با سلام و تشکر فراوان..............ممنون از دوستانی که با نظرات سازنده ی خود مرا راهنمایی و همراهی کردند............فرشته ی مهربان/نقاب/wintersun/mostafan/و دیگر عزیزان............نقاب عزیز کاملا درست فرمودیدو من طبق راهنمایی شما سعی کردم به همسرم نزدیک بشم و نتیجه بخش بود قرار شد فعلا درباره ی این موضوع صحبت نکنیم تا وقتی که یک نفر رو با توافق هردومون انتخاب کنیم که به صحبتهامون گوش بده و راهنماییمون کنه........باز هم ممنونم از همگی که اینقدر به من آرامش میدین.......در ضمن wintersun e عزیز ممنون از شما که همیشه با من همفکری می کنید من کاملا میدونم که شرایط زندگی توی خیلی از کشورها بهتر از ایرانه ولی من با توجه به شرایط زندگیم(همونطور که اشاره کردید ازدواج در سن کم و ........)صلاح نمیبینم که به خاطر به دست آوردن مادیات یا تحصیل خیلی چیزای مهمتر زندگی مشترکمون رو فدا کنم.و در مورد اینکه فرموده بودین شوهرم حق داره جایی زندگی کنه که احساس بهتری داره :ما از همون دوران نامزدی در این مورد به توافق رسیده بودیم و همسرم مثلا قول داده بود که دیگه این موضوع رو مطرح نکنه ولی........من کاملا درک میکنم که همسرم تحت فشاره و با هر ناراحتی اون من هم ناراحت میشم..اگه هم نهایتا بعد از مشورت تصمیم به رفتن گرفتیم دوست دارم مشکلات قبلیمون که مطرح کردم کاملا حل بشه و اینجا به آرامش برسیم نه اینکه با یه کوله بار از مشکلات وارد مشکلات جدیدتر بشیم.از مدیر محترم سایت تشکر میکنم واقعا بعد از مطرح کردن مشکلم احساس سبکی میکنم و با خوندن نظر های دوستان احساس دلگرمی .








علاقه مندی ها (Bookmarks)