تحمل کنم درست میشه ؟؟؟ امیدی هست ؟!!

[يكي يه دونه2]

دوست خوبم sci . دوستش جريان اينكه ما بهش سفارش كرديم كه ببينه شوهرم چكار ميكنه رو بهش گفته بود و سر همين موضوع دعوامون شد و هيچ چيزي دستگيرم نشد جز كتك .
الان يك هفته ميشه كه راكوتان مصرف ميكنم و واسه درمان پوستي هست و تا يك سال اجازه بارداري ندارم و بعد از يك سال هم زير نظر پزشك اجازه دارم و همه اين چيزها رو واسه شوهرم توضيح دادم و كامل در جريان هست .

[sci]

چرا مگه آکنه روزاسه مبتلا هستید؟
قبلا درمانش نکردید؟ کرمهای موضعی اثری نداشته؟
همون توصیه قبلی رو اکیدا به شما دارم
لازم نیست خانواده خودتون رو باهاش مستقیما درگیر کنید... اما منزل رو به قصد منزل پدر ترک کنید و فعلا اونجا اقامت کنید. ارتباطتون رو با سایت قطع نکنید
مشاوره حضوری برای شما از نون شب واجب تره! با یه مشاور مطمئن!

[يكي يه دونه2]

سلام

با تمام مشكلاتي كه داري

هر لحظه و با هر اتفاق بيشتر داري خودت رو درگير ميكني

چرا يه خورده شرايط رو به نفع خودت محيا نميكني ؟ همش عليه خودت حرف ميزني و همش داري خودت رو عذاب ميدي .

اينايي كه من خوندم . درسته كه شوهرت خيلي ازار و اذيتت ميكنه ولي اخه خواهر من ، چرا خودت هم خودت رو زير فشار قرار ميدي .

حس ميكنم كه زندگيت رو خيلي دوست داري ولي همش برعكس عمل ميكني و دليل و علتي هم كه براي اين امر در نظر داري اينه كه چون ايشون اقدام نميكنه شما هم اقدامي نميكني .

با خودت دوست باش اين اولين قدم هست .

مرسي دوستم
نمي دونم منظورت از اينكه برعكس عمل ميكنم چيه . اگر ميشه توضيح بده .
من ميخواستم زندگي كنم . هر كاري كه كرد زود فراموش كردم . چندين بار تا وسط راه اومدم و برگشتم خونه . به هيچ كس چيزي نگفتم كه چي ميكشم اينجا . هميشه صورت خودمو با سيلي سرخ نگه داشتم تا كسي نفهمه كه كتك ميخورم و شوهري كه اينقدر واسه داشتنم جنگيد اين بلاها رو سرم مياره . حاضر شدم توي خونه مادر شوهر زندگي كنم
تا شوهرم چيزي پس انداز كنه و يه زندگي ابرومند داشته باشيم . الان يك سالو خورده اي ميشه كه اينجام ولي يه روز خوش من تو اين خونه نديدم . يه روز ارامش نداشتم يا از دست شوهرم يا از دست بچه هاشون . ديگه كم اوردم . من اون وقتها نمي دونستم سر درد چيه ولي الان دو تا اسفين هم بخورم به زور خوب ميشم . شبها توي خواب جيغ ميزنم . و و و و و........ خيلي بدبختي هاي ديگه كه سرم اومده و جز خودم و خداي بالاي سرم هيچ كس چيزي نمي دونه

[m25teh]

به نظر من ؛

خونه پدر رفتن ، در صورتي كه نيمه كاري بمونه و نتوني پروژه ات رو تموم كني برات ميشه قوز بالا قوز

لطفا قبل از ترك منزل يه خورده تامل كن و اقدام به تمرين مهارت ها كن

ترك منزل رو در آخرين مرحله استفاده كن تا ارزش و قبح مسئله عادي نشه .

