چرا پسران با خواسته های معقول نمی توانند دختران همنوع خود را بیابن

[صبا_2009]

با سلام خدمت همه مشاوران , صاحب نظران و دوستان محترم

1- تعریف خواسته های معقول پسران:
تناسب خانوادگی از دیدگاه فرهنگی - نجابت - زیبایی متانسب با خود فرد- مسئولیت پذیری - درک مسایل اقتصادی خانواده و(در صورت امکان شراکت در تامین نیازهای اقتصادی) - تناسب تحصیلات با خود فرد و ...
که ... در افراد مختلف متفاوت هست و ترتیب اولویت این خواسته ها نیز وابسته به فرد می باشد.

2- دختران همنوع این افراد کسانی هستند که در تمام آیتم های زندگی خود را شریک همسر میدانند و حاضرند این شراکت را در عمل ثابت کنند و به حرف بسنده نمیکنند , آمادگی خود را برای فداکاری و درک کردن در موارد مشابه دوران تجرد آزموده اند (معمولا این افراد درک بالایی از مشکلات اقتصادی همسر خود دارد و با توقعات بیجای خود از جمله درخواست ماشین و خونه و درآمد بالا و ... به مشکلات اقتصادی دامن نمیزنند)

3- طرح مشکل:
چرا یک پسر با این مشخصات اکثر دختران و افرادی رو که در اطرافش میبینه حایز معیار های بالا نیستند در حالیکه دختران بسیاری حایز این ویژگی ها و مشخصات هستند که خود آنها نیز به دنبال فردی مشابه و همنوع خود هستند؟ مشکل کجاست ؟ مشکل از پسران با این ویژگی هاست؟
مشکل از دختران با این ویژگی هاست؟ مشکل به جامعه برمیگردد؟ و ...

4- ارائه نظرات و راهکارهای شما

[حسین پور]

سلام بر دوست گرامی...
خوشحال هستم که باز هم من پست اول تاپیک های شما را می زنم...

ببینید به نظر بنده ما خود یک مشکل بزرگ داریم و آنهم این است که ......
برای یافتن پاسخ سوالاتمان سعی داریم بفهمیم که آیا پسران مشکلی دارند یا دختران یا جامعه.......
این نه پسران هست که دچار مشکلند و نه دختران......اگر تمایزهای جنسیتی را از میان برداریم(همان گونه که فروید می گوید ما دوجنس هستیم و بعد ها این ویژگی های اطراف هست که ما را به سوی یک جنس سوق می دهد) باید بگوییم مشکل نشات گرفته از ::>>> این باورها و اعتقادات ما و همچنین نوع تحمل ما در برابر مشکلات زندگیست که ما را در تشکیل یک زندگی دچار سردرگمی می کند...

من معتقدم بزرگترین اشتباه ما یعنی پسران و دختران جامعه این است که در جنس خود محدود شده ایم و تمام خواسته ها را مربوط به جنسیت می پنداریم و همواره تلاش داریم میان خود و دیگری فرقی قائل شویم و بخاطر همین مسله توقع داریم بنا به جنسیت خود از امکانات بهرمند شویم و بنابر ایم مسله خواستار بهترین ها باشیم ....

توقعات بی جا هم از همین جا نشات می گیرد......

دوست عزیز ما نباید تنها اطراف خود را ملاکی برای ارزیابی به حساب اوریم.... شما می گویید دختران بسیاری هستند که خواستار درامد بالا ..ماشین و خلاصه توقع زیادی ندارند و همواره دوست دارند که کنار همسر خود باشند و در برابر مشکلات با او یار و همراه....
اما این تنها از دید شماست...دیدی که اطراف و اطرافیان را مدنظر قرار دارد نه اکثریت را....

