به وفاداری نامزدم اطمینان ندارم

[mah lagha]

سلام از همه دوستان ممنونم.من 29 سالمه و نامزدم 34 عقد نکردیم و یک ساله نامزدیم.اخلاق عمومیش بد نیست بیشتر آرومو شوخ و چیزی رو سخت نمیگیره برای من وقت میذاره کمتر پیش میاد کارهایی که میخوامو انجام نده معمولا برای من مشکل ساز نبوده ولی با این تفاوت که من تمام سعیم بر اینه که کاری نکنم که حساسیت براش ایجاد بشه مثلا توی مورد همین خانومی که براتون تعریف کردم اگر من بودم وقتی متوجه ناراحتیش میشدم امکان نداشت به اون رویه ادامه بدم تا زمانیکه موضوع کاملا براش جا بیفته و حساسیتش از بین بره که مورد مشابه هم داشتیم ولی بر عکس نامزدم جلوی جمع کاری کرد که اون خانوم به اشتباه بیفته و حسی براش ایجاد بشه و از اون بدتر به کارش ادامه داد تا زمانیکه دعوای شدیدی بینمون اتفاق افتاد نهایتا به جای حل مشکل قطع رابطه کرد که حتما باعث میشه همه فکر کنن من مانع اومدنش تو جمع هستم در صورتیکه تو همون جمع می تونست با برخورد درستش این ذهنیت رو پاک کنه در جواب من که گفتم چرا منو صدا نکردی بیام پیشت گفت خوب خودت میومدی.در مورد این خانوم باید بگم کم سن و ساله 12 سال از نامزد من کوچیکتره و عاشق جلب توجه و تقریبا بخاطر شیطنتش معمولا همه رو جذب میکنه .در مورد نگاه کردن نامزدم موقع خرید باید بگم مدتش طولانی نبود یه نظر نگاه کرد ولی شانسش من بی موقع برگشتم دیدم ولی چون به حرف من گوش نمیکرد بیشتر از همیشه بهم برخورد.ولی در کل از ماجراجویی نگاه کردن به دخترا بدش نمیاد و معمولا منکر این قضیه میشه وقتی هم که راهی برای انکار نباشه میگه تو خودتم نگاه میکنی .ولی تا الان که من 2 ساله میشناسمش با کسی ارتباط برقرار نکرده و بزرگترین کارشم همین جریان خانوم پسرداییم هست.باید بگم من این شیطنتو ماجراجویی رو دوست ندارم یا حداقل تو این سن انتظار ندارم ولی متاسفانه تو بیشتر مردایی که شناختمو میشناسم دیدم که البته کم و زیاد داره.حالا نگرانم که نکنه بعد از ازدواج از این حد بیشتر پیش بره اگر این نگا ها راحت بودنا باعث بشه رابطه ای بهش پیشنهاد بشه اگر اینقدر قوی نباشه (که حس میکنم نیست)و جلو بره و.....نگرانم

[فرشته مهربان]

از گذشته او و این رفتار در گذشته چقدر اطلاعات دارید ؟

حالا که هنوز عقد نکردید بهترین کار اینه که با هم برای شناخت بیشتر و درک این که این موضوع نگاه کردن یک انحراف هست یا نه ، با هم به یک روانشاس بالینی مراجعه کنید ، از این فرصت پیش از عقد و عروسی به این شکل بهره بجویید تا با آرامش و آگاهی در مورد دغدغه هایت به یک وضعیت روشن برسی .


موفق باشی

[بالهای صداقت]

سلام
تمام مدت حواسش به عروس یکی از فامیلا بود

با پسر داییم و خانمش رفتیم بیرون کم کم احساس میکردم خیلی به حرف زدن و کارای خانم پسر داییم توجه میکنه

یه سوالی برام پیش اومد ... چه جوری هست که نامزدتون به خانوم های متاهل نگاه می کنند؟
و یه سوال دیگه چرا شوهران این خانوم های متاهل چیزی به خانم هاشون نمی گویند ... با توجه با اینکه نامزدتون خیلی واضح این کار را می کنه که تمام فامیل خبردار می شن؟

