زمان مقدر برای ازدواج

[sepi]

با سلام به همگی.
مدتی هست دچار تردید شده ام اصلا نمیدونم تو این قضیه منظورم انتخاب همسر هست چه قدر خواست حتمی خدا و قسمت و تصمیم خود آدم دخیل هست؟به بیان ساده تر ممکنه من دست روی دست بذارم و بگم هنوز زمان ازدواج من فرا نرسیده یا اینکه نه اینجوریا نیست؟؟
من قراره جواب بدم به خواستگارم(البته یه جواب اولیه تا مراحل بعدی و صحبت صورت بگیره) و هنوز مردد هستم نمیدونم شاید در آینده آدم بهتری یا نمیدونم مطابق تری پیدا کنم .
در کل منظورم این هست:پیش خودم میگم شاید همه اینهایی که ازدواج کردن نصیب و قسمت بهتری می تونستن داشته باشن که ممکن بود سالها بگذره تا پیدایش کنند!
دوستای عزیز چه قدر با حرفای من موافقید؟؟
من خواستگارهای زیادی داشته ام که همه رو به خاطر درسم رد کرده ام و الان 24 سالمه و متاسفانه فامیل ما فکر میکنن توی سن من باید همین زودی ها ازدواج کنم و جایز نیست بیشتر از اینها مجرد بودم
البته خودم هم ترس دارم که همچنان جواب رد بدم تا اینکه خدایی نکرده دیر بشه.
تا چه اندازه خواستگار من باید با معیارهای من جور باشه ؟؟
با تشکر از همگی

[دختر مهربون]

سلام sepi عزیز،
به نظر من یه نکته از دیدت پنهان مونده. و اون اینه که خود شما تا چه حد برای ازدواج آمادگی داری.
اگه به این دید نگاه کنی که ازدواج کنم تا دیر نشه برام. ازدواج کنم تا فامیل حرفی در مورد من نزنن و این جور دلایل، احتمالش هست که در آینده از ازدواجت پشیمون بشی و بگی که خیلی زود ازدواج کردم و شاید مورد بهتری برام پیش میومد.
بهتره قبل از اینکه به معیارهای آقا پسر نگاه کنی، به خودت نگاه کنی. ببینی واقعاً به این احتیاج داری که کسی همراه زندگیت باشه و خودت همراه زندگی کسی باشی؟
دیدت به ازدواج بعنوان سد راه برای درس و پیشرفته یا نه؟!

بعد از اینکه اینها رو با خودت سبک و سنگین کردی و دیدی که نگاهت نسبت به ازدواج مثبته، میتونی به ویژگی های خواستگارت توجه کنی و اونها رو با معیارهای خودت بسنجی.

من از کارشناسا شنیدم که تا حدود 70 درصد اگه معیارها هم خونی داشته باشه خوبه. از اون بیشتر میگن خوب نیست چون بیش از حد شبیه هم میشید و از اون کمتر هم که تحملش سخته.
برای اینکه این درصد رو بدست بیاری باید معیارهات رو بنویسی و دونه دونه روی اونها وقت بذاری تا تشخیص بدی با ویژگی های خواستگار تطابق داره یا نه.

امیدوارم که موفق باشی.

[hamed65]

سلام،

نمی دونم این راهنمایی که من می کنم درست هست یا نه.
امیدوارم کارشناسان و افراد با تجربه نظر بدهند تا ما استفاده کنیم.

خب شما باید در هر دو مورد خوب خودتون رو شناخته باشید.
یعنی قبل از اینکه آدم بخواهد اقدام به شناخت کس دیگری بکنه، باید خودش و خواسته هایش رو تا حد زیادی شناخته باشه. اینها در اصل همان معیارهای آدم می شوند!

برای مثال تحصیلات. شما خودت مثلاً لیسانس داری. خب می توانی به این نتیجه برسی که دوست داری همسرت هم حداقل لیسانس داشته باشه.
یا مثلاً شما آدمی مذهبی هستی، پس می توانی بگویی که شوهرت هم باید هماهنگ با شما باشه.
یا مثلاً بهداشت و نظافت برای شما خیلی مهم هست، روی این مسئله می توانی دقیق بشی.
حالا ولی برایت مهم نیست که همسرت اهل سفر هست یا نه، خب به این مسئله می توانی کمتر دقت کنی.