من نمی گوییم نیستند دخترانی با توقع کم ....اما آیا تعداد انان چقدر است.....در همین تالار از میان هزاران کاربر دختر شاید تنها 10 نفر آنان چنین تقاضایی دارند(تازه چون دنیا مجازی هست از کجا معلوم که....)) و قادرند در برابر سختی های زندگی دوام بی یاورند....نمونه بارزش را می توانید در تاپیک ها جست و جو فرمایید اغلب تازه واردان خانوم که به علت بی کاری فعلی همسر خود کلا قید زندگی را زده و تاپیکی باز کرده اند....خانومی که فقط شک دارد که همسرش به او خیانت و چه می گوید پشت همسرش....خانومی که..... و غیره

دوست عزیز من و دوستان دیگر اگر حرفی را می زنیم نه قصد توهین به شخصیت زنان را داریم ونه قصد بی حرمتی.....فقط می خواهیم اغلب آنان باور غلط خود را شناخته و در پی اصلاح باشند ...ما هم سعی خواهیم کرد آنان را درک و همواره به فکر پیشرفت خود باشیم..
موفق باشید

[estar7]

سلام مهربونای نازنین
کم و بیش تاپیک قبل خواهر نازنین و بسیار محترمم را مطالعه کردم.
خسته نباشید می گم به دوستانی که از تاپیک قبلی این بحث را دنبال می کنند.البته که اعتراف می کنم در محضر بزرگانی همچون سورنا، گردآفرید، نقاب و ... واقعا سخته از مقام زن ایرانی دفاع کرد.
اما به دوست و خواهر بسیار صبور و نازنینم خانم صبا-2009 واقعا خداقوت می گم.
ممنون مهربون.

برادر و برادران ارجمندی که دنبال خانم های با این خصوصیات گشتید و نیافتید:
«...من به خدا من دنبال کردم پیدا نکردم. شما می گی دختر کم توقع زیاد دیدی، دختری که مثل یک شیر زن در کنار مردش باشه و پا به پای اون به حل مشکلات زندگی کمک کنه. خب من گشنم نبوده....»
من به شخصه دوستان و آشنایان بسیار بسیار زیادی می شناسم که نه تنها کمک حال شوهرانشان هستند حتی بار بیشتری از زندگی را به دوش می کشند و با موفقیت و رضایت زندگی می کنند. همین امروزی که شما این را عرض می کنید شیر زنانی با کمال آرامش و موفقیت در همین شرایط واقعی کشورمان زندگی می کنند و به خانه داری، بچه داری، کار بیرون، ادامه تحصیل و همه جنبه های زندگی زناشویی می رسند... چرا این ها را نمی بینید. نه نه برادر من بسیاری از این دختران به قول شما از روستای دورافتاده نبوده اند. اگه لازم شد بفرمایید مثالهایی هم می زنم.
لطفا بفرمایند کجا به دنبال چنین زنانی بوده اید که نیافته اند؟

[حسین پور]

سلام بر ""استار"" گرامی...و خوشحال هستم که دنبالگر موضوع بوده اید...
اما "استار" خواهر خوب و مهربانم ما این جا نیستیم که از حقی دفاع کنیم زیرا در این تاپیک و بقیه تاپیک ها حقی ضایع نشده است... که شما بزرگوار دنبال دفاع از مقام زن ایرانی باشید...
دوست عزیز هدف ما فقط گفت و گو و تبادل افکار و رسیدن به نقطه اشتراک هست و اصلا خویشتن.

استار نوشته است...::من به شخصه دوستان و آشنایان بسیار بسیار زیادی می شناسم که نه تنها کمک حال شوهرانشان هستند حتی بار بیشتری از زندگی را به دوش می کشند و با موفقیت و رضایت زندگی می کنند. همین امروزی که شما این را عرض می کنید شیر زنانی با کمال آرامش و موفقیت در همین شرایط واقعی کشورمان زندگی می کنند و به خانه داری، بچه داری، کار بیرون، ادامه تحصیل و همه جنبه های زندگی زناشویی می رسند... چرا این ها را نمی بینید. نه نه برادر من بسیاری از این دختران به قول شما از روستای دورافتاده نبوده اند. اگه لازم شد بفرمایید مثالهایی هم می زنم.

