ارتباط سازنده و سالم با جنس مخالف در محیط دانشگاه وکار.

[امیدوار66]

سلام دوست عزیز منم دانشجو ام و تقریبا اینجوری هستم

یعنی اوایل بدتر بودم و از پسر فراری.

اونقدر خودمو و دیگرانو قضاوت میکردم و اعتماد به نفسم پایین بود که نگو با اینکه درسم هم خوب بود و هست.



ولی الان دیگه میگم چرا باید اینجوری فکر کنم؟

اونا هم یکین مثل ما همه آدمیم.بماند حالا بازم خودم اینجوری ام یعنی سعی میکنم توی کلاسایی که پسرای آشنا

هستند زیاد حرف نزنم با اینکه درسم هم خوبه.

ولی کلا سعی کن اون موقع که می خوای سر کلاس حرف بزنی و نظر بدی یا کنفرانس بدی فکر کنی بقیه مثل خودتن

یه جمع فقط با جنس مخالف که برات اهمیتی ندارن. اینجوری اعتمادبه نفست بالا میره.

[Eram]

دوستای خوبم خیلی ممنونم از نظرات خوبتون.
فریباو امیدوار66 عزیز امیدوارم من هم بتونم به آنچه شمارسیدید برسم.راستش من با پسرهایی که درارتباط بامن سختشونه من هم سختم میشه در عوض هم کلاسی هایی دارم که خیلی عادی باهاشون برخورد می کنم .
نمی دونم چرا اینجوریه ولی تا یکی از من خجالت بکشه یا خیلیییی بخواد کمکم کنه استرس می گیرم که نکنه اون از من خوشش اومده باشه و دیگه هرکاری کنم نمی تونم عادی باشم. اصلا هم دلم نمی خواد بهم کمک کنه اون آدم.(البته اگه ازش خوشم نیاد) درصورتی که لزومی نداره اینجوری باشم.
شاید هم ریشه در اعتمادبه نفسم داشته باشه که هنوز خوب نتونستم از پسش بربیام.