چطور می توانیم همسر دلخواه مان را بیابیم ؟

[آرش]

سلام
به نظر شما چطور می توانیم همسر دلخواه مان را بیابیم ؟

به نظر من کسی که می خواهد ازدواج کند لازم است به این دو سوال پاسخ دهد:
اول ) برای چه می خواهم ازدواج کنم؟ (دلیل ازدواج کردن)
دوم) با چه کسی می خواهم ازدواج کنم؟ ( آگاهی داشتن نسبت به معیار هایش برای انتخاب یک انسان بعنوان همسر )
و پاسخ دادن به این دو سوال ممکن نیست مگر اینکه فرد در مورد خودش به شناخت کافی رسیده باشد و با توجه به دانشی که در مورد خود بدست آورده به این دو سوال پاسخ گوید . حال اگر پاسخ به این دو سوال را بعنوان پیش شرط هایی برای ازدواج قبوال دارید ، بگویید که شخصی که پروسه " خودشناسی " را آغاز کرده و با توجه به دانشی و شناختی که در مورد "خود" به دست آورده ، به آن دو سوال پاسخ گفته چطور می تواند همسر دلخواه "خود" را بیابد ؟ آیا باید منفعل و منتظر یک اتفاق باشد تا آدمی مناسب سر راهش قرار بگیرد و یا باید فعالانه کوشش نماید و خودش را آگاهانه در معرض شناختن و شناخته شدن قرار بدهد ؟ البته هر کدام از دوستان که تمایل به پاسخگویی داشته باشند می توانند این روش ها را به تفکیک برای پسر ها و دختر ها بررسی نمایند.

من وقتی به پیرامون خودم نگاه می کنم روشهای متفاوتی را می بینم که انسانها برای همسر یابی بکار می برند . البته دید من با توجه به زمان و مکانی که در آن ایستاده ام محدود است و فقط چند روش محدود را می شناسم و حتی در مورد بعضی از آنها فقط چیزهایی در حد "شنیده" به گوشم خورده و نه خودم تجربه ای داشته ام و نه با کسی که آن روش را تجربه کرده باشد گفت و گو کرده ام . اگر شما دوستان روش نظری دیگری به ذهنتان می رسد و یا روشی را خودتان عملی تجربه کرده اید و یا باصاحب تجربه ای صحبت کرده اید بگویید تا در موردش گفت و گو کنیم. هدف از این کار این است که بتوانیم به کمک هم هر کدام از روشها را بررسی کنیم و ویژگی هایش را بدانیم تا اگر بطور اتفاقی و ناآگانه در موقعیتی اینچنینی قرار گرفتیم بتوانیم آگاهانه دست به انتخاب بزنیم و در صورت لزوم خودمان را از موقعیتی دور و یا به موقعیت و روشی دیگر نزدیک کنیم. این کار یک کاربرد دیگر هم دارد و آن اینکه کسی که تصمیم به ازدواج دارد و احساس می کند که موقعیتی برایش فراهم نیست یا اگر هم موقعیتی فراهم است آن موقعیت و روش را مناسب با شان و شخصیت خود نمی داند بتواند یا دید خود را نسبت به آن موقعیت عوض کند و یا با آگاهی ای که بدست آورده از یک روش دیگر استفاده کند تا همسر دلخواهش را بیابد . مثلا با اینکه روش خواستگاری رفتن بدون آشنایی قبلی و فقط بر اساس اطلاعات محدودی از قبیل تحصیلات ، زیبایی ، فرهنگ و سطح اجتماعی خانواده و ... که از طریق نزدیکان دختر بدست آمده ، تقریبا برای همه پسر ها امکان پذیر است اما خیلی از پسر ها و دختر ها از این روش دوری می کنند و حتی برای اینکه دچارش نشوندو به دامش نیفتند فعالانه در جهت یافتن جفت از طریق دوستی های خیابانی تلاش می کنند . البته این فقط یک مثال است و نمی خواهم این دو روش را در مقابل هم قرار بدهم و یا آنها را ارزشگذاری کنم. بلکه فقط به دنبال دانستن ویزگی های روشهای مختلف هستم . بطور مثال خیلی از پسر ها فکر می کنند که از دید یک دختر ، پسری که به خواستگاری می رود خیلی بی عرضه بوده که تا حالا نتوانسته کسی را خودش پیدا کند (اشتباه یا ناقص بودن دید نسبت به این روش) و یا اینکه خانواده خیلی از دختر ها شناخت دختر و پسر را از هم فقط به چند ساعت صحبت کردن در " آن اتاق " محدود می کنند و باهم بودن و صحبت کردن بیشتر از آن برای پسر تعهد آور می شود . (یکی از معایب این روش) . که می توانیم با کمک هم به معایب و محاسن هر روش آگاه باشیم و دیدمان را نسبت به آن روش اصلاح کنیم.
حال من روشهای مختلفی را که به ذهنم می رسد می گویم . روش هایی مثل " خاله خانم باجی " ها و یا " دلالان محبت " که آنطور که من شنیده ام در چند دهه قبل فعال بوده اند و امروز دیگر منسوخ شده اند و بعضی دیگر مانند مراکز همسر یابی که امروزه شکل گرفته اند و با داشتن وب سایت اینترنتی برای همگان در دسترس هستند . همانطور که گفتم هدف این است که به کمک هم ویژگی ها ی روشهای متفاوت را بدانیم و با داشتن دید واقعی در مورد هر کدام از روشها نسبت به معایب و محاسن هر روش آگاه باشیم و نسبت به اصلاح و امروزی کردن و در نهایت کاربردی تر کردن این روشها کوشش کنیم :

