زنم خیلی تنبله

[کیت کت]

دوستم ببین.....من فقط برای اینکه از پست و راهنمایی دوستان بهتر استفاده کنی باید بگم من همه پست هارو خوندم کسی شمارو محکوم نکرد.....یا اگه گفتن ممکنه شما هم کوتاهی کردی و باید حرف اون خانوم شنید برای اینکه دید خودتون باز تر بشه.
دوستم شایدم شما چون بیشتر انتظار همدردی داشتی تا راهنمایی والبته بیشتر هم سمت دوستانی رفتی که دنبال مقصر گشتن و خانومت سرزنش کردن این طور جبهه گرفتید.
توصیه میکنم بیشتر به صحبت ها دقت کنید.ما که کسی نمیسناسیم پس چه فرقی میکنه طدف کسی بگیریم!
و اینکه شما واقعا خوش شانس بودید افراد خیلی مطلعی وارد تاپیکتون شدن واقعا خیلی هاشون خیلی موارد مشابه دیدن و با تجربن صحبت ها توسط مشاورین چک میشه.
موفق باشید

[به دنبال خوشبختی]

من چند روزی بود که بحث شما رو دنبال می کردم و البته چند وقتی هم بود که مطالب این سایت رو دنبال می کنم و بعضی وقتا با خانومم در باره مشکلاتی که برای بعضی ها پیش امده با هم صحبت می کنیم و دلیلمون هم واسه اینه که اگه یه روزی اون مشکل برای خودمون پیش امد بتونیم مدیریتش بکنیم و شاید هم نزاریم اون اتفاق بیفته. اما با طولانی شدن بحث شما عضو شدم تا نظرمو بهتون بگم.
شما بعد اینهمه راهکا رو نظراتی که دوستان دادن باز بر همون حرف خودتون پافشاری دارید که خانم من فلانه و فیصاره،
آخه قربونت برم من به شما میگم زمان لازمه شما میگید بعد یه مورد چرا درست نشد، و به جای توجه به حرف دوستان که دنبال حل مشکل هستن به دنبال همدرد می گردید تا شما رو تایید کنه، اگه اینطوریه باید بگم که همه ما رفتار خانم تون رو د رهر حالتی چه شما روی خوش بهشون نشون داده باشید چه باهاشون بد رفتار کرده باشید نادرست می دونیم و منکر این موضوع هم نیستیم که شما الان دارید بد روزگاری رو می گذرونید ولی شما اینجا امدید تا دنبال حل مشکل باشید و شیرینی زندگی مشترک رو بچشید.
با توجه به روحیاتی که از شما ملاحضه کردم به نظرم بهتره همون اهرم آخر رو که گفتم رو اجرا کنید و با یکی از اعضای خانواده خانومتون (با هر کدوم که راحت تر هستید) با مادرشون و یا با یکی از خواهر هاش در مورد این موضوع به صورت کاملاً خصوصی صحبت کنید و دردتون رو بگید و باز با توجه به تعریفی که از خانواده ایشون داشتید مطمئناً به خاطر دخترشون هم شده با ایشون در این باره صحبت هایی می کنن و البته به نظر من با هر کدوم که صحبت کردید عنوان کنید که نمی خواید این موضوع پیش همه علنی بشه و اگر هم قرار صحبتی با دختر (یا خواهر) شون داشته باشن عنوان نکنن که شما از اونا خواستید. و با هر کدوم هم که صحبت کردید تمام ماجرا رو بگید و خواسته هاتون رو با هاشون در میون بگذارید و توصیه می کنم طوری صحبت نکنید که اونا نیز جبهه بگیرن (مثلاً روک و پوست کنده برنگردید بگید تنبل، شلخته، پرتوقع و ... هستش) با زبون آروم همه اینارو بفهمونید. بلاخره دخترشونه شاید بر بخوره.
و این نوید رو هم بهتون میدم که خیلی زود مشکلتون حل شدنیه و این دید که چه اشتباهی کردم که با ایشون ازدواج کردم رو دور بریزید.
با هر کس دیگه ای هم ازدواج می کردید با توجه به اینکه هر دوی شما متعلق به یه زندگی قبلی بودید و از اون جدا شدید و وارد یه زندگی شدید و دارید زندگی رو می چرخونید به مشکلاتی خواهید خورد.
مشکلات خانواده ها رو که اینجا مطرح میشه رو بخون
چندین بار اشاره کردید که مذهبی نیستید اما در این مورد می خوام بگم که در هر حالتی توکل به خدا رو فراموش نکنید.
و یه توصیه دیگه اینکه
اگر هم در این مدت زمان عذاب کشیده اید مدت طولانیی نبوده صرفاً یک ماه بوده، درسته وقتی داخل گود باشی سخته ولی مطمئناً بعد از گذشت چند سال متوجه میشید که یه ماه اصلاً تایمی نیست که آدم بخواد داغون بشه.
و این جمله رو هم از من داشته باش که هر کاری که از دستت میاد برای زندگیت انجام بده مهم نیست طرفت چطوری برخورد میکنه مهم اینه که تو واسه زندگیت چی کار کردی و با اینکار کم کم این دید رو هم در خانومت ایجاد می کنی که اون هم اینطوری فکر کنه در اون صورت هست که شیرینی زندگی کاملاً برات حس میشه.