البته سخنانی که شما در پست بالا از برادران نقل کردیدبنده آن سخنان را نگفته ام... و می دانم منظور شما هم من نیستم اما بنده با اجازه نویسنده آن جملات( که فکر کنم "سورنا" جان باشد)سخنی می گوییم...

بله بنده هم معتقدم خانوم هایی هستند با این ویژگی ولی بارها گفتم از 100 درصد جامعه ما چند درصد را تشکیل می دهند فقط شاید 10 درصد...
ولی ان مثال های که شما فرمودید را کمی تحلیل خواهم کرد::
زنانی که شما از آنان نام برده بودید هستند ولی چطور>>> امروزه بعضی از دخترانی که قصد ازدواج دارند پرتوقع هستند و فرض می کنند ازدواج کردن و با شوهر بودن یعنی آغاز یک زندگی بدون رنج و رسیدن به تمام خوشبختی های دنیا....آنا می پندارند اگر در خانه پدری قدری می رنجم اگر کاملا ازادی ندارم اگر......پس خانه شوهر بهترین مکان برای رسیدن به آرزوهاییم است اما ای دل غافل....آنان نمی دانند زندگی مشترک از خانه پدری پر مسولیت تر پر عشق تر و سرشار از صبر دو طرف است.....

اگر برفرض مثال.... تمام سخنان شما عین درست هست و بیشتر ""بیشتر"" دختران و زنان جامعه این چنین هستند...می شود گفت این چنین نبوده اند بلکه تحت شرایط و تابع شرایط این چنین بار آمده و چاره ای جز صبر بر مشکلات ندارند.....
من می فههم چنین زنان فداکاری وجود دارند اما هرگز نمی پذیرم بیشتر دختران و زنان جامعه این چنین هستند چون بر طبق واقعیت حرف می زنم ....اما شما بر طبق ""حقیقت""...
و این دو یعنی حرف زدن بر طبق واقعیت و حقیقت تفاوت زیادی دارد....
واقعیت ::یعنی آنجه هست و من می بینم و آن را بیان می نمایم....
ولی حقیقت::یعنی آنچه باید باشد و شما طبق آن سخن می گویید....
به هر حال سخن و بحث در این مورد بسیار است و اگر هم مایل باشید با کمال میل و با رعایت احترام متقابل بحث را ادامه خواهیم داد..
موفق باشید...

[شکوه شب]

نقاب عزیز وسایر دوستان
باور غلط به نظر من در مرز مرد یا زن گنجانده نمی شود اینکه جستجو کنیم تا باور غلط را پیدا کنند و ما کمک در تغییر این مختص به جنس زن نیست همانگونه که منحصر به جنس مذکر هم نمی باشد . باور غلط زائیده و رشد یافته تربیت و فرهنگ نادرست هست و درصد بسیاری اکتسابی و برگرفته از الگوهای نادرست اطراف خوب در اطرافمون دقت کنیم گوشه کنار مردان و زنانی مقاوم و سخت کوش و دریک کلام اهل زندگی می بینیم و در گوشه ای دیگر مردان و زنانی که یا در پی بهانه جویی هستند ویا در پی بر هم زدن ساخته هایشان .
پس باید یاد بگیریم از زندگی چه می خواهیم . خواسته های معقول و منطقی و قابل دسترس را قوت ببخشیم و رویاها و زیاده خواهیها رو به حداقل برسونیم این به اون معنی نیست که نباید تلاش کرد تا به بهترین ها دست یافت نه این یعنی انگیزه برای تلاش را ازدست ندهیم تا راحت تر بتوانیم این سیر طولانی را بپیمائیم . ازدواج را پر کردن آرزوهای پررنگ مجردی ندانیم .قرار نیست همه چیز یکدفعه و یکجا باشد تلاش برای بدست آورندن زیبا تر است و نگهداری در حفظ آن قوت می یابد . ( قابل توجه دختر ها و پسرها )
ضمنا" عزیزان جستجو کننده جوینده یابنده است با بصیرت جستجو کنید خوشبختی در چند قدمی همه ی شماست . ان شاءا...