1- آشنایی های خیابانی : اعم از آشنایی هایی که در خیابان ، تاکسی، پمپ بنزین، سوپر مارکت محل ، پارک ، مطب پزشک و ... اتفاق می افتد (یا یکی از طرفین اتفاق می اندازند ! ) در این نوع آشنایی ها چیزی که واضح است این است که هر یک از طرفین به برقراری رابطه با جنس مخالف(جنس متفاوت) تمایل دارند و انتخابی هم که صورت می گیرد بر اساس اندام ، صورت ، نوع لباس ، آرایش صورت ، لحن و تن صدا ، اتومبیل(و سایر اطلاعاتی که در چند دقیقه بتوان در مورد یک فرد بدست آورد) شکل می گیرد . و نتایجی هم که بدست می آید در مورد خوشگل بودن ، خوش تیپ بودن، پولدار بودن و ... فرد است . تعریف من از آشنایی های خیابانی این است که آشنایی در مکانی و به نحوی اتفاق بیافتد که ما غیر از همین اطلاعات ظاهری که ذکر شد چیز بیشتری نتوانیم در مورد فرد بدست بیاوریم. و آشنایی و روشن شدن چراغ رابطه پیش از بدست آوردن هر شناخت بیشتر دیگری در مورد طرف اتفاق افتاده است. در ضمن بودن در آن مکان هم به خودی خود دال بر داشتن خصوصیتی ویژه نمی باشد . مثلا هر خانم یا آقایی فارغ از هر نوع تفکر و شغل و میزان تحصیلاتی ممکن است کنار ما در تاکسی نشسته باشد و اگر ما نسبت به دوستی با او تمایل نشان می دهیم قطعا بر اساس همان اطلاعات اولیه و ظاهری خواهد بود و او خودش هم نسبت به میزان اطلاعاتی که ما از او داریم و بر آن اساس برای برقراری رابطه انتخابش کرده ایم آگاهی دارد. حتی اگر بعدا با پیگیری بتوانیم اطلاعات بیشتری در موردش بدست بیاوریم ولی استارت ایجاد رابطه بر مبنای همان اطلاعات اولیه و معمولا ظاهری خورده شده است .
2- مکانها یی که نشان دهنده علاقه یا هدف مشترکند: مثل محل کار ، محل تحصیل ، گروه های ورزشی یا هنری (مثل یک گروه کوهنوردی یا یک گروه موسیقی یا انجمن شعرو داستان)، گروه های فعالیت های اجتماعی(مثل NGO یا حزب و ...)
در این روش علاوه بر اینکه بودن در مکان و موقعیتی مشترک نشان دهنده هدف و علاقه مشترک است ، این با هم بودن طولانی مدت در یک محل امکان زیر نظر گرفتن و شناخت بیشتر را فراهم می کند . و طرفین می توانند همدیگر را در موقعیت ها ی مختلف محک بزنند. ولی به نظرم مشکلی که این روش دارد این است که ممکن است مثلا آن NGO را که به فرض در زمینه تاریخ فعالیت دارد به یک دفتر همسر یابی تغییر دهد و یک دفعه به خودمان بیاییم و ببینیم که خیلی از اعضا اصلا به دنبال فعالیت فرهنگی نبوده اند و فقط جهت همسر یابی در آنجا عضو شده اند و این خطری است که آن NGO را تهدید می کند.
3- معرفی از طریق خانواده ،خویشاوندان و دوستان و آشنایان ...