من هرجا دیدم وقتی یه مردی به یه خانوم متاهل نگاه می کنه اون خانم بیشتر سعی می کنه خودش رو حفظ کنه و چنانچه خانوم متاهله هم بعدش نیاد اون آقا بهش نگاه کنه جوری که همه ی فامیل متوجه بشوند .... انگشت اتهام به سمت خانومه میره ... و به شوهر اون خانوم می گویند جلوی زنت رو بگیر

اخلاق عمومیش بد نیست بیشتر آرومو شوخ و چیزی رو سخت نمیگیره

با سن و سالی که ایشون داره و این خصوصیت شوخ طبعی شون به نظر من ایشون رابطه هایی که با دیگران برقرار می کنه صرفا رابطه عادی است که توام با مهربانی و گرمی است
ببینید من کاملا درک می کنم
ایشون شما را به عنوان همسر پذیرفته و شما را دوست دارد و بهتون متعهد هست بنابراین از نظر خودش شما باید بهش کاملا ایمان داشته باشید و رابطه ای که با دیگران داره تنها رابطه ای معمولی است
چرا که با افراد متاهل هست
یعنی طرف مقابلش هم به شخصی متعهد هست پس احساسی نادرست بینشون شکل نمی گیره

برای من وقت میذاره کمتر پیش میاد کارهایی که میخوامو انجام نده معمولا برای من مشکل ساز نبوده ولی با این تفاوت که من تمام سعیم بر اینه که کاری نکنم که حساسیت براش ایجاد بشه

مشکل شما اینجاست که انتظار داری ایشون مثل خودت شما را دوست بداره
یعنی توقع داری همونطور که خودت بهش محبت می کنی ایشون به شما محبت کنه
که اصلا این منطق درستی نیست

.... در صورتیکه تو همون جمع می تونست با برخورد درستش این ذهنیت رو پاک کنه
ببینید از این جمله دقیقا این برمی آید که شما ازش انتظار داری اون کاری رو انجام بده که خواست میل شماست ولاغیر

در جواب من که گفتم چرا منو صدا نکردی بیام پیشت گفت خوب خودت میومدی.
کاملا هم شما رو می شناسه و با روحیاتتون آشناست
از نظرمن عاشقانه دوستون داره و شما را جزئی از خودش می دونه

در مورد این خانوم باید بگم کم سن و ساله 12 سال از نامزد من کوچیکتره و عاشق جلب توجه و تقریبا بخاطر شیطنتش معمولا همه رو جذب میکنه .

ببینید این خانوم کاری نکرده که شوهر شما را تحریک کنه
طبق گفته ی خودتون با همه همین طوری هست و در ضمن اختلاف سنیشون رو در نظر بگیرید!!!!!!!!

باید بگم من این شیطنتو ماجراجویی رو دوست ندارم یا حداقل تو این سن انتظار ندارم

این جا هم دوباره شما تمایل دارید دقیقا اون چیزی که شما می خواهید ایشون باشه
شما ناخودآگاه دارید استقلال ایشون رو ازش می گیرید


ولی متاسفانه تو بیشتر مردایی که شناختمو میشناسم دیدم که البته کم و زیاد داره.

تمام این حساسیت شما به خاطر ذهنیت قبلیتون هست
چیزهایی که قبلا بوده و الان مرتب توی ذهنتون مرورش می کنید

حالا نگرانم که نکنه بعد از ازدواج از این حد بیشتر پیش بره اگر این نگا ها راحت بودنا باعث بشه رابطه ای بهش پیشنهاد بشه اگر اینقدر قوی نباشه (که حس میکنم نیست)و جلو بره و.....نگرانم

ترس موهوم شما از آینده نیز به این ذهنیتتون دامن میزنه

شما پیشاپیش در موقعیت های متفاوت ایشون را قرار می دهید و در ذهنتون این جوری مجسم می کنید که همسرتون باید چنین رفتاری رو داشته باشه ولی چون در واقعیت آنگونه که شما می خواهید نمی شود
ایشون را محاکمه می کنید و با قهر و دعوا باعث می شوید که دلخوری بینتون ایجاد بشه
بعد به جای اینکه عاقلانه ناراحتی ایجاد شده را بررسی کنید با تکیه به ذهنیت قبلیتون( بیشتر مردهایی که می شناختم ) حق را به خود می دهید و بیشتر از قبل آزرده می شوید و دوباره انتظار دارید نامزدتون با رفتار خاصی از دل شما در بیاورد
درحالیکه ایشون اصلا دلیل رفتار و ناراحتی شما را نمی داند

