| لینک پیشنهادی مدیران تالار همدردی:
|
"گلچین لینکهای خانواده، ازدواج و
مهارتها(به روز شد)"
دانلود موسیقی و آرامش |
|
| دسترسی سریع به مطالب و مشاوران همـدردی در کانال ایتا
|
|
|
|
| کودک, مشاوره , ازدواج , روانشناسی , فول تست , سایت روانشناسی, تربیت کودک |
روانشناس آنلاین , مشاوره, مرکز مشاوره, مشاوره خانواده , مشاورانه |
تشکرشده 3,200 در 813 پست
باسلام
لطفا راهنمایی کنید که احساس آقایان در مورد بالارفتن سن شون درمورد ازدواج چیست؟
بیشتر در مورد این صحبت شده که خانمها برای سن ازدواجشون ممکنه محدودیتهایی از طرف
خودشون یا جامعه تحمیل بشه برای آقایون این محدودیتها چی؟
آیا اشکالی داره اگر کسی نسبت به این موضوع هیچ حساسیتی نداشته باشه؟
آیا بعدا پشیمون میشه؟
آیا نمیگه کاش 25 سالگی یا 30 سالگی ازدواج کرده بودم؟؟
یا بیشتر باید دنبال کسی باشه که قلب و عقلش و تسخیر کنه؟
از همه دوستانی که درباره این موضوع اظهار نظر کنند ممنون و متشکرم.
تشکرشده 4,467 در 859 پست
به نظر من
چون در جامعه ما حق انتخاب غالبا با پسره
و چون محدوده زمانی ازدواج اونها بیشتر از دختره
عموما بالا رفتن سن برای اونها خیلی ناگوار نیست
اما خب این محدوده زمانی هم دیگه بیشتر از 35 سال نیست
و مجرد بودن تا اون سن معایب زیادی داره
و از نظر جامعه قابل پذیرش نیست
انتخاب سخت تر میشه حساسیت و وسواس برای انتخاب بیشتر میشه انتظار بقیه ازت برای انتخاب یه مورد مناسب بیشتر میشه
دیگه به اونصورت حوصله و وقت خواستگاری چندین نفر رفتن رو نداری
توان شنیدن جواب رد رو نداری و . . .
خب طبیعتا شانس یه انتخاب خوب کمتر میشه
البته نمیشه کلی گفت و اونچه که من در اطرافیانم دیدم این بوده که مشقات ازدواج دوچندان میشه
انتظار همه از هر لحاظ ازت بیشتره
یه مورد دیگه هم که هست اینه که انعطاف پذیری و توانایی سازگاری با طرف مقابل و کلا شرایط جدید خیلی سخت و حتی غیر ممکنه میشه
و چون طبیعتا طرف مقابلت هم سن کمی نداره این اتفاق برای هردوتون میفته (البته بسته به شخصیت افراد این داستان متفاوته )
meysamm (پنجشنبه 12 خرداد 90)
تشکرشده 280 در 139 پست
همیشه بحث شده و خونده شده چه از سوی مدرک دارها(روانشناس ها و مشاور های خانواده و مرتبط)و چه از افرادی که تجربه دارند.
اکثر این افراد و از جمله خودم قبول دارم ازدواج سن نمیشناسه.مرد 38 ساله ای هست که مثل بچه ها رفتار میکنه که اتفاقا همین الان تاپیکش توی تالار هست.ممکنه یک نفر 18 ساله بسیار با تجربه باشه.
سن ازدواج برای آقایان به نظر من بین 21 تا 25 سال است.کمتر یا بیشتر از اون ضرر داره.
مثلا پسر توی 15 سالگی نمیتونه ازدواج کنه یا 18 سالگی.همینطور توی 28 سالگی یا 32-33 سالگی نمیتونه.
منظورم از نمیتونه قادر بودنش نیست.من بخاطر معایبش عرض میکنم.
تشکرشده 4,467 در 859 پست
تعیین محدوده ازدواج با در نظر گرفتن پارامترهای زیادی میتونه صورت بگیره و این فقط با مطالعات و تحقیقات کارشناسی امکان پذیرهنوشته اصلی توسط footer2
سن ازدواج برای آقایان به نظر من بین 21 تا 25 سال است.کمتر یا بیشتر از اون ضرر داره.
مثلا پسر توی 15 سالگی نمیتونه ازدواج کنه یا 18 سالگی.همینطور توی 28 سالگی یا 32-33 سالگی نمیتونه.
منظورم از نمیتونه قادر بودنش نیست.من بخاطر معایبش عرض میکنم.
