خانم 11 سال بزرگتر با یک بار سابقه ازدواج

[mollaali]

سلام.
من تمام نوشته هاتونو راجع به این موضوع خوندم.
من پسری هستم 25 ساله-با خانومی که 37 سالشه آشنا شدم.ایشون یه بار هم ازدواج نا موفق داشته.با هم از هر لحاظ تفاهم داریم.حتی به این نتیجه هم رسیدیم که شرایطمون استثنائی هست. همه چی رو بین خودمون حل کردیم. اما بزرگترین مشکل خانواده من هست که عمرا راضی به این ازدواج نخواهند شد.
من نمیخوام که به من بگید ول کن و...
به من راهی نشون بدید تا بتونم خانوادمو متقاعد کنم.
خواهش می کنم به دادم برسید

[فرهنگ 27]

شرایط اقتصادیتون؟شغل خودت و پدرت؟شرایط مالی خانم؟

[داود.ت]

اگر شما اومدید راه حل بگیرید دیگه چرا شرط گذاشتید که نگیم ول کن !
اگه شما اعتقاد داشتید کارشناسان مفید هستند شرط نمی زاشتید !
اینجا فکر نکنم کسی کمک تو این جور موارد بکنه ، بله اگه یه رابطه از نظر بقیه درست باشه چندین راه حل به شما پیشنهاد می شه
ولی اینکه شرط کنید ! اصلا !

[mollaali]

هر دوتامون شاغلیم.
خانومی که گفتم اوضاع مالیش از من بهترم هست.
ولی واقعا بحث این حرف ها نیست الان.
الان موضوع اصلی اینه که چه جوری خانوادمو متقاعد کنم؟

داود جان گیر افتادم باور کن.
من یه بار موضوع رو توی خونه مطرح کردم خونه جهنم شد.تا جایی که همه چی رو تموم کردیم.الانم که دارم این موضوع رو می نویسم هم خانوم رو متقاعد کردم که هیچ چی نباید بین من و اوون باقی بمونه و هم خانواده رو متقاعد کردم که همه چی تموم شده. اما مشکل اصلی من اینه که خودم رو نمی تونم راضی کنم.
من مطمئنم که باهاش زندگی خوبی خواهم داشت.و توی این راه هم حاضرم همه از خود گذشتگی ها رو انجام بدم.
این خانومم با این که 11 سال از من بزرگتره اما خیلی جوون مونده از لحاظ ظاهری.
ای کاش یه راهی بود.ای کاش بیونید کمکم کنید.

[فرشته مهربان]

mollaali گرامی

به تالار همدردی خوش آمدی

الان موضوع اصلی اینه که چه جوری خانوادمو متقاعد کنم؟

در این زمینه متأسفانه ما نمیتوانیم به شما کمکی کنیم . چون از نظر کارشناسی و روانشناختی ، این رابطه و قصد ازدواج اشتباه و از روی احساسات است و عقلایی نیست . و طبیعی هست که وقتی چنین نظری داریم در جهت خواست شما ، یعنی راهنمایی برای متقاعد کردن خانواده شما نمیتوانیم کاری کنیم . در واقع ما هم موافق این ازدواج نیستیم



اول راهکار متقاعد کردن ما را پیدا کنید تا بعد ما به شما راهکار متقاعد کردن خانوادتون را بدهیم ( جهت مزاح بود )


.

[1majid]

طبق چیزی که از همدردی یاد گرفتم:

25-37 ( مشکلی ندارید )
35-47 ( یه خورده انگار داره خانم پیر میشه)
45-57 (شما آنچنان جذاب هستید که نگاه هر دختری رو می دزدید ولی خانم انگار نیاز به عصا داره )
55-67 ( شما سرحالید و خانمتون پیر زن هستند)
65-77 ( رابطه شما با این رابطه چیه؟)
فکر کنید رفتید توی مغازه :
مغازه دار به خانم شما:
مادر برای پسرتون این پیرهن رو بگیرید !
خانم شما نمی تونه کاری کنه چون مغازه دار حق داره.