[سنجاب بازیگوش]

چرا فک میکنی مسخره بازیه ؟ اتفاقا نشون میده همسرتون شما و زندگیشو دوس داره
به قول دوستان همسر شما هنوز قبول مسئولیت نکرده که اینم به زودی و با صبر و محبت ممکن میشه.
خانمتون یه دختر معمولیه ، خب همه ما یه ادم معمولی هستیم منم معمولیم ، در ارتباط با مخاطبمونیم که خاص میشیم
پس همسر شما برای شما خاصه .. همونجوری که وقت عقد قبول میکنید تو خوشیو ناخوشی غمو شادی کنار هم باشیم تا با بدون کنار همسرتون
این شرایطو پشت سر بزارید

من به شخصه حقو به شما میدم .. این همه دخترو پسر ازدواج میکنن درصد بالاییشون مسئولیت زندگیو حتی حتی اگه اموزشیم ندیده باشن بدوش میکشن
اما اینم میدونم که این زندگیه دونفره اگه یکی این وسط کم اورد نباید چون مقصر ما نیستیم تلاشی نکنیم برای درست شدن زندگی همونجوری که شما میخواین راه حلو پیدا کنید ( فقط خواستم بگم حق دارین این وضعیتو دوس نداشته باشین و ازرده خاطر بشین )

مینوش عزیز درست گفت دو نفری برید یه ازمایش خونم بدین گاهی کم بودن یه ماده تو بدن میتونه انرژی ادمو بگیره
محبتتونو بیشتر از پیش کنید بدون انتظار حداقل فعلا بدون انتظار محبت کنید ببینید به چی علاقه داره چه نوع تفریح یا بازی؟ مثلا اگه کوهنوردی دوس داره
وقت بزارین صبح زود روزای تعطیل برید بیرون ؛ ازش تقاضا کنید مدتیو به پیاده رویی دو نفری اختصاص بده

انگیره بازم مهمترین محرک انسانه ، شما بیشتر به همسرو زندگیتون تسلط دارین ببینید چی میتونه براش انگیزه ایجاد کنه
بخدا منم با اینکه شاغلم اما دو روز تعطیل که برنامه نداشته باشم کسل میشم دیر میخوابم دیر بلند میشم کلا هیچکاری نمیکنم اما اون روزایی که
سرکارم بیشتر از روزای تعطیل حواسم به برنامه هام هست که عقب نیوفتن
تو خونه بودن بیشتر از کار کردن روحو جسمو خسته میکنه

دخترا به خاطر روحیه ی لطیفی که دارن گاهی این تغییرات تبدیل از دختر خونه بودن به خانم خونه بودن و راحت نمیتونن هضم کنند من نمونشو زیاد دیدم