نظر شخصی هر کس برای خودش محترمه اما اینکه سن مناسب ازدواج رو منحصر به یه محدوده خاص کنیم
فکر نمیکنم با نظر شخص من یا شما قابل تحلیل باشه
میتونم بدونم ملاک هاتون برای ارائه این نظر شخصی چیه ؟؟
meysamm (جمعه 13 خرداد 90)
تشکرشده 280 در 139 پست
عزیزجان من هم گفتم که نمیشه محدوده سنی خاصی رو برای ازدواج مشخص کرد و به همان پارامتر هایی که شما فرمودی ربط داره!تعیین محدوده ازدواج با در نظر گرفتن پارامترهای زیادی میتونه صورت بگیره و این فقط با مطالعات و تحقیقات کارشناسی امکان پذیرهسن ازدواج برای آقایان به نظر من بین 21 تا 25 سال است.کمتر یا بیشتر از اون ضرر داره.
مثلا پسر توی 15 سالگی نمیتونه ازدواج کنه یا 18 سالگی.همینطور توی 28 سالگی یا 32-33 سالگی نمیتونه.
منظورم از نمیتونه قادر بودنش نیست.من بخاطر معایبش عرض میکنم.
نظر شخصی هر کس برای خودش محترمه اما اینکه سن مناسب ازدواج رو منحصر به یه محدوده خاص کنیم
فکر نمیکنم با نظر شخص من یا شما قابل تحلیل باشه
میتونم بدونم ملاک هاتون برای ارائه این نظر شخصی چیه ؟؟
اینکه من نظرم روی 21 تا 25 هست درسته که نظر شخصی منه ولی شما برای راهنمایی کردن به صاحب تایپیک باید نظرتون رو بگید.
بحث اینکه ملاک ها چی هست بسیار مفصله و اینکه چرا من میگم بین این سن باید باشه دلایل زیادی داره که خیلی بحث مفصلی هست.
موفق باشی
من خیلی خلاصه میگم.ببینید ما بطور متوسط شش دهه زندگی میکنیم.حالا برای بعضی کمی بیشتر و برای بعضی دیگر کمی کمتر.
اینکه ازدواج بهترین راه ارضا نیازهاست کسی توش شک نداره.پس میتونیم بگیم اکثرا میخواهیم و توی فکر هستیم که ازدواج کنیم.ما 2 دهه از عمر خودمون رو صرف رشد و رسوندن به تعالی میکنیم.اگر قرار باشه این به چهار دهه و پنج دهه تغییر کنه اصلا خوب نیست.
به عقیده من(باز هم میگم به عقیده من چون تعیین برای همه اشتباست)جوان باید با انتخاب درست در اوایل دهه سوم زندگی اش با اون شور و اشتیاق و قدرت و فعالیت جوانی اش که بسیار محکمتر و جدی تر از افراد 30 سال به بالاست زندگی خودش رو با انتخاب صحیح آغاز کنه و بتونه در این سالها که این توان رو چه از لحاظ جسمی و چه از لحاظ روحی در بهترین سطح قرار داره برای آینده خودش در کنار همسرش بکار بگیره.
چون زمان هر روز که میگذره نمیشه به قبل برش گردوند.
سن که بالاتر میره طبیعتا انسان از اون شور و فعالیت زیادش کاسته میشه و همین هم در ازدواج پیش میاد و تعلل در امر ازدواج هم باعث بوجود اومدن فساد و مشکلات اجتماعی در جامعه خواهد شد.
همونطور که در پست قبلی خدمت دوست بزرگوارم عرض کردم این بحث بسیار مفصله ولی به هر حال من ماحصل این بحث رو در بالا نوشتم
شاد و پیروز باشید
تشکرشده 3,200 در 813 پست
آقای فوتر
منم دوست دارم معایبی که می گید را دقیقا ذکر کنید؟؟
از دوستان دیگه هم که با ایشان موافقند ممنون می شم دلایل را بیان کنند؟؟؟
تشکرشده 2,204 در 465 پست
سلام. به نظر من بهترين سن براي ازدواج جوانيه!!! اما كدوم سن چيزيه كه براي هر شخصي متغيره. چون يه شرايط مهم براي ازدواج هست كه فقط در يك سن خاص براي هر فردي اتفاق ميوفته و اون شرايط به تعادل رسيدن عقل و احساسه كه متعاقبا ثبات اونها رو هم در پي داره. چه زودتر از اين سن و چه ديرتر اشتباهه. حتي اگر ازاين سن بگذره يكي از اين دو يعني عقل و احساس غالب ميشه، كه نتيجه ي خوبي در انتخاب نخواهد داشت. به نظر من هرمردي اگر بخواد انتخاب موفقي داشته باشه، بايد برنامه داشته باشه و با دور انديشي خودشو آماده كنه كه هنگام فرا رسيدن اين سن مشكلي در ازدواج نداشته باشه. البته اينا نظر شخصي من بود.
