شمیم رمضان

[باغبان]

[paiize]

ضیافتی در پیش است به صرف عشق!
ومن خسته از سیاهیِ یکسال، چشم انتظارم تا در آغوشت آرام بگیرم...
آدم وقتی میخواد بره یه مهمونی خاص ،دست خالی نمیره،همیشه دوست داری یه چیزی با خودت ببری اما چقدر غم انگیزه که مهمونی خدا داره شروع میشه و من دستم از همیشه خالی تره و شرمنده ی این میزبان کریم و بخشنده ام.اما امیدم به لطف و کرم بی نهایت خودشه که دست خالی نمیگذاره از این مهمونی بیرون بیام.
دعا میکنم برای همه همینطور باشه