الان همه ما متوجه شدیم مشکل چیه و حالا یکی حقو به شما داد و یکی به خانمتون .. راه کارایی خیلی خوبی اون اولای تاپیک دوستان براتون نوشتن
یه مدت به خودتون فرصت بدین و با صبرو حوصله زیاد بدون خسته شدن از تلاش زیاد انجامشون بدین

بعد دوباره میتونید بیاینو بگید چقدر نتیجه دادو پیشرفت چه اندازه بود
------------------------------------------------

پستم با صحبتای اقای به دنبال خوشبختی هم زمان شد

[maadar]

شما هنوزیک ماهه ازدواج کردید
عجله نکنید کم کم درست میشه
فکر میکنم خانم شما هنوز نتوانستند از نظر روحی مسوولیت های خانه داری و همسرداری رو بپذیرند
من هم چند ماه اول ازدواج همین شرایط رو داشتم همسرم هم همین طور بودند، بهتره خواسته هاتون رو بدون تحقیر و توهین و با احترام و تشویق به ایشان بگید مطمین باشید شماهم کاستی هایی دارید
انجام دادن کارهای شخصی دیگران کار آسانی نیست
همسرداری و بچه داری یعنی همین ، انجام کارهای شخصی برای همسر و فرزند،مهم نیست که وقت داری یا نه و کار سخت هست یا اسان، وقتی زنی جورابها کثیف همسرش رو از گوشه کنار خونه جمع میکنه واقعا کار بزرگی انجام میده ، بخصوص اوایل ازدواج

- - - Updated - - -

در مورد شلخته بودن حمام نرفتن و زیاد خوابیدن من فکر میکنم همسرتون دچار یک نوع افسردگی شدند بهتره تشویق کنید ورزش کنند و یا توی کلاسهایی که دوست دارند ثبت نام کنند ولی معمولا ورزش و ارتباط با دیگران و حضور مستمر در جمع افراد شاداب و خوش سلیقه خوب جواب میده شما در مورد فعالیتهای همسرتون هیچ توضیحی ندارید مثل ورزش ،هنر یا موارد مورد علاقه ایشان ، و دوستان همسرتون ، ارتباطش با دوستان و همسایه ها و...
یعنی میخوام بدونم همسرتون چطور خودش رو در طول روز سرگرم میکنه کسی که تا 12 ظهر میخوابه شب که دیگه خوابش نمیاد!

[مهردخت]

دوست عزیز


من کاملا درک میکنم که این مساله در حال هزار بزرگترین مشکل شماست, اما باور کنید که مشکل بزرگ و غیرقابل حلی نیست. فقط یک ماه از ازدواج شما گذشته. درسته که زوج های جوان اوایل ازدواج باید ذوق و شوق بیشتری داشته باشند حالا در مورد شما اینطور نیست.


اما یک نصیحت خواهرانه, نگذارید این مساله براتون بزرگ و بزرگ تر بشه. مشکلات خانوادگی از یه چیز کوچیک شروع میشه اما این چیز کوچیک خاصیت جذبش بالاست. تمام دلخوری ها روی همین دلخوری کوچیک جمع میشه وناگهان منفجر میشه.


به نظر من مهم نیست که الان همسرتون از حرف های شما ناراحت بشه. باهاش حرف بزنید. یک روز آخر هفته بشینید و بگید بیا انتظاراتمون رو از هم بگیم. هنوز اول زندگی ماست و ما باید سنگ بنا رو محکم بگذاریم. بی غرض به حرف هاش گوش بدید شاید ایشون هم از شما انتظاراتی دارند که برآورده نشده و شما هم خیلی صمیمی حرف های دلتون رو بزنید .