اینها همه مثال بود.

ولی وقتی شما روی این مسائل فکر کنی، می توانی به این نتیجه برسی که حدوداً شوهرت باید چه خصوصیاتی داشته باشه. البته نباید شما یک فرد ایده آل در ذهنت بسازی و منتظر باشی که یکی مثل اون پیدا بشه.
بلکه نسبت به همسر ایده آل خودت می توانی به خواستگارهایت نمره بدهی.

حالا ممکنه همون خواستگار اول نمره بسیار عالی بیاورد. اگر اینطور باشه، شما که نباید بگویی نه، به این امید که بعدها یکی بهتر بیاید!

شاید طرز فکر بعضی ها حتی برعکس شما باشه! یعنی بخواهند حتماً به همون خواستگار اول بله بگویند، از ترس اینکه دیگر کسی مثل او پیدا نشود!

به نظر من هر دو طرز فکر غلط هستند.

و همینطور این هم درست نیست که شما بخواهی ببینی افرادی که به خواستگاری شما می آیند چه کسانی هستند و از روی اونها حد خودت رو تشخیص بدهی!!

موفق باشی

[دختر مهربون]

ضمناً اینجوری که شما گفتی، هنوز توی مراحل اولیه هستی.
توی این مراحل معمولاً نمیشه تشخیص داد این شخص همون فرد ایده آل منه یا نه.(البته بجز موارد ظاهری)

در ضمن اگه سر هر خواستگار بگی که شاید بهتر از این بیاد، هیچ وقت با هیچ کدوم ازدواج نمیکنی.
فقط روی همین مورد متمرکز شو و ببین حاضری باهاش ازدواج کنی یا نه. بدون ِ خیال پردازی رویِ مواردِ خیالی.

[hamed65]

پست من با پست دختر مهربون همزمان شد.

[sepi]

ممنونم دوستای عزیز حتما به شناخت بیشتر خودم می پردازم.

یه سوال دیگه هم دارم ممنون میشم راهنماییم کنید،
راستش این آقا می تونن مستقل باشن و روی پای خودشون بایستن و این همیشه برام خیلی مهم بوده ،اما خب تحصیلات هم در کنارش برام مهم بوده که ایشون دیپلم دارن و قبلا تو همین تالار به این نتیجه رسیدیم که در صورتی که من بخوام ادامه تحصیل بدم بعدها با مشکل مواجه میشیم ولی من نمیدونم چه طوری میتونم پیشنهاد ادامه تحصیل رو با این آقا پسر در میون بذارم که ایشون هم درسشون ادامه بدن ،اصلا نمیدونم چه طوری بیانش کنم که به غرورشون بر نخوره و درک کنند !!!!

[shayana]

شما نیگا کن ببین تحصیلات بیشتر واست مهمه،یا مستقل بودن و بعبارتی مال و منال طرف.
کم پیش میاد که اوایل زندگی و اوج جوانی یه نفر هر دو رو با هم داشته باشه،یعنی هم تحصیلات داشته باشه هم
مال و دارایی.نمیدونم خواستگارت چند سالشه و اصلا اگه این پیشنهاد ادامه تحصیلو بهشون بدی قبول میکنه یا نه!

چون الان بیشتر پسرایی هم که درس خوندن،میگن کاش نمیخوندیم و وقتمونو تلف کردیم،کاش از همون اول وارد بازار کار میشدیم،این البته جواب سوال شما نشد ولی خاستم به این جنبه قضیه هم نگاه کنی که اگه
دیپلم بودن طرفت فوق العاده واست مهم نباشه،ردشون نکنی.