در این روش ما بعد از آگاهی نسبت به معیار ها یمان آنها را به اطلاع نزدیکان و دوستان می رسانیم تا اگر فردی را مطابق با آن دیدند به ما پیشنهاد دهند و خصوصیت این روش و فرقش با روش زیر این است که دختر و پسر می توانند مدتی را بدون اینکه خانواده ها در جریان قرار بگیرند و رابطه رسمی و تعهد آور شود با هم رابطه داشته باشند و زمینه شناخت بیشترشان فراهم شود . مثلا پسری که دوستش ازدواج کرده از طریق همسر دوستش با دختری آشنا بشود و بتوانند بدور از ناآگاهی ها و جهل خانواده هایشان و آداب و رسوم کهنه همدیگر را در در منزل آن دوستان مشترک ببینند و زمینه شناختشان فراهم بشود.
4- خواستگاری نه بعنوان یک امر تشریفاتی بلکه بعنوان زمینه شناخت و آشنایی : در این روش پسر بدون آشنایی قبلی و فقط بر اساس اطلاعات محدودی از قبیل تحصیلات ، زیبایی ، فرهنگ و سطح اجتماعی خانواده و ... که از طریق نزدیکان دختر بدست آمده به خواستگاری دختر می رود و سالم بودن و نبودن این روش به دید خانواده ها بستگی دارد که بتو انند فراهم کننده بستر مناسب شناخت برای طرفین از یکدیگر بدون هیچ تعهدی باشند یا خیر
5- مراکز همسر یابی که دارای دفاتر رسمی و سایت های اینترنتی هستند :
تا آنجا که من خبر دارم این مراکز فقط در تهران دفتر کار دارند ولی با داشتن سایت اینترنتی برای خیلی ها در سراسر کشور قابل دسترس هستند . و مهمترین ویژگی آنها به نظر من گسترده بودن حق انتخاب است . ( البته بر اساس شعارهای خودشان ) که باید دید که آیا با توجه به همه ویژگی ها و محاسن و معایب این گونه مراکز این شعار محقق می شود؟
در ضمن روش کار هم به این ترتیب است که ما مشخصات خودمان را می دهیم و مشاوران موسسه که به بانک اطلاعاتی سایر اعضا دسترسی دارند بر اساس مشخصاتی که ارائه داده ایم " آنچه ما خواسته ایم " را به ما معرفی می کنند . و بعد از آشنایی های اولیه از مشاوره های دونفره و حضوری هم بهره مند می شویم . که در قبال همه این خدمات مبلغی را بطور سالانه دریافت می کنند .
6- اینترنت( تالار های گفتگو ، چت روم ها ، صاحبان وبلاگ ها و...)
آشنایی هایی که در اینتر نت صورت می گیرند دو دسته اند یا این آشنایی ها در مکانی از این فضای مجازی اتفاق افتاده که مخصوص این کار بوده و کارکرد اصلیش همسر یابی و... بوده مانند سایت های دوستیابی و همسر یابی و یا اینکه در یک جایی که کارکرد اصلیش
همسریابی نبوده بلکه این همسر یابی جزو کارکردهای پنهان آن است شاید هم جزو کژ کارکارهایش باشد و مسیر آن را تحریف کند. مانند همین تالار همدردی خودمان . که در صفحه نخست توضیح داده شده که همسریابی و دوست یابی و... با اهداف این سایت مغایرت دارد . ولی به نظر من مهمترین ویژگی که آشنایی های اینترنتی دارند این است که ما با یک شخص مجازی طرف هستیم که این شناخت ویژگش ها ی خاص خودش را دارد و دانش خاص خودش را هم می طلبد.