فرض رو بگیریم که شما وضع مالی بسیار خوبی دارید :
به دلیل سن بالای خانم سریعا فردای عروسی باید خانم باردار بشند چون داره سنشون بالا میره که رفته. یعنی شما دیگه فرصت عاشقانه های زندگی 2 تایی رو ندارید و بعدا حسرت میخورید.


اگه اینا مشکلی نیست شما مردانه برید و دفاع کنید از انتخابتون و به خدا توکل کنید.


نکته:این نظر کارشناسی نبوده و صرفا نظر شخصی است

[mollaali]

حتی همه اینا رو هم قبول می کنم.
اما مشکل من مادرم هست که مخالف قطعی این ماجرا هست.
شما برای این مشکل من راه حل ارائه بدید.
البته من به مادر حق میدم.اما با کدوم جمله جادویی میشه مامان رو راضی کرد؟

[پیدا]

دوست گرامی،

این ازدواج به احتمال خیلی زیاد اشتباه است و تنها بازنده این بازی شما نیستید. برای اون خانم هم اشتباه بزرگی است. شما شوهر مناسبی براش نیستید. بیخود از روی دلسوزی کاری را نکنید که فردا یک دردسر و مشکل جدید برای اون خانم درست کنید.

شاید الان افسرده است دنبال کسی می گرده که باهاش حرف بزنه، از تنهایی درش بیاره، شاید کسی را لازم داره که نیازهای مادیش را برآورده کنه، شاید ... و شما دارید این کارها را می کنید. اما هیچکدوم از این ها برای شوهر مناسب بودن کافی نیست. شما شوهر مناسب اون خانم نیستید حتی اگر خودش الان متوجه نباشه.

شما در سی سالگی به راحتی می تونید با یک دختر 4- 23 ساله ازدواج کنید. این خانم در اون زمان 41 ساله است. یعنی در حد مادر اون دختر. در حد مادر زنی که می تونه همسر شما باشه.

مشکل شما 11 سال نیست. چون حتی اگر همسن هم بودید باز جای تامل داشت. بهتر هست که خانم چند سالی از آقا کوچکتر باشند. پس مشکل شما 11+ چند سال است. منظورم این است که این خانم 16-15 سال از سن خانم مناسب برای شما بزرگتر هستند.

اگه واقعا دلتون می سوزه بکشید کنار و یک کاری نکنید که این خانم برای بار دوم مطلقه بشن.

[mollaali]

بذارید از ته دل اونچه رو که تو دلمه بهتون بگم.
من بعضی موقع ها فکر می کنم که این خانوم دیگه آخرین فرصت هاش رو داره.دلم می خواد کمکش کنم.این همون حس ترحمی هست که میگم.
اما از طرف دیگه با عقلم به همه حرف هایی که تاحالا شما نوشتید فکر کردم.به همشون بلا استثنا.
بعضی موقع ها به این فکر کردم که اگه بشه بریم از ایران بیرون و توی یه کشور دیگه که این چیزا نسبتا قابل قبول تره شاید بهتر باشه.اما مگه من می تونم از خانوادم دست بکشم.من اگه حتی برم کره ماه هم باز هم مادرم،مادرم هست.
آنی عزیز،این تجربه رو از من قبول کن که وقتی تحت فشار شدید عاطفی هستی همه چیزت به هم می ریزه.
آره من بعضی موقع ها نمی دونم توی این موضوع الان این عشقه یا ترحم.
کمکم کنید . واقعا دارم به حرفاتون فکر می کنم. خواهشا منو تنها نذارید.