زندگی موفق خواهد بود که زن و مرد دوست همدیگه باشند اینه همدیگه باشند. به دنبال غلط گیری از هم نباشند و این فقط با حرف زدن به وجود میاد. نترسید از ناراحت شدن خانومتون باور کنید به حرفهای شما فکر میکنه و به خودش میاد حتا اگه جلو شما نشون بده که ناراحت شده

[مهرااد]

بهدنبال خوشبختیوقتی توجه ویژه به پست خانوم مجردی کردید که شروع به تعریف و تمجیداز خودشون کردن و اینکه ابراز پشیمانی کردید از تصمیمتون اون هم در عرض کمتر از یکماه این علاوه بر تازه وارد بودن خانومتون تازه وارد بودن شما رو هم نشون میده و البتهدر این مورد هم قبلاً گفتم به شما حق میدم و چون شرایط قبل از دواج با بعدش خیلیفرق کرده تماشاگر می خواد در نقش بازیگر وارد بشه که واقعاً سخته
باز هم به دوستانی که پستمیزارن تاکید می کنم ما حق نداریم جز راهنمایی سازنده کسی رو از زندگیشون ناامیدکنیم( به هر نحوی، چه با تعریف و تمجید از خودمون و چه با کوبیدن طرف مقابل و ...)
و از همینجا با اون خانم مجردهم میگم که انشالله شما هم ازدواج می کنی و تصور کن کسی بخواد با به رخ کشیدنرفتار های خودش همسر شما رو نسبت به شما دلسرد کنه دوست داری باهاش چیکار کنی؟ (چونمطمئناً شما هم نسبت به بقیه خانم ها کم و کاستیی داری)
پس این کار رو انجام نده حتیاگه فکر می کنی که داری درست میگی چون الان با جواب این دوستمون احساس کردم بیش ازاینکه به راهکار های بقیه دوستان که بسیار هم سازنه هست توجه کنن تحت تاثیر حرفایشما قرار گرفتن.

و در آخر امیدوارم هر چه زودتر شیرینی زندگی رو بچشی کهواقعاً شیرینه

سلام . با سپاس از کاربر محترم آقای به سوی خوشبختی . نکات خ خوبی را گفتند


آقای myl عزیز من مجرد هستم اما تجربه زندگی با یک خانم شبیه خانم شما را داشتم " بمدت یکسال"

نکاتی را خدمتتان عرض میکنم


وقتی خانم ها برای شما پست میگذارند یعنی " از دید یک خانم " به مشکل شما می پردازند و برداشتهای زنانه را از رفتار شما بیان میکنند. پس بجای اینکه به آنها این برچسب را بزنید که " می خواهید همه تقصیر ها را گردن من بیندازید" کمی روی حرفشان تامل کنید. آنها چون تجربه خانم بودن را دارند پس می توانند رفتاری که منجر به بازخورد صحیح می شود را بهتر تشخیص دهند.

دوسال اول زندگی طبق آمارها پرتنش ترین سالهای زندگیست. که بسیار هم طبیعی است. من و شما با اعضای خانواده خود هم صد درصد توافق کامل نداریم

باز طبق آمارها معمولا مدت زمانی که دو فرد غریبه یکدیگر را می پذیرند حدود 6 ماه است. متاسفانه خاطرم نیست ( منبع هم ندارم )

و باز هم طبق همین آمارها معمولا شش سال اول زندگی حداکثر مدت زمانی است که زن و شوهری که نمیتوانند با هم ارتباط خوب برقرار کنند و احساساتشان را پنهان میکنند و نزد خود نگه می دارند ، می توانند تحمل کنند بعد از آن معمولا زندگی با رفتارهای انفجاری، بسیار در معرض تهدید هست( متاسفانه مرجع این را هم ندارم !!!)
طبق این تحقیق همسرانی که با هم صادق ترند مدت زمان بیشتری را می توانند کنارهم باشند.

و اما تجربه من:

من هم اتاقی ای داشتم در رفاه زیاد. وبطوریکه قتی خانه بود مطلقا کاری نمی کرد ولی برای ارایش مدتها جلوی اینه می ایستاد. بیرون همه اورا شخصی منظم و الگوی بقیه می دانستند اما در اندرون هم اتاقیهاش خ اذیت می شدند. دست خودش هم نبود در خانه اصلا یاد نگرفته بود که " مسولیت یعنی چی ؟ حتی بعید می دانم که اصلا تشخیص می داد خوردنی هست یا در جیب جا میشه !!!