[baby]

صباي عزيز
شما قصد داشتين يه واقعيت رو بيان کنين اما سوالتون يه جوريه ،‌
"چرا پسران با خواسته های معقول نمی توانند دختران همنوع خود را بیابن"

اين همه زندگي خوب که دور و اطراف ما هست آيا به اين معني نيست که
"پسران با خواسته های معقول تونستن دختران همنوع خود را بیابن"

البته مي تونيد بگيد که اونهائي که زندگيشون رو شروع کردن رو نمي گم ، يه سري جوون هست که نمي تونن ازدواج کنن يا همسر ايده الشونو پيدا نمي کنن.

در اينصورت مي پرسم:
آيا برا دوره خواستگاري مدت زماني رو متصور شده ايد؟ مثلا يه ساله گشته ونيافته؟
مي گويم: ادامه بدهد تا بيابد.
من جامعه آماري ندارم وتحقيقاتي هم تو اين زمينه ها نکردم.
اما يافتم.
مگر اينکه بگيد "دي شيخ همي گشت گرد شهر ... از ديو ودد ملولم وانسانم آرزوست"
دراينصورت مي گويم : با شما موافقم ،‌ الان نسبت به سالهاي قبل ، انسانيت کمتر شده است تو ايران خودمون(بطور نسبي) - چون شرايط درحال تغييره.

[sorena_arman]

اين همه زندگي خوب?

اين همه زندگي خوب?
دوستان من در دانشگاه، در محیط کار، در اقوام اشنایان هر آنکس را که شرایط مورد نظرش را جسته ام شرایطی بوده است که به دیدگاه من نماد توقعات بی دلیل است.
انتظار مراسم عروسی چند میلیونی، انتظار اینکه از لحاظ شرایط مالی حداقل در حد خانواده پدری بتوانم او را ارضا کنم، انتظار پرداخت رهن چند ده میلیونی در ابتدای زندگی، از پسر منصفانه است؟ اگر هست چرا برعکس اینها از دختر منصفانه نیست؟ اینها تنها انتظارات مادی است. و در زمینه انتظارات عاطفی انتظار اینکه همان همسری که بابت تامین زندگی تاپاسی از شب کار می کند باید هنگام برگشت لبخند بزند و همسرش را غرق بوسه کند و گاهی او را به تفریح ببرد... اینها از یک مرد که زیر بار فشار اقتصادی قرار گرفته منصفانه است؟
به شخصه اگر همسرم تنها باری بر روی دوش من باشد و به مسئولیتهایم اضافه کند بدون اینکه خود گوشه ای از آنها را بردارد و مهربانانه کنار من نباشد هرگز ازدواج نمی کنم.
به قول دوست عزیز نقاب در واقعیت به سر ببریم.

این دیدگاه رویایی عمده دختران در مورد ازدواج است. بخوانید.من اسم را حذف کرده ام:

مدام کمک می کنه و همیشه در دسترسه که مبادا چیزی بخوای و اون نباشه . شرایط ازدواج رو فراهم می کنه ، اگه نداشته باشه چند شیفت کار می کنه و از جونش مایه می ذاره تا عشقش رو ثابت کنه و محبوبش رو خوشبخت. عزیزم اینا خواب و رویا نیست و من شعار نمی دم، عین این آدم رو در زندگیم داشتم

برو تاپیک هایی رو ببین که پسرهایی که عاشق شدن چطور با عشقشون برخورد کردن اونوقت می فهمی

گویی خوشبخت کردن بر عهده پسر است!! گویی پسران به دنیا آمده اند که زمین وزمان و اسمان را به هم بدوزند که دختر را خوشبخت کنند. که مبادا چیزی رو خانوم بخواد و نشه!!!!!