قبلا تو همین تالار به این نتیجه رسیدیم که در صورتی که من بخوام ادامه تحصیل بدم بعدها با مشکل مواجه میشیم

این که به مشکل بخورین یا نه کاملا به دیدگاه خودت و طرفت بستگی داره،الان خیلی از خانوما هستن که تحصیلاتشون بالاتر از اقا هست،و مشکل خاصی هم ندارن و کنار اومدن با این موضوع،البته منظورم بیشتر فقط یه مقطع هست،والا بیشتر از یه مقطع میتونه مشکلساز باشه.

در مورد اینکه چه جوری بگی بهشون،بگو شما قصد ادامه تحصیل ندارین؟به همین راحتی.

[sepi]

[color=#000000]شما نیگا کن ببین تحصیلات بیشتر واست مهمه،یا مستقل بودن و بعبارتی مال و منال طرف.
کم پیش میاد که اوایل زندگی و اوج جوانی یه نفر هر دو رو با هم داشته باشه،یعنی هم تحصیلات داشته باشه هم
مال و دارایی.color]

ممنونم دوست عزیز بابت وقتی که گذاشتید،28 سالشون هست،راستش هم مستقل بودن و هم تحصیلشون برام مهمه ،چند تا خواستگار تحصیلکرده هم داشته ام که خوب کار درست و حسابی اصلا نداشتن و رد کرده ام،میدونم اختلاف تا یه مقطع مشکلی نداره اما من عاشق ادامه تحصیل و پیشرفت هستم میترسم فردا به مشکل بر بخورم!
دوستی دارم که میگفت هر چه بیشتر تو زمینه علمی رشد کنی دیدت عوض میشه نسبت به خیلی از مسائل و بهتره همسرت تو یه رشته هر چند ساده ادامه تحصیل داشته باشن!
به نظر خودم که اگر قبول کنن درسشون ادامه بدن این مشکلم حل بشه،نمیدونم.

[shayana]

دوستی دارم که میگفت هر چه بیشتر تو زمینه علمی رشد کنی دیدت عوض میشه نسبت به خیلی از مسائل و بهتره همسرت تو یه رشته هر چند ساده ادامه تحصیل داشته باشن!
به نظر خودم که اگر قبول کنن درسشون ادامه بدن این مشکلم حل بشه،نمیدونم.

والله sepi جان نمیدونم چی بگم،معلومه که هر چقدر بیشتر تو زمینه های علمی قدم برداری و جلو بری،دیدگاهت و طرز فکرت بکل عوض میشه،شاید پسری که الان وقتی لیسانس داری بیاد خواستگاریت،و راضی باشی و قبولش کنی،وقتی فوق یا دکترا داشته باشی حتی از پیشنهادش هم ناراحت بشی.

اینی که شما میگی یه رشته ساده بخونه،فک کنم بیشتر
بخاطر مدرکش میگی،یعنی خیلی نفس درس خوندن و کجا خوندن واست مهم نیست،بیشتر حرف اطرافیانت واست مهمه،اره؟اگه اینجوریه،بنظرم باید دیدگاهتو عوض کنی.

[sepi]

[quote=shayana]

اینی که شما میگی یه رشته ساده بخونه،فک کنم بیشتر
بخاطر مدرکش میگی،یعنی خیلی نفس درس خوندن و کجا خوندن واست مهم نیست،بیشتر حرف اطرافیانت واست مهمه،اره؟اگه اینجوریه،بنظرم باید دیدگاهتو عوض کنی.

نه اگر به خاطر اطرافیانم بود که اصلا نباید اجازه میدادم بیان خواستگاری وفقط هم به خاطر مدرک نیست،من خودم دوست دارم بعد از اینکه درسم تموم شد تدریس کنم تو محیط دانشگاه کلا از محیط دانشگاه خوشم میاد،و منظورم از اینکه ایشون یه رشته ساده بخونن این بود که فشار و زوری از سوی من نیست که حتما این رشته خاص رو بخونن کلا نمیخوام در آینده اختلاف دیدگاه به وجود بیاد اینه که با ادامه تحصیل میتونن رشد کنن.


دختر مهربون حرفای شما رو هم قبول دارم اما در کل نمیدونم چی کار کنم،همین جا بهشون بگم نه یا اینکه ....