پرناز عزیز من فکر میکنم دلیل پرسش وپاسخ های ذهنیت اینه که توی موقعیتهای واقعی زندگی اونطور که دلت میخواسته واکنش نشون ندادی و بعدبا توجه به زود رنچ بودنت شروع کردی به خودخوری که ای کاش این کارو کرده بودم...ای کاش اینو گفته بودم...وبعد واسه اینکه این خودخوری عذابت میداده به این فکر افتادی که موقعیت سازی کنی و دیگه هیچ وقتی غافلگیر نشی تا جایی که دچار یه وسواس فکری شدی.....
به هر حال دوست خوبم این چیزی نیست که بتونی با خوندن بهترین ومعروفترین کتابها درستش کنی تااااااااااا زمانیکه خودت دست به کار بشی
ببین عزیزم به نظر من باید خودتو تمرین بدی...به چی؟ مثلا به اینکه اگه حرفی توررو ازده خاطر کرد به هیج وجه تو ذهنت اون حرفو مرورنکنی...به لحن و قیافه فردی که اون حرفو زده فکر نکنی...واسه کسی تعریف نکنی که کی چی گفته بهت.
سعی کن وقتی چیزی از کسی شنیدی که خوشت نیومد قبل از اینکه اذیتت کنه به این فکر کنی که اون روی سکه! چی میتونه باشه...یعنی از یه جنبه دیگه به اون حرف نگاه کن...پیش خودت بگو اهان!شاید منظورش این بوده نه اون چیزی که اول از همه به ذهنم اومد
بدبینی رو بزار کنار! فکر نکن پشت هر حرفی حرف دیگه ای قرار گرفته که میخواد ازارت بده
اعتماد به نفس داشته باش!اگه به حرفی که زدی یا کاری که کردی ایمان داری چرا منتظر این باشی که با گوشه وکنایه مورد انتقاد قرار بگیری؟؟؟!!!
و در نهایت...با خودت تمرین کن که هرکسی هر چی میخواد بگه بگه من اهمیتی به حرف مردم نمیدم...من یه شخصیت مستقلم و افکار وعقاید خودمو دارم
و این رو هم بدون اگه بخوای طوری رفتار کنی که همه ازت راضی باشن به جایی میرسی که دیگه خودت از خودت راضی نیستی چون تبدیل میشی به کسی که خودت باورش نداری....پس سعی کن به حرف مردم ولو اینکه به قصد گوشه وکنایه بهت زده میشه کمتر بها بدی ....اونقدر این رو تمرین کن تا روز به روز حساسیتت کمتر وکمتر بشه تا جایی که
یه روز ببینی دیگه هیچ حرفی تو رو مضطرب و نگران نمیکنه
موفق باشی دوست خوبم
علاقه مندی ها (Bookmarks)