shabe barooni (جمعه 13 خرداد 90)
تشکرشده 310 در 114 پست
یک سوالی راجع به این چیزی که نوشتید عقل و احساس به ذهنم رسید. اگر کسی در جوانی عاضق کسی بشه اما هنوز به اون مرحله تکمیل عقلی نرسیده باشه که بتونه در مورد احساسش تصمیم بگیره و دیگه هم از کسی خوشش نیاد و ۱۴ سال بعد دوباره شرایطش برای ازدواج با اون شخص فراهم بشه. و این دفعه از هر دو( عقل و احساس) مطمئن باشه بازم داره اشتباه میکنه ؟ یعنی دیگه حالا سن بالا رفته و تازه تصمیم ازدواج گرفته شخص مورد نظرش هم شرایط ازدواج باهاشو داره.این ازدواج هم میتونه اشتباه باشه؟
غلط: عاشق
100maah (جمعه 13 خرداد 90)
تشکرشده 2,204 در 465 پست
دوست خوبم خب اگر ميگيد شخص از تعادل احساس و عقلش مطمئنه و شرايط ازدواج رو داره، بهتره اول مشورت كنه و بعد از سنجيدن معيارها تصميم قطعي رو بگيره. اگر تحت تاثير عواطف و فشار خاطرات قرار نگرفته باشه، چه اشكالي داره؟یک سوالی راجع به این چیزی که نوشتید عقل و احساس به ذهنم رسید. اگر کسی در جوانی عاضق کسی بشه اما هنوز به اون مرحله تکمیل عقلی نرسیده باشه که بتونه در مورد احساسش تصمیم بگیره و دیگه هم از کسی خوشش نیاد و ۱۴ سال بعد دوباره شرایطش برای ازدواج با اون شخص فراهم بشه. و این دفعه از هر دو( عقل و احساس) مطمئن باشه بازم داره اشتباه میکنه ؟ یعنی دیگه حالا سن بالا رفته و تازه تصمیم ازدواج گرفته شخص مورد نظرش هم شرایط ازدواج باهاشو داره.این ازدواج هم میتونه اشتباه باشه؟
غلط: عاشق
footer عزيز تقريبا با شما موافقم. اما بايد اضافه كنم، برخي مواقع اين اصل بر اشخاص مشتبه ميشه. در حقيقت شخص گمان ميكنه به ثبات رسيده، در حالي كه نرسيده. مخصوصا تو سنين 16 تا 22 سال. در واقع در اين سنين احساس و نياز عاطفي و جنسي به اوج خودش ميرسه كه البته شخص چون باور كرده ديگه بچه نيست، اشتباها به اين عقيده ميرسه كه به ثبات عقلي و احساسي رسيده، در صورتي كه احساس بر اون غالب شده. اما حدود دو سه سال در زندگي هر شخصي هست كه فرد در علايق و معيارهاش خيلي كم تغيير عقيده داره و ميتونه تا حدودي احساساتش رو تحت كترل خودش در بياره و با فكر عمل ميكنه و انتخاب ميكنه. اون موقع، موقع مناسبيه كه اگر دير بشه ممكنه شخص دچار عقده ي احساسي بشه و يا عادت هاي مخرب پيدا كنه و يا شديدا عقلاني بشه و احساس خودش رو سركوب كنه كه البته جداي از خيلي مشكلات، عدم درك همسر و عدم روابط گرم رو در پي خواهد داشت.
shabe barooni (شنبه 14 خرداد 90)
تشکرشده 280 در 139 پست
footerاحسنت کاملش کردید موافقم.عزيز تقريبا با شما موافقم. اما بايد اضافه كنم، برخي مواقع اين اصل بر اشخاص مشتبه ميشه. در حقيقت شخص گمان ميكنه به ثبات رسيده، در حالي كه نرسيده. مخصوصا تو سنين 16 تا 22 سال. در واقع در اين سنين احساس و نياز عاطفي و جنسي به اوج خودش ميرسه كه البته شخص چون باور كرده ديگه بچه نيست، اشتباها به اين عقيده ميرسه كه به ثبات عقلي و احساسي رسيده، در صورتي كه احساس بر اون غالب شده. اما حدود دو سه سال در زندگي هر شخصي هست كه فرد در علايق و معيارهاش خيلي كم تغيير عقيده داره و ميتونه تا حدودي احساساتش رو تحت كترل خودش در بياره و با فكر عمل ميكنه و انتخاب ميكنه. اون موقع، موقع مناسبيه كه اگر دير بشه ممكنه شخص دچار عقده ي احساسي بشه و يا عادت هاي مخرب پيدا كنه و يا شديدا عقلاني بشه و احساس خودش رو سركوب كنه كه البته جداي از خيلي مشكلات، عدم درك همسر و عدم روابط گرم رو در پي خواهد داشت.
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
علاقه مندی ها (Bookmarks)