"دوست خود را چندان دوست بدار که اگر روزی دشمن تو شد از او هراسناک نباشی"flag نوشته است: یعنی شما این موضوعو قبول ندارین که میشه توی دوستیها دیدگاهمون جنسیتی نباشه،وبا طرف مقابل مثل یه انسان برخورد کنیم،دوسش داشته بشیم ،کمکش کنیم،باهم باشیم،بدون در نظر گرفتن جنسیت طرف ؟!
البته مطمعنا داشتن همچین دوستی ای ،رابطه مستقیم داره با جنبه دو طرف ،که هردوطرف از رفتارهای هم برداشت های دیگه نکنن وحس خاصی هم درکار نباشه
designعزیز در این دنیا هر کس به فکر منافع شخصی خود است و حفظ این منافع با چشم داشت و توقع همراه است.
گاهی افراد فکر می کنند هنگامی که به یکدیگر ابراز عشق و علاقه می کنند بی نظرند و قصدی ندارند در حالی که ممکن است (بطورغیرمستقیم) احتیاج به محبت داشته باشند و تا حدی پیش روند که به خودپسندی رسند.
خودپسندی به این معنی که ما از کسی چه مستقیم چه غیرمستقیم(مانند جریان شما) بخواهیم ما را حمایت کند گاهی ستایش کند گاهی رد کند و گاهی ابراز علاقه....
اما آنچه نشانگر یک دوستی سالم و رابطه اجتماعی است پی بردن به ارزش ایثار نفس است اما این بدین معنا نیست تمام نیرو و ارزش خود را برای مقاصدی ذخیره کرد که در راستای این مقاصد اصول ایمانی و اخلاص و شرف و ارزش های انسانی فراموش شود.
در یک رابطه سالم .... دهنده و گیرنده هر دو غنی و پربار و توانگر می شوند و هیچ گونه حسرت و افسوس و غمی باقی نمی ماند که اگر باشد هم متعلق بر هر دو آنان است هر دو یکسان.
اما اوج ایثار نفس می دانی چیست؟؟؟
این است که گاهی خواسته و درخواست کسی را که برایش مناسب و خوب نیست، رد کنیم
و بدان بدترین و آزاردهنده ترین نوع ارتباط ها و دوستی ها....زمانی است که انسان همه هستی و ارزش های اخلاقی خود را در آن سرمایه گذاری کند و این آغاز وابستگی است.
........................
قضاوت ها با تو است دوست عزیزم.آیا تعادلی در این رابطه می بینی؟؟
.
علاقه مندی ها (Bookmarks)