باور کنید این توقعات دختران امروزیست. یک فرزند نیز نسبت به مادر و پدرش این حد توقع دارد؟
وا مصیبتا از این طرز تفکر.

،اون طور که تو دلت بخواد باهات راه میاد و به خاطر رسیدن بهت اگه شده آسمون و زمین رو هم به هم می دوزه تا بهت برسه

این طرز تفکر جز از این ناشی می شه که یک دختر خودش رو و جنس مونث رو برتر بدونه؟ خودش رو ذاتا معشوق فرض کنه و طرف مقابل رو یک عاشق در حد فرهاد و مجنون؟

[baby]

سورناي عزيز
بله زندگي هاي خوب. مگه شما چه انتظاري از زندگي مشترک داري. ايده آلي نبايد فکر کرد. مشکل اينجاست که ما فکر مي کنيم وقتي زندگي مشترک شروع شد هيچ بحثي، اختلاف نظري، اختلاف عقيده اي ، هيچ توقع وانتظاري و... نبايد باشه درحاليکه اينها يعني زندگي.
مگه ساير فعاليتهاي اجتماعي، يا اقتصادي بدون يه بخشي استرس ونگراني انجام شدنيه؟
چرا مي خواي مسئوليت زندگي رو تنهائي بدوش بگيري. بخشي از مسوليت زندگي به عهده شماست بخشي ديگه بعهده همسر (ايشالله) تونه. اما دوتائي حتما ازعهدش برميائيد چون (حالا نگم خيلي ) اقلن بعضي از خانواده ها هستن که زندگي خوبي دارن واز عهده امورات زندگي براومدن.

بهر حال دخترهائي رو با طرز فکر بالا که اشاره کرديد هم وقتي با واقعيات زندگي مواجه شدن از خواب وخيال ورويا ميان بيرون.

انتظار رهن کردن يه خونه بنظر شما انتظار زياديه؟
اگه قدري با مسوليتهاي خانمها آشنا تر بشيد - بدون تعصب- مي بينيد که مسئوليتهاي اونها هم کم نيست.
بابا انقدر از ازدواج نترسين ونترسونين. يه کم شوخي بگيرين اين قضايا رو. Take it easy
مثل شنا کردنه . هي لبه استخر وايسادين ميگين آبش سرده ،‌عمقش زياده ، آبش کثيفه و...
بابا بپرين اون تو فوقش يه کم آب مي خورين ودست وپا ميزنين. اگه خواستين غرق بشين ناجي غريق مياد!!

بيشتر به زندگي خودت فکر کن.

[sorena_arman]

سورناي عزيز
بله زندگي هاي خوب. مگه شما چه انتظاري از زندگي مشترک داري. ايده آلي نبايد فکر کرد. مشکل اينجاست که ما فکر مي کنيم وقتي زندگي مشترک شروع شد هيچ بحثي، اختلاف نظري، اختلاف عقيده اي ، هيچ توقع وانتظاري و... نبايد باشه درحاليکه اينها يعني زندگي.
مگه ساير فعاليتهاي اجتماعي، يا اقتصادي بدون يه بخشي استرس ونگراني انجام شدنيه؟
چرا مي خواي مسئوليت زندگي رو تنهائي بدوش بگيري. بخشي از مسوليت زندگي به عهده شماست بخشي ديگه بعهده همسر (ايشالله) تونه. اما دوتائي حتما ازعهدش برميائيد چون (حالا نگم خيلي ) اقلن بعضي از خانواده ها هستن که زندگي خوبي دارن واز عهده امورات زندگي براومدن.

بهر حال دخترهائي رو با طرز فکر بالا که اشاره کرديد هم وقتي با واقعيات زندگي مواجه شدن از خواب وخيال ورويا ميان بيرون.