[يكي يه دونه2]

sci عزيز
اكنه روزاسه نيست . بيشتر اكنه هاي عصبي و جواني هستش و دو ماهي ميشه كه بدتر شده . مطمئنا به خاطر اعصاب خورد هايي هست كه دارم .
اينجا كه هيچ چي نداره .
ولي اگر برم خونه پدري مي تونم مشاوره خوب زياد پيدا كنم . يه مشاور هم هست كه قبلا چند باري پيشش رفتم ولي ادامه ندادم

دوستان ساعت كاريم تمام شده . چكار كنم برم يا نه ؟

[sci]

بله متاسفانه این جوشها با توجه به وضعیت هورمونال شما بد تر می شه... و استرس روش موثره!
خب شما هم که پوستتون چربه ... مراقب وسائل آرایش باشید و حتما بدون چربی استفاده کنید... Oil Free
مراقب پوستتون باشید..

دو تا راهکار هست:
می تونید بی خبر برید... زیاد فایده ای نداره و بیشتر تهدید محسوب می شه!
می تونید با ایشون تماس بگیرید و بگید به دلائلی که خودش بهتر می دونه، ترجیح می دهید که مدتی رو دور باشید و به منزل پدرتون بروید. بگید می خوام با مشاور برای حل مشکل زندگیمون صحبت کنم... و از تو هم می خوام که بیای پیش مشاور اگر می خوای زندگی بهتری داشته باشیم... ازش خداحافظی کن!
یه مدتی دور باشید برای هر دو شما بهتر خواهد بود... این حکم قهر کردن رو نداره!
توجه کن که ایشون رفتارهای بچگانه ای داره و باید صبر کنی و تحمل کنی تا بزرگ بشه... شاید یه مدت زیاد!
مشاور به شما خواهد گفت چه کنید... صحبتهای مشاورتون رو با هم کنترل می کنیم!

[نیلا]

یکی یکدونه شما مثل این که به جدیت موضوع اعتیاد و اثر اون بر جسم و روح فرد زیاد پی نبردید ، باور کنید نوشتن جزئیات ریز زندگیتون در اینجا که به قصد درددل هست بیشتر ( از نظر من ) هیج دردی ازتون دوا نمی کنه،؛ شوهر شما مشکل جدی داره و باید اول مشکل اعتیادش رفع بشه و بعد روی اختلافاتتون تاکید بشه چون فعلا مشکل اعتیادش روی کل زندگیتون سایه انداخته ، مشکل شما ساده نیست که با دوتا مهارت و یه سایت اینترنتی حل بشه، باید قاطع تر عمل کنید
ببخشید اگر تلخ نوشتم ولی دوست داشتم واقعیت رو بگم

[farnaz3211]

یکی یه دونه عزیزم..
مدتها بود ننوشتم .. میخوندم اما حرفی نداشتم که بگم تا آرومت کنه..
یکی یه دونه عزیز.. باید به خودمون بقبولونیم که واقعا دیگه راهی نیست ما هر راهی رو تجربه کردیم واسه ساختن زندگیمون اما نشد که نشد.. فکر کن شوهر من واسه اینکه منو عصبی کنه سیگار میکشه... به قیمت ناراحت کردن من سلامتی اش رو فنا میکنه .....
نوشتن توی این سایت فقط واسه پر کردن تنهایی ها مون و گفتن دردامون به دیگرانه شاید تسکینی باشه هر چند کوچک و زود گذر... تو رو خدا بیا اینقد نسازیم .. اینقد کوتاه نیایم .. اونقد افسرده ام و مدام توی استرسم که پزشک احتمال بارداریمو زیر ده درصد عنوان کرده اما همین مسئله شده یه چوب الف روی سر من که شوهرم مدام گوشزدش میکنه در حالی که بزرگترین علتش خودشه... بیا یه تصمیم جدی بگیر... و بگیریم ...
چون دیگه نه توانی دارم ، نه صبری ، نه روانی ، و نه جسمی...

