سلام خدمت دوستان و اعضای محترم تالار گفت و گوی همدردی......
همان گونه که از نام این تالار پیداست ما باید با دیگران در حد توان همدردی کنیم....
ولی ایا این همدردی ما با دیگر اعضا....تا چه حدی می تواند موثر باشد و ایا این همدردی باعث وابستگی متقابل در برخی موارد نخواهد شد....پس دقت کنید!
با توجه به مشورت با دیگران و دیگر استادان و مشاوران.......و با توجه به توصیه های بیشتر انان و تجربه هایی که داشتند به این نتیجه رسیدیم که:::
وقتی کاربری در تاپیکی مشکل خود را مطرح می نمایید در واقع دیگر اعضا به عنوان راهنما و مشاوری عمل می کنند و او را راهنمایی.......::
در اغلب موارد ما با فرد اسیب دیده """همدردی"" می کنیم و سعی داریم تا با نفوذ کنیم و درصدد هستیم امیدواری بیش از حد به او دهیم و گاهی با او در مشکلش سهیم می شویم و با او دردودل .....( برخی موارد از طریق پیغام خصوصی اقدام می کنیم که عواقبش بدتر است)
اما متوجه نیستیم که همین دردودل و همدردی......شاید باعث وابستگی فرد مقابل شود و نه نتنها مشکل او حل نمی شود بلکه در صورت قطع راهنمایی و همدردی به او شکی وارد خواهد شد.....
پس بهترین راه در امر راهنمایی و مشاوره این است که به عنوان """همدل"" باشیم و با فرد مقابل همدلی کنیم تا همدردی....
در ""همدردی"" ما نمی توانیم احساسات خود را کنترل کنیم و به ناچار مجبور به بروز ان احساس هستیم و در مقابل انتقال ان احساس به فرد....
اما در ""همدلی"" ما علاوه بر این که بر احساسات خود کنترل داریم سعی می کنیم فرد را درک کرده و مشکلش را حل کنیم....
این فقط پیشنهادی بود برای تمام اعضا.......که صبورانه و بدون چشم داشتی دیگران را راهنمایی می کنند......
مراقب باشیم که در راهنمایی های خود کسی را وابسته نسازیم....بخصوص راهنمایی های که میان دو جنس مخالف انجام می گیرد....
empathyیاsympathy؟؟؟؟
شما نظرتون چیه؟؟؟همدلی یا همدردی؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)