انتظار رهن کردن يه خونه بنظر شما انتظار زياديه؟
اگه قدري با مسوليتهاي خانمها آشنا تر بشيد - بدون تعصب- مي بينيد که مسئوليتهاي اونها هم کم نيست.
بابا انقدر از ازدواج نترسين ونترسونين. يه کم شوخي بگيرين اين قضايا رو. Take it easy
مثل شنا کردنه . هي لبه استخر وايسادين ميگين آبش سرده ،‌عمقش زياده ، آبش کثيفه و...
بابا بپرين اون تو فوقش يه کم آب مي خورين ودست وپا ميزنين. اگه خواستين غرق بشين ناجي غريق مياد!!

بيشتر به زندگي خودت فکر کن.

متاسفم از این طرز فکر ساده انگارانه. واقعا متاسفم. چیز دیگری جز تاسف ندارم بگویم. آمار طلاق را دیده اید؟ اینکه پیش بینی می شود از هر 2 ازدواج در 5 سال آینده یکی به طلاق منجر شود؟ اینکه در بقیه ازدواجها نیز طلاق عاطفی دور از دسترس نیست!!
بعد شما می گویید اون تو فوقش یه کم آب می خورین و دست و پا می زنین. مگه بازی بچگانه است ازدواج؟!!
جمله بندی مرا بخوانید! در شرایطی چنان دشوار، اینکه همسر من گوشه ای از بار شروع زندگی را بر دوش بکشد خیلی توقع بزرگیست!!؟
من نمی فهمم چرا همه می گویند خود مردها باید توقع خود را کم کنند. برادر عزیز من، بنده تحصیلات عالیه دارم. (فوق لیسانس مهندسی یکی از دانشگاههای معتبر تهران و احتمالا در آینده نزدیک دانشجوی دکترای مهندسی همین دانشگاه)، چهره ای معمولی دارم( برای یک مرد بالاتر از معمولی این فیدبکی است که از محیط اطراف گرفتم)، نه مشروب می خورم، نه کار خلافی تاکنون کرده ام، نه رفیق بازم، نه سیگار می کشم، نه بیکار و بی عارم، خانواده متوسطی دارم، درآمد دارم، آیا توقع بودن با یک دختر در همین حد یا حتی اندکی پایین تر(از لحاظ تحصیلی- کاری- درآمدی و خانوادگی) بدون اینکه او توقع داشته باشد من برایش زندگی را بسازم و وارد زندگی کنم او را توقع زیادیست؟
نیافته ام. دروغ که ندارم بگویم. نمی خواهم از این سوال شود که تو چه درامدی داری. شرایط ازدواج را داری(همان شرایطی که لیست می شود)؟ این توهین به من است. مگر من از درآمد او می پرسم؟ دوستان من کسی که کار می کند را می خواهم انتخاب کنم. برای اینکه زندگی را با هم بسازیم. یک دختر لوس و بی عرضه را نمی خواهم برای زندگی خودم انتخاب کنم. کسی که انتظار داشته باشد فرهادش بیاید و قلبش را به ارمغان بدهد. این دختر ارزونی کسانی که او را طلب می کنند. این توقع زیادیست. حتی به چهره معمولی او نیز راضی هستم. به همین که کار کند و بداند سختی زندگی را راضی هستم.
به خانواده از نظر اقتصادی بسییار پایین او نیز راضی هستم. تنها بدانم دختر سالمیست و خانواده بافرهنگی دارد برایم کافیست.
من از شرایط اقتصادی هراسی ندارم. از مسئولیت نمی ترسم. برایم تحمل مشکلات مسئله ساز نیست. من یک همراه می خواهم . در تمامی این مراحل. نه یک متوقع!! کسی که برای زندگیش تلاش کند و از حاصل زندگی مشترک متوقع باشد از آن چیزی که نتیجه کار ماست و نه از من!!!
اینها توقعات بزرگیست!!؟

[baby]