راستی یکی یه دونه عزیز این آدرس ایمیلمه دوست دارم با هم در ارتباط باشیم.. آخه من خیلی دوست ندارم همه جزئیات زندگیمو توی سایت بنویسم.. معمولا on هستم.. منتظرتم
ftmh_ghlm@yahoo0com

[يكي يه دونه2]

سلام به همه دوستان خوبم
اون روز ترجيح دادم بمونم مشكلمو حل كنم . مي خواستم باهاش قاطع صحبت كنم و ببينم ميخواد چكار كنه ولي
شوهرم فعلا كم محلي كردن رو پيشه كرده و اصلا كاري به كار هم نداريم و يك كلمه هم با هم حرف نزديم و شبها هم از هم جدا هستيم . اين اولين باره كه قهرمون طولاني شده و اولين باره كه شوهرم كم محلي مي كنه و اصلا حرف نمي زنه . دامادشون بهش اس داده بود كه يه مدت اصلا كاري به كارم نداشته باشه . ولي متاسفانه به هيچ وجه بي خيال نزديكي نمي شه و چند بار مي خواسته اين كارو بكنه كه من از زيرش در رفتم . نمي دونم چطور مي تونه اينجور باشه . يك كلمه هم با من حرف نمي زنه ولي در كنارش هر وقت مناسب ببينه مي خواد شروع كنه .واسم خيلي عجيبه !!!!!!
خيلي اشفته هستم،‌نمي تونم گريه نكنم ،‌اختيار افكارم و تمركزم دست خودم نيست و دائم سردرد شديد مي گيرم . چكار كنم كه منم بيخيال بشم و مثل خودش به فكر هيچ چيز نباشم . بخدا همه بار زندگي روي دوش منه و اون هيچ تلاشي واسه زندگي نمي كنه . چطور از شر اين همه فكر و خيال و اضطراب خلاص بشم ؟ كمكم كنيد لطفا .... چطور ميشه اين روزا رو طي كرد و اين همه استرس نداشت ؟؟؟؟؟؟

[f_z]

یکی یک دونه عزیز
من گاهی نوشته هاتو می خونم .خلاصه بگم نمی دونم چرا ذاتا شخصیتی داری که چیزهایی رو که بهت تحمیل می کنند می پذیری چه دوست داشته باشی و چه نداشته باشی.!!!!!!
عزیزم برخورد دیگران با ما انعکاس رفتاری است که ما با آنها اجازه اش را داده ایم.برات مثال می زنم .اگه دقت کنی گاهی متوجه می شی که مردی با یه زنی شوخی های زننده می کنه در حالیکه همون مرد با یه خانم دیگه از تعارفات رسمی اصلا خارج نمی شه در حالیکه این همون مرده با همون اخلاق ولی چرا رفتارش با این دو تا خانم اینقدر متفاوته؟؟؟؟؟؟؟
دلیلش روشنه چون اون زن رفتارهایی از خودش نشون داده که به اون مرد اجازه بروز چنین رفتارهایی رو داده.در مورد تو هم همینطوره عزیزم .دلیل اینکه شوهرت اینقدر به خودش اجازه می ده به احساسات تو بی توجه باشه هم همینه.چون تو ناخواسته مجوز چنین رفتارهایی رو صادر کردی.
اگه از همون اول یه بار جدی ا این موضوع برخورد می کردی کار به اینجاها نمی کشید.اما نگران نباش عزیزم و آرامشت رو حفظ کن .هیچوقت دیر نیست .ولی یه شرط داره.اونم اینه:
تو اول خودت به خودت احترام بذار بعد از اون انتظار داشته باش همین کار رو بکنه....منظورم از اینکه به خودت احترام بذار اینه که الان که اینقدر خسته و مضطربی به خودت یه چند روز استراحت بده .به بدنت و به فکرت.الان اون شرایط برات اصلا خوب نیست.
من ت پیشنهاد می کنم از اون خونه چند روزی دور شی .از شوهرت و خانوادش.از اون خونه و اوضاع و احوالش.توی این مدت فقط به خودت برس و کسب آرامش کن بدون اینکه اجازه بدی چیزی تو رو به هم بریزه..توی این مدت یه کم به این شرایطت فکر کن ببین چه راهی براش پیدا می کنی.اما قدم اول اینه که به روح و روانت استراحت بدی و از اون محیط فاصله بگیری حتی سعی کن موبایلت هم پیشت نباشه....
امیدوارم به زودی به ارامش برسی