توصیه می کنم لینک زیر را بخونید
یافته های من

خصوصا پست سومش را

[*nadia*]

چقدر با نامزدت همگام و همراهی؟ چقدر دوستشی؟ چقدر براش شیطنت داری؟
کلاً به لحاظ روابط اجتماعی چقدر شما و ایشون حالت برو گرایی و درون گرایی دارید؟
چه وجه اشتراکی بین این خانم ها می بینی که همسرت به اونها جلب شده؟

نظرم اینه که یه جمع بندی بکن و اگر نیاز دیدی رفتارتو تغییر بدی برای مدتی این کارو بکن ، اگر مشکل حل شد که
شما علت رو پیدا کردی ، اگر نه به مشاوره برو و جدی تر موضوع رو دنبال کن.

[mah lagha]

سلام,در مورد گذشته نامزدم فقط در حدیکه برام تعریف کرده اطلاعات دارم اینکه من سومین دختری هستم که تو زندگیش اومدم اولین دختر مربوط به 18 سالگیه که به دختر خانومی علاقمند میشه و بخاطر سن کم و مخالفت خانواده دختر ارتباط طولانی ایجاد نشده دومین رابطه هم دوستی با قصد ازدواج که ظاهرا دختر خانوم همزمان با اون با شخص دیگه ای ارتباط داشته بعد از بر ملا شدن قضیه قطع رابطه کردن به گفته خودش دوستی برای تفریح و از این حرفا نداشته همیشه به روابطش جدی نگاه کرده ،برای رفتن پیش مشاور پیشنهاد دادم ولی قبول نکرده فکر میکنه ما مشکل حادی نداریم که خودمون نتونیم حلش کنیم و من در این موارد حساسیت بیجا دارم البته باید بگم من یکم سختگیر تر از اونم و اینکه فکر میکنم اگر تنها پیش مشاور برم شاید فقط برداشت خودمو برای مشاور بگم که احتمال اشتباه بودنشم وجود داره و این کمکی بهمون نکنه.و اینکه مشاور خوبی رو نمیشناسم.
مشکل من نگاه کردن ایشونه که گاهاَ دیگران رو به اشتباه میندازه به همه توجه میکنه به لباس رنگ مو و...بعدم به من پیشنهاد میده از این لباس یا رنگ مو که تو خیابون دیدم استفاده کن و این دو موردی رو که براتون گفتم مواردی بوده که باعث درگیریمون شده ولی این نگاه کردنا همیشه هست تو خیابون تو مهمونی و...نکته جالب اینکه من تو جمع فامیل خودش هیچوقت این برخوردا و نگاه کردنارو ازش ندیدم و تمام توجهش تو اون مدت به من بوده ،ظاهرا هنراشو فقط برا فامیل من رو میکنه
اینکه من اونو با خودم قیاس میکنم درسته یعنی اگر کاری رو که انتظار دارم انجام نده خیلی چیزارو زیر سوال میبرم ولی اون میگه من تا زمانیکه مطمئن نشم کسی تو زندگیت هست بخاطر نگاه کردن و این حرفا اعصابت رو بهم نمیریزم البته اینا نتیجه اطمینانی هست که من با رفتارام ایجاد کردم پسرداییم قبلا خواستگار من بود این قضیه رو از توجه اون آدم به من متوجه شد و منم واقعیت رو کاملا براش توضیح دادم بعد از اون سعی کردم ارتباطم باهاش طوری باشه که نامزدمو ناراحت نکنم و امروز این قضیه براش کاملا حل شده ولی بالعکس اون جلوی پسرداییم و خانومش اون برخورد پیک نیک رو انجام داد که از ذهنم پاک نمیشه.و در مورد این خانوم باید بگم که شاید اوایل اینطور نبود و منظوری نداشت ولی الان شکی به این قضیه ندارم شیطنتهای زنونه رو میتونم از یه برخورد معمولی تشخیص بدم و نامزد خودمو مسبب این قضیه میدونم شاید شوخی های اون خانم اولش مث برخوردش با دیگران بود ولی حساسیت من ،کارای نامزدم، این ذهنیت رو براش درست کرده که احساسی این وسط وجود داره حالا نامزد من بعد از اون درگیریها میخواد قضیه رو تموم کنه ولی این خانم دست بردار نیست .نمیدونم چطور باید برخورد کنم تا این قضیه از طرف این خانمم کاملا تموم بشه .
نادیا جون من تو این رابطه اشتباهات زیادی داشتم اینقدر سر گرم چک کردن این آدم بودم تا ببینم چقدر با قالب ذهنی من هماهنگه از لباس پوشیدنش گرفته تا حرف زدن و...کمتر وقت داشتم توجه اون رو جلب کنم من به ظاهرم خیلی توجه نداشتم بر عکس من ،نامزدم قبل از سلام دادن به من کاملا ظاهرمو بر انداز میکنه اینو گفتم که بدونی این قضیه چقدر براش جالبه و مهم در مورد خودشم همینطوره.اینو میفهمم که نگرانه کاری نکنه یا حرفی نزنه که من دوست نداشته باشم یعنی همیشه استرس ،چون میدونه همیشه بعدش من قهر میکنمو یک هفته ناراحتی دنبالشه .ولی دارم حساسیتمو رو مسائل کم میکنم خودم احساس آرامش بیشتری میکنم من بدیهای خودمم گفتم که بدونید همه چیزو از چشم اون نمی بینم.
نکته دیگه اینکه خواهر من چند سال پیش ازدواج کرده و شوهرش از همه نظر عالیه و اینکه اصلا عادت نداره به خانمهای دیگه توجه کنه اگرم برخوردی از خانمی ببینه بیشتر به خواهرم نزدیک میشه و قضیه تموم میشه این داماد از نظر خانواده من ایده آله ولی نگاه کردنای نامزد من و بوجود اومدن درگیریهای بین من و نامزدم که از چشم خانواده هم پنهان نمونده و مقایسه شدنش با این داماد داره قضیه رو برای خانوادمم بزرگ میکنه و بهم میگن که اون شیطنت داره و....... .