سورناي عزيز
بله زندگي هاي خوب. مگه شما چه انتظاري از زندگي مشترک داري. ايده آلي نبايد فکر کرد. مشکل اينجاست که ما فکر مي کنيم وقتي زندگي مشترک شروع شد هيچ بحثي، اختلاف نظري، اختلاف عقيده اي ، هيچ توقع وانتظاري و... نبايد باشه درحاليکه اينها يعني زندگي.
مگه ساير فعاليتهاي اجتماعي، يا اقتصادي بدون يه بخشي استرس ونگراني انجام شدنيه؟
چرا مي خواي مسئوليت زندگي رو تنهائي بدوش بگيري. بخشي از مسوليت زندگي به عهده شماست بخشي ديگه بعهده همسر (ايشالله) تونه. اما دوتائي حتما ازعهدش برميائيد چون (حالا نگم خيلي ) اقلن بعضي از خانواده ها هستن که زندگي خوبي دارن واز عهده امورات زندگي براومدن.

بهر حال دخترهائي رو با طرز فکر بالا که اشاره کرديد هم وقتي با واقعيات زندگي مواجه شدن از خواب وخيال ورويا ميان بيرون.

انتظار رهن کردن يه خونه بنظر شما انتظار زياديه؟
اگه قدري با مسوليتهاي خانمها آشنا تر بشيد - بدون تعصب- مي بينيد که مسئوليتهاي اونها هم کم نيست.
بابا انقدر از ازدواج نترسين ونترسونين. يه کم شوخي بگيرين اين قضايا رو. Take it easy
مثل شنا کردنه . هي لبه استخر وايسادين ميگين آبش سرده ،‌عمقش زياده ، آبش کثيفه و...
بابا بپرين اون تو فوقش يه کم آب مي خورين ودست وپا ميزنين. اگه خواستين غرق بشين ناجي غريق مياد!!

بيشتر به زندگي خودت فکر کن.

متاسفم از این طرز فکر ساده انگارانه. واقعا متاسفم. چیز دیگری جز تاسف ندارم بگویم. آمار طلاق را دیده اید؟ اینکه پیش بینی می شود از هر 2 ازدواج در 5 سال آینده یکی به طلاق منجر شود؟ اینکه در بقیه ازدواجها نیز طلاق عاطفی دور از دسترس نیست!!
بعد شما می گویید اون تو فوقش یه کم آب می خورین و دست و پا می زنین. مگه بازی بچگانه است ازدواج؟!!
جمله بندی مرا بخوانید! در شرایطی چنان دشوار، اینکه همسر من گوشه ای از بار شروع زندگی را بر دوش بکشد خیلی توقع بزرگیست!!؟
من نمی فهمم چرا همه می گویند خود مردها باید توقع خود را کم کنند. برادر عزیز من، بنده تحصیلات عالیه دارم. (فوق لیسانس مهندسی یکی از دانشگاههای معتبر تهران و احتمالا در آینده نزدیک دانشجوی دکترای مهندسی همین دانشگاه)، چهره ای معمولی دارم( برای یک مرد بالاتر از معمولی این فیدبکی است که از محیط اطراف گرفتم)، نه مشروب می خورم، نه کار خلافی تاکنون کرده ام، نه رفیق بازم، نه سیگار می کشم، نه بیکار و بی عارم، خانواده متوسطی دارم، درآمد دارم، آیا توقع بودن با یک دختر در همین حد یا حتی اندکی پایین تر(از لحاظ تحصیلی- کاری- درآمدی و خانوادگی) بدون اینکه او توقع داشته باشد من برایش زندگی را بسازم و وارد زندگی کنم او را توقع زیادیست؟
نیافته ام. دروغ که ندارم بگویم. نمی خواهم از این سوال شود که تو چه درامدی داری. شرایط ازدواج را داری(همان شرایطی که لیست می شود)؟ این توهین به من است. مگر من از درآمد او می پرسم؟ دوستان من کسی که کار می کند را می خواهم انتخاب کنم. برای اینکه زندگی را با هم بسازیم. یک دختر لوس و بی عرضه را نمی خواهم برای زندگی خودم انتخاب کنم. کسی که انتظار داشته باشد فرهادش بیاید و قلبش را به ارمغان بدهد. این دختر ارزونی کسانی که او را طلب می کنند. این توقع زیادیست. حتی به چهره معمولی او نیز راضی هستم. به همین که کار کند و بداند سختی زندگی را راضی هستم.
به خانواده از نظر اقتصادی بسییار پایین او نیز راضی هستم. تنها بدانم دختر سالمیست و خانواده بافرهنگی دارد برایم کافیست.
من از شرایط اقتصادی هراسی ندارم. از مسئولیت نمی ترسم. برایم تحمل مشکلات مسئله ساز نیست. من یک همراه می خواهم . در تمامی این مراحل. نه یک متوقع!! کسی که برای زندگیش تلاش کند و از حاصل زندگی مشترک متوقع باشد از آن چیزی که نتیجه کار ماست و نه از من!!!
اینها توقعات بزرگیست!!؟