[آرش]

سلام
آتنا و merka
قطعا آنچه که من گفتم همه ی راههای ممکن نیست . فقط سعی کردم راه هایی رو که به نظرم می رسه دسته بندی کنم . و ویژگی هاش رو از نظر خودم بگم . راجع به ویژگی های راه های متفاوت خیلی مطالب دیگه نگفته باقی مونده. و همونطور که گفتم هدفم از این تاپیک هم این بوده که ویژگی های راههای متفات رو از نظر دیگران بدونم. که بتوانیم در آخر نسبت به ویژگی همه راهها آگاهی و شناخت داشته باشیم . تا هم برای من و هم برای دیگر دوستان مجرد نتیجه کاربردی داشته باشه و اگر قرار شد روزی ازدواج کنیم بتوانیم میوه های این تلاش باشیم.
آتنا من فکر می کنم شما به شیوه شماره4 ازدواج کردید با این توضیح که خانواده ها همون مقدار زمانی رو که برای شناخت بیشتر لازم داشتید بهتون دادند . حالا من نمی دونم که اگر زمان و فرصت بیشتری را برای شناخت همدیگر لازم داشتید خانواده (بدون هیچ تعهدی برای خواستگار)موافقت می کردند یا نه ؟ یا اصلا آیا اگر شما از قبل نسبت به خانواده هم شناخت نداشتید زمان بیشتری را لازم داشتید یا خیر؟
در ضمن اگر دوست دارید که خاطرات آشنایی تون رو بگید می تونید به ویژگی ها ش هم در دو دسته معایب و محاسن اشاره کنید که باعث بشه ما دید کاملتری پیدا کنیم. و بعد گفتن خاطره کمی هم اون رو تحلیل کنید . حتی می تونید در مورد شیوه های دیگه با ذکر شماره ی روش مورد نظر ویژگی هاش رو از نظر خودتون بشمارید . یا اینکه یک روش نظری یا عملی را که در هیچ کدام از دسته بندی ها ی بالا نمی گنجه نام ببرید و راهکار بدهید.

erfan25 عزیز
هر چند من و شما هنوز عزب هستیم و لی می تونیم در مورد هر روش بطور نظری گفت و گو کنیم. و ویژگی هاش رو نام ببریم." هر چند نخوردیم نون گندم اما دیدیم دست مردم "
هر چند ممکنه که مجرد ها هم تجربه هایی داشته اند که در بین راه به معایب و خطراتش آگاه شدند منجر به ازدواج نشده که اتفاقا تحلیل اونها هم می تونه خیلی راه گشا باشه

[آرش]