خب من و دوست دیگرم سعی کردیم از در دوستی با ایشان وارد شویم و بجای حرص خوردن و انجام وظایف ایشان سه کار را انجام دادیم :
1) خیلی صریح اما دوستانه انتظاراتمان را بیان کردیم 2- اگر روزهایی ایشان طبق عادت بیست و پنج ساله خود رفتار می کردند خ سخت نمی گرفیتم( روزهای اول خ پیش می امد ) 3) در همه حال دوستش بودیم . هیچ وقت طعنه نزدیم ولی تذکر می دادیم . خ پیشرفت کرد

معمولا متاهل ها روزهای اغازین زندگی همسرشان را ناخوداگاه با اعضای خانواده خوی مقایسه میکنند. مثلا شوهر، همسرش را با مادر و خواهرش و خانم هم شوهر را با برادر و پدر و شوهر خاهر و ....
( این اتفاق گاها هم ناخوداگاه می افته )

نتیجه مقایسه در غالب موارد منفیه ! با اینکار انسان فقط خودش رو اذیت میکنه و بعد همسرش را اخرشم هم اوضاع بدتر می شود که بهتر نمی شود.

و نکته بعد: همیشه در خانه بودن و خانه دار بود خسته کننده است. ادم دچار روزمرگی می شود . مخصوصا اگر قبل از ازدواج فعال بوده باشد یا با دوستانش ارتباط زیاد داشته باشد. اگه هم دقت کنید متوجه می شوید خانمی که شاغله هم کار بیرون رو داره هم داخل هم باشگاه میره هم .... اما خانمی که در خانه است معمولا بیشتر خسته است. پس لازمه واقعا حتی اگر کار نمیکنند یک فعالیت دهنی و هنری و ... داشته باشند.

البته بد برداشت نشه من خودم علی رغم شاغل بودنم "شاغل بودن" رو خ دوست ندارم.

- -

[(آسمانی آبی)]

سلام.منم اومدم، البته هرازگاهی میام میخونم سوالات رو ولی فرصت نمیکنم نظر بزارم.

برادر عزیز این خیلی خوبه که شما به فکر رفع کردنه مشکلتون هستید ولی فکر میکنم این مشکل رو زیاد برای خودتون بزرگ کردید. متوجه حرفای شما هستم و میبینم واستون چقدر سخته ، ولی همسر شما هم تازه وارد زندگی شدن ، باید به ایشون هم فرصت بدید. در یکی از فامیل های ماهم تقریبا موضوعی شبیه مشکل شما بود ، یعنی خانم نه بلد بود خیاطی کنه نه بلد بود اتو کنه ، فکرشو بکنید مثلا یه جای لباس شوهرش میشکافت ، آقا مجبور بود بده مادرش درست کنه یا ببره بیرون ، یا مثلا لباس های سفید و رنگی رو باهم مینداخت توو لباسشویی ، همه ی لباس های سفید رنگی میشدن ، از این قبیل کارا ...

یه مدت آقا لباس هاشو خودش اتو میکرد چون خانم درست اینکارو انجام نمیداد ، ولی بعده یه مدت عوض شد.
خلاصه ی حرفم اینه که سعی کنید بزارید خانومتون خودش کارارو انجام میده ، به نظر من خیلی خوبه که آقا توو کار خونه کمک کنه ، و باید هم اینطور باشه ولی در صورتی که خانم بلد نباشه موضوع فرق میکنه . باید بهش یاد داده بشه نه اینکه مسئولیت هاشو کسای دیگر به عهده بگیرن. مثلا توو یکی از تایپیک ها نوشته بودید اومدم دیدم ظرفای همه ی روز مونده همشو شستم ، خب کار اشتباهی انجام میدید. بزارید همونطوری بمونه ، نه اینکه عصبانی بشیدا دعوا راه بندازید.نه اصلا ، اجازه بدید خودش این کارو انجام بده