با عرض معذرت از صباي عزيز که تاپيکشون رو گاهي به بيراهه مي بريم. اما اين تضارب آرا بنظرمن ضروريه.

سورناي عزيز
بله مي دانم با يکي از دانشجويان فوق ليسانس شيمي دارم صحبت مي کنم (پيش بيني من اينستکه متوسط تحصيلات اعضاي تالار نزديک ليسانس باشد) يعني با گروهي تحصيلکرده روبرو هستم واز اين بابت خوشحالم. فردي هم که دارد باشما صحبت مي کند (وشما اينقدر تاسف خورديد از پاسخشون ، ساده لوحانه خوانديد وبرچسب زديد بجاي اينکه اصل سخن وحرفش را درک کنيد) از لحاظ تحصيلات پائين تر از شما نيست مضافا اينکه بيش از ده سال سابقه زندگي مشترک رو داره، ومهمتر اينکه براي شما ارزش واحترام قائل بوده که باشما هم صحبت شده لذا خود رو لايق اين گونه تعبيرات نمي بينه (اگه يه مقدار خويشتن دار بودم اين موارد رو نمي گفتم)
خب بگذريم مي خوام اين نوع نگرش رو نقد کنم ونه سورناي عزيز رو
يه مثال مي زنم لطفا با دقت تطبيق بديد.
يه دانشجو که تازه فارغ التحصيل شده وبا هزار اميد وآرزو (ويه کمي غرور از گرفتن مدرک) راهي بازار کار ميشه از راههاي مختلف دنبال شغل مورد نظرش مي گرده اما پيدا نمي کنه. ... دو موضع مي تونه اتخاذ کنه:
1- به هرکسي مي رسه وضعيت اسف بار جامعه رو ميگه ، مسائل اقتصادي وبازار کار رو تحليل مي کنه (واقعيات جامعه رو بيان مي کنه، امار ميده و... دقت کنيد واقعيات روميگه) وبقيه هم باهاش دلسوزي مي کنن وميگن بميرم برا جووناي امروزي و...
نتيجه ش از نظر من اينه که اگرچه داره بخشي از واقعيات جامعه رو بيان مي کنه اما داره زمان رو از دست ميده.
2- مسئله خودش رو از مسائل کلان مملکت جدا مي کنه. ميگه حل بحران مالي که گريبانگير همه جهان شده رو کاري ندارم (اما ازتحليل وقايعي که داره مي افته برا تصميم سازيش استفاده مي کنه ) تمرکز مي کنه رو حل مشکل خودش واگه تاحالا موفق به يافتن کار نشده راههاي ديگه اي رو امتحان مي کنه ، مثبت فکر مي کنه و ايمان داره که بالاخره موفق ميشه.

بهرحال اين نظر منه . ماهم به نوعي همين شرايط رو گذرونديم . تصميم گرفتيم وانجام داديم.