چگونگی برخورد با مشاور حضوری و گرفتن بهترین تصمیم در نهایت

[جوانه؟؟؟]

من نمی خواهم تو را عذاب بدهم،
اما اگر می خواهی زودتر از شر عطسه و سرفه خلاص شوی
باید بتوانی درد سوزن پنیسیلین را برای چند لحظه تحمل کنی.
مگه نه؟

یکی بیاد این حرفهای مشاور هارو کنه تو مغز من

[جوانه؟؟؟]

من مشاور زیاد رفتم الان میخوام تصمیم بگیرم
یه سری چیزها که خیلی خوب و مهمن به نظرم اینجا مینویسم تا بهتر بتونم تصمیم بگیرم

حتماً در زندگی شما مواقعی پیش آمده است که به هنگام تصمیم‌گیری دچار تردید شده باشید و به خود گفته باشید از کجا مطمئن باشم که این تصمیم درست است.

چهار دامی که مردم بیشتر گرفتارش می‌شوند به قرار زیرند:

1.حصول اطمینان خیلی زیاد پیش از اقدام. افراد کمال‌گرا با ایده ساده انگارانه «درست و نادرست» چنین عمل می‌کنند. آن‌ها حس نمی‌کنند که اقدام براساس تصمیمی که هنوز درباره‌اش شک وجود دارد، کار منطقی و عاقلانه‌ای است. آن‌ها می‌خواهند تمام جوانب یک کار شفاف و روشن شود تا درباره‌اش تصمیم بگیرند. اما چون چنین نمی‌شود، ذهن آن‌ها به دور یک نقطه می‌چرخد و می‌چرخد و در واقع، خیلی بیش از آنچه باید فکر می‌کنند. (عجب!)

2.گرفتن تصمیم‌های احساسی بر پایه هوی و هوس
3.اعتقاد به این که یک تصمیم، تنها هنگامی درست است که مورد تائید دیگران قرار گیرد.
4.پند نگرفتن از گذشته و تکرار اشتباهات.

«زیادی معقول بودن» ظاهراً عیب و ایرادی ندارد. من مطمئنم که آدم‌های فهمیده و معقول وارثان زمینند. امّا گاهی اوقات تصمیمی که بسیار معقول به نظر می‌رسد، بهترین تصمیم نیست. «معقول بودن» جلوی چیزهای غیرمنتظره را می‌گیرد.

هنگامی که تصمیم‌گیری خود را براساس سنجش مزایا و معایب قرار می‌دهید، تصورات و تخیلات خود را به کار گیرید. در جایی آرام بنشینید و زندگی خود پس از آن تصمیم را در جلوی چشم مجسّم کنید. چه حسی به شما دست می‌دهد؟