به نظر از اول اگه به گردن بگیرید این کار هارو ، دیگه به عادت تبدیل میشه. اون آقایی که گفتم حتی لباس های خانومشم اتو میکرد ، این کار اصلا ایرادی نداره ولی اگه همیشگی باشه چرا خیلی هم ایراد داره.
حالا با این نوشته هام بعضی از خانوما میان میگن چرا میگی انجام ندن. به نظر من توو زندگی یه سری مسئولیت ها واسه آقا طرح شده و یه سری واسه خانم. میتونن به هم کمک کنند ولی نه اینکه جاهاشون عوض شه.
قبل از اینکه به خونه بیایید بهشون اس ام اس بدید که چی دلتون میخواد درست کنه خانومتون.یه مدت این کارو پیوسته ادامه بدید تا از حالت تنبلی بیان بیرون و واسشون عادت بشه ، بعد اگه شماهم نگفتید خودشون همین کارو انجام میدن.
بازم تاکید میکنم به خانومتون کمک کنید ولی ولی کمک های کوچولو ، اجازه بدید خودشون راه بیوفتن . بعده اینکه کاملا درست شد میتونید حتی شما به جای ایشون غذا درست کنید یا همه ی ظرفارو بشورید. ولی انجام دادنه این کار در اوائله زندگی بدعادتش میکنه ، مخصوصا خانومایی که کلا مهارت ندارن توو این کارا.

[myl]

شما هنوزیک ماهه ازدواج کردید
عجله نکنید کم کم درست میشه
فکر میکنم خانم شما هنوز نتوانستند از نظر روحی مسوولیت های خانه داری و همسرداری رو بپذیرند
من هم چند ماه اول ازدواج همین شرایط رو داشتم همسرم هم همین طور بودند، بهتره خواسته هاتون رو بدون تحقیر و توهین و با احترام و تشویق به ایشان بگید مطمین باشید شماهم کاستی هایی دارید
انجام دادن کارهای شخصی دیگران کار آسانی نیست
همسرداری و بچه داری یعنی همین ، انجام کارهای شخصی برای همسر و فرزند،مهم نیست که وقت داری یا نه و کار سخت هست یا اسان، وقتی زنی جورابها کثیف همسرش رو از گوشه کنار خونه جمع میکنه واقعا کار بزرگی انجام میده ، بخصوص اوایل ازدواج

- - - Updated - - -

در مورد شلخته بودن حمام نرفتن و زیاد خوابیدن من فکر میکنم همسرتون دچار یک نوع افسردگی شدند بهتره تشویق کنید ورزش کنند و یا توی کلاسهایی که دوست دارند ثبت نام کنند ولی معمولا ورزش و ارتباط با دیگران و حضور مستمر در جمع افراد شاداب و خوش سلیقه خوب جواب میده شما در مورد فعالیتهای همسرتون هیچ توضیحی ندارید مثل ورزش ،هنر یا موارد مورد علاقه ایشان ، و دوستان همسرتون ، ارتباطش با دوستان و همسایه ها و...
یعنی میخوام بدونم همسرتون چطور خودش رو در طول روز سرگرم میکنه کسی که تا 12 ظهر میخوابه شب که دیگه خوابش نمیاد!

من میترسم شرایط بدتر بشه یا به همین منوال ادامه پیدا بکنه...
تا ساعت سه شب وول میزنه تو رختخواب (خودش میگه) تا 12 ظهر هم میخوابه.
10 روز تو ماه هم که به کل تعطیله میکنه خودشو (به خاطر پریود(
جالبه که چون خیلی بچه دوست داره خیلی راغبه که فوری بچه دار بشیم بر همین اساس رو من خیلی حساسه که هیچ روش پیشگیری از بارداری استفاده نکنیم.اگه بخوام مثلا کان*دوم استفاده کنم اجازه نمیده یا کوفتم میکنه.خودشم اصلا دوست نداره قرص ضد بارداری بخوره.من موندم با این شرایطی که داره (یعنی عدم مسئولیت پذیری) چجوری میخواد از پس بزرگ کردن بچه بر بیاد که اینهمه اصرار داره فوری باردار بشه.چندبار بهش گفتم بچه خرج داره نگهداری میخواد من الان توانشو ندارم هی میگه من خودم نگهش میدارم.میخواستم بگم تو حوصله ی یه مسواک زدن نداری بعد میخوای بچه داری کنی دیگه نگفتم اینو اگه میگفتم ناراحت میشد و چند ساعت میرفت تو قهر.