برای خرید ماشین که به بازار تره بار نمی رویم . می رویم ؟! آیا هیچ آدم عاقلی برای خریدن پرتغال به قصابی مراجعه می کند . آیا تا بحال شده که وقتی از کنار سوپر مارکت محله تان رد می شوید نگاهی به پشت شیشه اش بیاندازید تا ببنید که شرکت ایران ایر در طول هفته ی آینده چه پرواز هایی برای فرانسه دارد؟ حالا ممکن است که به طور اتفاقی قصاب محله مان دم در مغازه اش یک بساط پرتغال فروشی هم راه انداخته باشد و پرتغال های باغ پدر بزرگش را بفروشد اما این یک اتفاق است و هیچکس به قصد خرید پرتغال به قصابی نمی رود.
خاطراتی را که دو نفر از هم تالاری های عزیز (آتنا و مرکا) ذکر کردند به من نشان داد که آنها بطور اتفاقی همسرشان را یافته اند . این مطلب در مورد مرکا که واقعا صدق می کند . و هر دو شان هم از این انتخاب کاملا راضی هستند .
خیلی از دوستانم را هم می بینم که همسرشان را بطور کاملا اتفاقی در جایی که اصلا فکرش را هم نمی کرده اند پیدا کرده اند و با توجه به اینکه برای ازدواجشان معیار هم داشته اند تقریبا همانی را جسته اند که می خواسته اند (البته بنا به گفته ی خودشان) .
هر چند که ناممکن نمی دانم که انسانی بطور کاملا اتفاقی همسری مطابق با معیار هایش بیابد ؛ اما هدفم از ایجاد این تاپیک این بود که با کمک هم بتوانیم شیوه های متفاوت همسر یابی را بررسی کنیم و ویژیگی های هر کدام را بشناسیم تا اگر کسی می خواهد ازدواج کند و معیارهایی هم برای همسر آینده اش در نظر گرفته نسبت به شیوه های مختلف آگاه باشد تا بداند یافتن آن همسر دلخواه با استفاده از کدام روش محتمل تر است. در ضمن می خواهم این را هم یادآوری کنم که با توجه به جامعه و فرهنگ ایرانی دایره انتخاب زنان محدود تر از مردان است .

حال سوال من این است که آیا کسی که می خواهد ازدواج کند و برای انتخابش هم معیار و ملاک دارد آیا باید منتظر یک اتفاق باشد و یا اینکه فعالانه در این جهت بکوشد ؟و اگر باید کوشا و فعال باشد ، با توجه به معیارهایش شیوه درست این کوشش چگونه است ؟ شیوه ای که از کوشش خسته و سرخورده و نا امید نشود؟
هر چند که بعید نیست یک کیلو پرتغال خوب را در قصابی محله مان بیابیم اما آیا احتمال یافتن آن در میوه فروشی ها بیشتر نیست ؟

من در این تاپیک سعی کردم تا آنجا که به ذهنم می رسد روشهای مختلف یافتن همسر را به همراه ویژگی هر کدامشان بیان کنم . شما هم اگر ویژگی های بیشتری از هر روش می دانید با ذکر شماره بنوسید. اگر هم روش دیگری را (چه نو چه کهنه ) سراغ دارید بگویید .

هدف از این بحث هم این است که روش هایث مختلف را بدانیم و با توجه به معیار هایی که داریم پروژه انتخاب همسر در یک شیوه ی مناسب پی بگیریم.

[آرش]

