راهنمایی درتصمیم گیری

[rambod123]

سلام خانم gole narges
در رابطه با اینکه چهره چقدر میتونه مهم باشه به خودتون مربوط میشه که آیا چهره فرد براتون دلنشین هست یا خیر
دوستانی که در این تاپیک نظر دادند دقیقا بر اساس شرایطی که دارند نظر دادند و تنها نظر خود شما مهم هست و نه شخص دیگه
دقیقا به خود شما مربوط میشه که آیا اون فرد برایتان قابل تحمل هست؟ آیا چهره او برای شما زیاد اهمیت ندارد؟
حالا نظر خود من: به نظر من چهره و دلنشین بودن فرد خیلی مهم هست. اگر شخصی دلنشین نباشه حالا هر چقدر هم اخلاقش در ظاهر خوب باشه باز نمیتونه اون جایگاه واقعیشو توی قلب طرف مقابل پیدا کنه.

در هر صورت همه اینها نظرات ماست و مهم خود شما هستید که چقدر این موضوع براتون مهم هست که مطمئنا این موضوع مهم بوده که اینجا تاپیک زدید.
موفق باشید

[sepideh]

لازم نیست همسرت خوش قیافه ترین مرد دنیا باشه یا حتی خوش قیافه ترین داماد فامیل.ولی حتما" باید مورد تائید شما باشه.
اگه ظاهر همسرت رو دوست نداشته باشی مشکلات زیادی براتون پیش میاد(هم تو و هم اون) اولیش میتونه معاشرت با دیگران باشه کسانی که نظراتشون تا حدی برات مهم بوده و در تصمیم گیریهات موثر بودن و...
پس قبل از خواستگاری و جواب قطعی این مساله رو برای همیشه حل کن،فکر عادی شدن قیافه رو از سرت دور کن.یه چهره خوب میتونه در عرض کمتر از 1سال عادی بشه اما ظاهر بد به این آسونی کمرنگ نمیشه.

[sara1980]

سلام خانم سارا
شما اگر الان با اون آقا زیر یک سقف بودید آیا باز هم چنین افکاری داشتید؟
شما الان شرایطتون طوری هست که بنا به دلایلی به یاد خاطرات اون دوران افتاده اید و این دلیل نمیشه که اگر با اون آقا بودید باز هم چنین تفکری داشتید.
امیدوارم متوجه منظورم شده باشید
[/quot

بله دوست عزیز
خوب می دونم که منظورتون چی هست، حتی من نیز بارها این سوال را از خودم کردم و دقت و سعی می کنم که خودم را فریب ندهم،
حتی من در ان زمان چندان میل نداشتم که ایشان را به دوستانم نشان دهم و فکر می کردم که شاید دوستانم بگن که این کیه که پیدا کرده و بیشتر به خاطر حرفهای احتمالی دیگران بود وگرنه من خودم رفتار و اخلاقشان را بسیار پسندیده بودم و هرچند که مطابق دلخواهم نبودند اما فکر می کردم با این موضوع می تونم کنار بیایم، اما زمانی که یکی از دوستانم ایشان را دید بهم به خاطر انتخابم تبریک گفت ، با خود فکر کردم شاید تعارف می کنه اما بعدها فهمیدم نه واقعا نظر دیگران هم مثبت بوده
به هر حال وقتی مفایسه می کردم می دیدم که اخلاق و رفتارشان برایم بسیار مهم تر هست تا قیافشون و خودم هم بتدریج متوجه می شدم که در مقابل تفاهمات زیادی که با هم داشتیم مساله قیافشون برایم کم رنگ تر میشه.
از حرفهای این دوست خوبمان نیز چنین به نظر می رسد که مسایل دیگر براشون مهم تر از مساله ظاهرشون هست
به همین جهت من توصیه می کنم که چندان به این مساله وسواس نشان ندهند، اما شدیدا تاکید می کنم اگه "هنگام در کنار هم بودن افکار این چنینی به ذهنتان برسد که ای بابا این کیه که من در کنارش هستم و یا ...." و بخصوص با اشنایی بیشتر این مساله از بین تره، ان وقت باید آگاه باشین که شاید هیچ وقت با این موضوع نتونید کنار بیایید و این یه مشکل بزرگی است.
به هر حال خوشحال می شیم که ما رو هم از تصمیم نهاییتون آگاه کنید
ممنونم، ان شاء الله که به نوبه خودم تونسته باشم کمک کرده باشم