[به دنبال خوشبختی]

خب دوست من چرا این کاری که میگم رو انجام نمی دی.
با یکی از اعضای خانوادش، خواهر یا مادرشون صحبت کنید و اتفاقاً همین بحث بچه دار شدن رو مطرح کنید و بگید که با توجه به رفتاری که داره و کوتاهی که در مدیریت مسائل زندگی داره و الان هم پیله کرده که بچه می خواد من امدم از شما مشورت بگیرم که توی این شرایط چی کار باید بکنم و از طرفی هم الان من تازه از زیر خرج و مخارج ازدواج خارج شدم و از نظر مالی هم توان بچه دار شدن رو نداریم و بد تر از مسائل مالی الان حتی ظرف و ظروف خونه رو هم از صبح تا شب می مونه آخرشم خودم می شورم و خیلی وقتی حتی غروب میرسم خونه خسته و کوفته وقتی هم که میبینم روی اجاق گاز غذایی نیست و خونه همون مدلی هست که دیشب بوده خب بیشتر از کار روزانه خسته میشم و با این شرایط اگه بچه دار بشیم و باز این بی مسئولیتی ادامه داشته باشه من دیگه واقعاً نمی تونم تحمل کنم.
منظور اینکه در لابه لای حرفای بچه خواستن خانومتون این حرفا رو هم بزنید و بهشون بگید که امدم از شما مشورت بگیرم.
اگه خواهرشون خانه دار خوبی باشه مطمئناً با ایشون در این باره صحبت می کنه، نصیحت میکنه، خطرات این مدل رفتار کردن رو گوشزد میکنه و...
و از طرفی برای برطرف شدن این مشکل تمام فکرتون رو بزارید روی انتخابتون و اصلاً برای لحظه ای به این فکر نکنید که اگه با یکی دیگه ازدواج میکردم بهتر میشد و ... و توجه کنید که ازدواج و زندگی درست یه چیز ساختنی هست و علاوه بر انتخاب اولیه، تمرین و مارست و نگهداری و .... نیاز داره و البته این رو هم قبول دارم که اگه در زمان انتخاب همسر راه رو درست انتخاب نکنی ساختن زندگی در برخی مواقع سخت، خیلی سخت و حتی برخی مواقع غیر ممکن میشه اما این غیر ممکن برای خلاف های خیلی سنگینه مثل خیانت و امثال اینها هست. اما برای مشکلاتی همچون مشکل شما (که می دونم زیاد هم خوش آیند نیست) باید تلاش کرد و حق نداری ضمن تلاش حرف های نا امید کننده بزنی. این جمله رو هم باز از من که نه از گویندش به خاطر داشته باش،
اگه فکر میکنی از پس مشکلی بر میای حق با توه، تو خواهی توانست مشکل رو حل کنی،
اگه فکر میکنی از پس مشکل بر نمیای این بار نیز حق با توه، نخواهی توانست،
(این قسمت رو خوب دقت کن)
اگه برای رفع مشکلت تلاش می کنی اما امیدی به موفقیت نداری ، این بار نیز حق با توه، پیروز نخواهی شد
در هر صورت حق با توه. حالا خودت تصمیم بگیر.

[asemene.abi]

سلام بچه ها لطفا رو پیج منم نظر بدین.به تجربتون نیاز دارم.مخصوصا اقایون چون گاهی اوقات واقعا نمیدونم چطور با یه مرد باید صحبت کرد.والبته خانومای باتجربه.لطفا.ببخشید اقای میل من انچه رو که تجربم بود براتون نوشتم.انشالا خوب بخونید عمل کنید و نتیجه بگیرید.