سلام آتنا
نوشته ی شما موجب شد که این پست را بنویسم که هم پاسخی است به شما و هم ادامه نوشته هایم در پست های قبلی همین تاپیک . جمله ی طنزی که نو شته بودید مرا حسابی خنداند و شعری را هم که در ادامه اش آورده بودید انگیزه ای شد که اینها را بنویسم ...
پرتغال در نوشته قبلی من فاقد هر گونه ارزش گذاری بود و اشاره به نوع خوب یا بد نداشت. منظور من دقیقا این بود که هر چند که احتمال یافتن هر چیزی در هر جایی عقلا محال نیست اما احتمال یافتن آن چیز (اگر بدانیم که دقیقا چه چیز است) در بعضی مکانها و موقعیت ها بیشتر خواهد بود. و هدفم هم دقیقا این بود که همین
" مکانها و موقعیت ها " ی متفاوت بشناسیم تا هر کس آن "چیز" دلخواهش را ( به شرط آنکه بداند دقیقا چه چیز است) در جای مناسب جستجو کند.
در مورد ازدواج هم نظرم این است که این هر انسانی درست مانند شما و مرکا و خیلی از دوستان نزدیک دیگرم ممکن است همسر دلخواهش را بطور کاملا اتفاقی بیابد اما این اتفاق نفی کننده گشتن بدنبال آن"همسر دلخواه" در "مکان و موقعیت"
مناسب نیست. من ملاک های همسر مناسب را در دودسته کلی تقسیم می کنم (در این تقسیم بندی هر فردی بعنوان همسر در مقابل همسرش دو نقش دارد یکی همخانه ای و دیگری دوست ):
*** این تجربه ای است که از دوران دانشجویی یادگرفته ام. همخانه ای هایی داشتم که دوستان خوبی برای من نبودند و لی بعنوان یک همخانه ای خیلی برایم خوب بودند و بلعکس خیلی از دوستان صمیمی که همخانه ای بودنمان بعد از مدتی از هم پاشید و هیچکدام دوام نیاوردیم. و در این میان فقط یک یا دو نفر بودند که هم دوستان خوبی بودند و هم همخانه ای خوبی***
1- ملاک هایی در مورد همخانه ای بودن همسر :
مثلا اینکه آن همسر بعنوان همخانه ای باید پروسه خود شناسی را آغاز کرده باشد (دارای هدف و هویت فردی باشد) ، مسئولیت پذیر باشد، تفاوتهای زنانگی و مردانگی را بشناسد ،دارای استقلال فردی (مالی، فکری،عاطفی) و اجتماعی باشد ، و خیلی چیزهای دیگر ...
2- ملاک هایی در مورد دوست بودن همسر
اینها ملاک هایی هستند که موجب می شود دو نفر فارغ از وظایف همخانه ای بودن از حضور یکدیگر لذت ببرند. یعنی آن همسر بعنوان دوست باید دارای ملاک هایی باشد که نسبی است و در مورد هر فرد با فرد ی دیگر کاملا فرق می کند. و بیشتر در زمینه ی علاقه مندی های هنری ، ورزشی،مطالعاتی و ... متمرکز می شود . مثلا کسی که اوقات فراغتش را با شعر و موسیقی و طبیعت می گذراند نمی تواند با فردی که اوقاتش را به تماشای مسابقات فوتبال در تلویزیون سپری می کند اوقات فراغت خوشی را داشته باشند. یا کسی که اهل مطالعه و اندیشه است نمی تواند با کسی که به دنبال پول و تجملات است دوست خوبی باشد.