[aftabgardon]

سلام
اعتماد به یکدیگر داشتن در ازدواج از اون شاخص های خیلی مهم و درجه یکه که هیچ جایگزینی هم نداره. فکر کنم باید سعی کنید به همدیگه اعتماد داشتن رو نشون بدید. به نظر میاد با همدیگه یه بازی لج و لج بازی را شروع کردید و میخواین به هم نشون بدید کی زورش بیشتره!!!
محبت خودتونو از همدیگه دریغ نکنید و اجازه ندید فاصله ای بین شما پیش بیاد. اگه چنین رفتاری نتیجه نداشت میتونید به رفتار نامزدتون شک کنید.

[مدیرهمدردی]

با سلام
درست يا غلط بودن يك موضوع يك چيز است و اينكه در عالم واقعيت شما احتمالا با چه مسائلي روبرو خواهيد بود مسئله ديگري هست.

در اين مورد نقطه تعارض بر تفاوت شخصيتي شما دو نفر استوار است و همين منجر به ناآرامي در زندگي هر دو شما هست و خواهد شد.و تنها وقتي كه يكي از طرفين يا دو نفر تغييرات اساسي در خود ايجاد كنند به نقطه آرامش بازخواهيد گشت.
يعني اين آقا اين سبك شخصيتي را دارد و اين عادتها در او شكل گرفته است.
شما هم حساسيت هاي ويژه خودتون را داريد و آستانه تحملتون در موارد اين چنيني خيلي بالا نيست.
نتيجه: تعارضي آسيب رسان به رابطه شما

پيشنهادم اينست كه قبل از اينكه عقدي انجام شود. يك دوره مثلا 3 تا 6 ماهه را لحاظ كنيد (بهتر است زير نظر يك روانشناس باليني باشد)، و طي اين مدت تمرين كنيد. او به حساسيت هاي شما توجه كند.(نه اينكه قهر كند، يا ترك كند)، بلكه در جامعه حضور داشته باشد، اما از رفتار تحريك آميز شما اجتناب كند، شما هم تمرين كنيد و حساسيت هايتان را حتي المقدور كاهش دهيد.
اگر اين مدت 3 ماهه تا 6 ماهه تغييراتي را ايجاد كرد كه شما احساس خوبي از اين زندگي داشتيد، مسائل ok‌هست. در غير اينصورت حتما بذري از مشكلات در زندگي شما هست و به مرور كه رويتان به هم باز مي شود مي تواند منشاء مشكلات ديگري نيز گردد.