فرشته مهربان
چرا شما میگید که عقلایی نیست. من با این که ادم عاطفی هستم اما انقدر با خودم کلنجار رفتم و تا اوونجایی که تونستم احساس رو کنار گذاشتم و با عقل هم فکر کردم.
من میدونم که:
1- اگه خانواده راضی نشه تا آخر عمر همش اینو توی سر من می کوبن که با بزرگتر از خودت ازدواج کردی(پس باید بتونم راضیشون کنم.)
2-توی سنین بالاتر اوون شکسته میشه و من میانسال هستم.(اما واقعا از نظر قیافه الان خیلی خوبه)
3-فرصت چندانی برای بچه دار شدن نیست.
4-ممکنه از دور و اطراف و فک و فامیل یه حرفهایی که دوست ندارم بشنوم.
و...
اما دلم نمی یاد.
فرشته مهربان...
میخوام ازت که خودتو بذاری جای مامان من.به عنوان مامان چه سوالایی از من داری؟

پیدا...
خواهشا دقیق جوابمو بده
فردا توی زندگی چه مشکلی بین من و اوون قراره ایجاد بشه؟چرا من نمیتونم برای اوون مناسب باشم یا بر عکس اوون برای من.
چرا ممکنه که یه بار دیگه طعم طلاق رو بچشه؟
اینو بازم میگم:
الان من و اوون فقط 2 تا همکاریم و قرار شده که همه چیرو تموم کنیم و این کارو کردیم.خونواده رو هم قانع کردم که همه چی تموم شده.مشکل الان خودمم.خودمو چطور راضی کنم؟خواهشا صرفا عقلانی راهنمایی نکنید.من احساسم رو چیکار کنم؟

[پیدا]

برادرعزیز،
اگه این ماجرا تمام شده، بهتره که اجازه بدین ما هم دیگه در این زمینه بحث نکنیم. چرا که خودتون بعدها به جواب سوالهاتون خواهید رسید. کمی سن و تجربه تون که بیشتر بشه متوجه خواهید شد چرا همه می گن نه.

یکی از مهمترین نیازهایی که همسران باید برای هم تامین کنند، نیاز جنسی است. این خانم با توجه به سابقه ازدواج و شرایط سنی شون به شکل خوبی می تونند پاسخگوی نیاز یک جوان 25 ساله باشند. مخصوصا اگر این امکان به راحتی فراهم نشه و کمیابی و هیجانش باعث لذت بیشتر بشه. اما

یک زن 47 ساله و یک پسر 35 ساله چطور؟ نیاز جنسی برطرف نشده شما در اون زمان عامل بروز خیلی از مشکلات خواهد شد.

شما فرصت کمی برای بچه دار شدن ندارید. اشتباه متوجه شدید. شما اصلا فرصتی برای بچه دار شدن ندارید. مگر با پذیرش ریسک بسیار زیادش. بارداری بعد از 35 سال هم برای مادر خطرناک است و هم احتمال معلولیت جنین بالاست. و هر چه از 35 دور بشیم این خطر بیشتر می شود.

وقتی این خانم 15 سالش بوده، شما 3 ساله بودید. آیا یک دختر 15 ساله و یک پسربچه 3 ساله می تونن دوستهای خوبی باشند؟ نیازهای عاطفی هم را رفع کنند؟ همدیگه رو درک کنند؟ بازیهاشون هم سطحه؟ سرگرمیهاشون یکجوره؟

مادر شما چند سالشونه؟ ( برای این مثال ازتون عذر می خوام، فقط می خوام که موضوع و آینده را بهتر تصور کنید). تصور کنید که پدرتون 12 سال از سن کنونی مادرتون جوان تر بود. می تونید مشکلاتش را ببینید؟

یک زن 50 ساله می تونه پا به پای یک مرد 38 ساله کوه بره؟ سینما بره؟ قدم بزنه و ... پوکی استخوان و زانو درد و قلب ضعیفش کمکش می کنه که همپای یک مرد جوون باشه؟ حتی برای یک رقص ساده.

این خانم به چه دلیلی از همسر قبلیشون جدا شدند؟ چه مدت با ایشون بودند؟ در چه سنی جدا شدند؟