حالا فرض کنید که ما فردی را بطور اتفاقی یافته ایم باید با روشهایی که از قبل آموخته ایم بررسی می کنیم و می ببنیم که آیا این فرد "همخانه ای "خوبی هست یا نه؟و تازه بعد از آن باید به سراغ این برویم که آیا او می تواند "دوست " خوبی هم باشد؟ و چقدر احتمال دارد که آن فرد هم دوست مناسبی باشد و هم همخانه ای مناسبی ؟ حال فرض کنید که ما با آگاهی از معیار هایمان فعالانه با شیوه ای مناسب ( همانطور که گفتم هدف از این تاپیک بررسی شیوه های متفاوت است تا هر کس مناسبترین شیوه را برای خود بیا بد) بدنبال همسر باشیم. می توانیم به دنبال کسی باشیم که به عنوان همسر دوست خوبی برای ما باشد و حالا بررسی کنیم که آیا می تواند همخانه ای خوبی باشد یا نه؟
حالا بعنوان نمونه مثالی را با توجه به شیوه شماره 2 (ذکر شده در پست اول همین تاپیک) می آورم: مثلا فردی که اهل موسیقی است می تواند در یک کانون موسیقی عضو بشود و آنجا فردی را بعنوان همسر در نظر بگیرد . چون هر دو در یک مکان مشتر عضو هستند احتمال اینکه دوستان خوبی برای هم باشند زیاد است و حالا باید بررسی کند که آیا او همخانه ای مناسبی هم هست یا نه؟ مثلا آیا مسئولیت پذیر هست یا نه ؟ حالا ممکن است این فرد (دختر یا پسر) به فردی که در تاکسی در کنارش نشسته شماره تلفن بدهد و با هم رابطه برقرار کنند و اتفاقا او هم اهل موسیقی باشد و برسند به مرحله ای که بخواهند همدیگر را از نظر " همخانه ای" بودن بسنجند اما این فقط یک احتمال ممکن الوقوع است ونمی شود به امید اتفاقش از نشست.
حال منظورم را یکبار دیگر بطور کلی می گویم : هر ادمی بعنوان همسر دارای دو وجهه قابل بررسی است همخانه ای بودن و دوست بودن. باید خیلی خوش شانس باشیم که کسی رابیابیم که هم همخانه ای خوبی باشد و هم دوست خوبی . پس بهتر است با تعریفی که از "دوست خوب" داریم و آگاهی به شیوه های ممکن (چه از قبل تعریف شده و چه ابداعی خودما ن که یادگیریش هدف ایجاد این تاپیک است)
یافتن آن دو ست خوب در جهت یافتنش کوشا باشیم و آنوقت او را از نظر" همسر خوب " بودن هم امتحان کنیم.
راستی داشت یادم می رفت . من ننوشته بودم پرتغال و شما نوشته بودید پرتقال . بابت این یادآوری غیر مستقیم هم ممنونم . به فرهنگ دهخدا هم که مراجعه کردم پرتقال نوشته بود. نمی دانم که طرز نوشتن من اشباه است یا نه ؟! شاید این کلمه هم از آن کلماتی باشد که تفاوت در یک حرفش معنی را تغییر نمی دهد. مانند تهران و طهران.

[آرش]

سلام neda ghazal
من فکر می کنم که حضور در یک مکان و موقعیت که نشان دهنده ی علاقه یا هدف مشترک باشد یکی از مناسبترین شیوه هاست . چون به دلیل با هم بودن می توان یکدیگر را زیر نظر گرفت و با هم بیشتر آشنا شد. و هم اینکه حضور در این موقعیت نشان دهنده داشتن هدف یا علاقه مشترک است که بخودی خود دوستی و نزدیکی را افزایش می دهد . مثلا دختری را که من در یک انجمن موسیقی بیابم (اگر خودم به فرض به آموزش موسیقی مشغول و علاقه مند باشم) احتمال اینکه دوستان خوبی برای هم باشیم(اشاره به جنبه دوست بودن همسران که در پست قبل نوشتم) خیلی زیاد است. من از شما دو سوال دارم :
1- آیا این مکان مشترک (شیوه شماره 2 در پست اول من و همهان شیوه ای که شما از ان بهره برده اید) پس زمینه ی مناسب برای شناخت هست یا نه؟ اگر خیر پس شما کدام پس زمینه را برای شناخت مناسب می دانید؟
2- آیا به نظر شما همه ی آدمها در موقعیت ها ی مختلف رفتارهای مختلف و گاه چنان متناقضی دارند که شناخت آنها را ناممکن یا حداقل مشکل می کند(یعنی این پس زمینه کلا نامناسب است)؟ یا اینکه فقط بعضی از آدمها اینگونه هستند و در هر موقعیت رفتار متناقض دارند که ما باید بعنوان یک آفت آز آن یاد کنیم و به آن آگاه باشیم؟

[آتنا]

سلام. آقا ارش شما که همه راهها رو گفتید. دیگه چیزی نمونده که ما بگیم. من پیشنهاد می دم دوستان متأهل هر کدوم روشی که با همسرشون آشنا شدن رو توضیح بدن و تعریف کنن. هم ااستفاده میکنیم هم دلمون باز میشه به قول معروف هم فاله هم تماشا!

[آتنا]

آشنایی من و همسرم در نوع خودش جالب بود. همسرم از کودکی با برادر من دوست بودن. او من را وقتی کوچک بودم و به دبستان می رفتم دیده بود و بعد از ان ما دیگر همدیگر رو ندیدیم یعنی از زمانی که من به راهنمایی رفتم و به اصطلاح بزرگتر شدم. سالها گذشت تا اینکه من 22 و همسرم 26 ساله شدیم. پدر و مادر همسرم از او خواستن که فردی رو برای ازدواج به اونها معرفی کنه و همسرم با پیشینه ای از خاطرات کودکی خونواده ما رو معرفی کرد. این در حالی بود که او اصلاً پیش آگهی از قیافه من و شرایط درسی و کاریم نداشت. فقط می دونست از لحاظ فرهنگی به اونا می خوریم. ما در جلسه خواستگاری برای اولین بار همدیگرو دیدیم و همونجا هم پسندیدیم. چون بعد از یک هفته با همدیگه عقد کردیم و الان یه زوج خوشبختیم.
حالا به نظر شما این از کدوم نوع آشنایی بود؟

[آتنا]

با سلام به آقا آرش
در رابطه به صحبتهای شما همونطور که گفتم من و همسرم به غیر از دوران کودکی اصلاً همدیگرو ندیده بودیم. زمانی که اونا برای خواستگاری اقدام کردن من با علم به اینکه از لحاظ تحصیلات به شوهرم نمی خورم اونا رو رد کردم. اما با پیگیری های مدام همسرم من و خانواده ام قبول کردیم که همدیگرو ببینیم و نسبت به تفاهمات احتمالی دیگه اطلاع پیدا کنیم. وقتی من و همسرم در جلسه خواستگاری همدیگرو دیدیم در یک نگاه عاشق هم شدیم . اینو برای این میگم تا مرکا خانم بفهمن که ازدواج ما فقط از سنتها بهره گرفت تا ما باهم آشنا بشیم و تحت نظارت خانواده ها در مورد زندگی مون تصمیم بگیریم . بنابراین نمیشه به نوع آشنایی ما برچسب سنتی زد . در نوع سنتی خانواده پسر برای اون دختری رو نشون می کنن و پسر بدون اینکه از قبل با دختر آشنایی داشته باشه و یا علاقه ای به او داشته باشه اقدام به خواستگاری اتفاقی می کنه.
اما همسر من از طفولیت من رو می شناخت و علاقه اش یه جورایی با عشق دوران کودکی پیوند خورده بود. همین هم باعث شد یک سال به پای این عشق کودکی بشینه و با خانواده به خواستگاری فرد دیگری نره.
مورد دیگر در جواب آقا آرش اینکه ما در مدت یک هفته چندین بار با هم صحبت کردیم و این همون فرصتی بود که پدر و مادر برای شناخت کافی به ما دادن و نهایتاً خودمون زمان رو کافی تشخیص دادیم و تصمیم گرفتیم هرچه زودتر عقد کنیم.
البته شناخت پدر و برادرم از همسرم تأثیر زیادی در تصمیم من داشت و تأیید اونا بود که به من جرئت داد تا با علم به اینکه همسرم تحصیلات کمتری داره به اون جواب مثبت بدم.
یک چیز دیگه اینکه برای من مهم بود که همسرم خودش من رو انتخاب کرده باشه نه اینکه دیگران به او معرفی کنن و خوشبختانه همین هم شد.

[آتنا]

ای بابا آقا آرش حالا دیگه آقای ما شد یک کیلو پرتقال؟:D حلا درسته ما تو محل خودمون پیداش کردیم ولی این آشنایی برای من مصداق این شعر بود:
یار در خانه و ما گرد جهان می گردیم
آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم

[erfan25]

با سلام
واقعا تاپيك جالبيه !!

عزيزان متاهلمون اگه از اين تاپيك استقبال كنند تا ما هم به معلوماتمون اضافه بشه بد نيست . من كه اين دو مورد رو كه خوندم خوشم اومده تا ببنيم بقيه دوستان چطور با همسراشون آشنا شدند...........