در دوران نامزدی بکارتمو از دست دادم

[Banoye sorkh.]

سلام دوستان عزیز همدردی، من پارسال نامزد کردم (عقد موقت)، بعد از سه ماه نامزدی به دلیل اختلافاتی که بین پدرمو نامزد سابقم پیش اومد، جدا شدیم، از طرفی بخاطر اینکه با نامزدم همديگرو خیلی دوست داشتیم و محرم هم بودیم،با هم رابطه برقرار کردیم، الان که برام خواستگار اومده، البته یچیزی هیچکس جز مادرم ازین موضوع خبر نداره، من از اول هم تصمیم داشتم و دارم واقعیت و به خواستگارم بگم، ولی از شما دوستان و مشاوران عزیز خواهشمندم که زمان واقعیت به خواستگارم کی باشه؟ منظورم اينه جلسه اول؟ دوم؟؟برای همین از شما میخوام کمکم کنید

[-امین-]

سلام دوست گرامی
امیدوارم از حرف من دلخور نشید
بهتر بود بالغانه تر در این مورد تصمیم گیری میکردید
وقتی شما عقد موقت بودین درسته که از نظر شرعی به همدیگه محرم بودین ولی ایا بهتر نبود رابطه کامل برقرار نمیکردید ؟
بارها و بارها گفته شده حتی تو دوران عقد دائم و قبل از ازدواج رابطه کامل برقرار نشه بهتره چون بهرحال عقل آدمیزاد حکم میکنه که احتمالات هرچند ناچیز رو هم درنظر بگیره
منبعد درمورد کارهاتون سنجیده تر تصمیم گیری کنید
بهرحال شما باید این مورد رو به هر خاستگاری بگین اما اینکه جلسه چندم باشه رو دوستان بهتر میتونن راهنمایی کنن

[bichare22]

اشتباهی است که رخ داده و شما باید خودت را با شرایط وفق بدی.

اگر پرسید راستش را بگو در غیر این صورت نمی خواهد چیزی بگویی

[persiangirl]

این موضوع یه موضوع شخصیه و لزومی نداره به خواستگار تا زمانی که خواستگاره گفته بشه(منظور جلسه اول ، دوم و... ) چون شما هم اونو نمیشناسیدش دیگه ممکنه آدم ناجوری باشه بره ابروتونو ببره،
باید خودتون ببینید کی بهتره بهش بگید ، یا گفتن و نگفتنش به خودتون مربوطه، پیش چندتا مشاور هم برو ازشون راهکار بخواه که چجوری بگی یا نگی و......

[بی نهایت]

سلام

ایشون رو از نامزدی قبلی و دوره محرمیتتون فقط مطلع کنید . در صورتیکه برای ایشون مهم باشد شروع می کند به سوال پرسیدن و تجسس در اون شرایط هم لزومی ندارد که همه جزییات را بگید.

با پرسیدن نمونه سوال هایی متوجه شوید که چقدر نداشتن رابطه همسرش براش مهمه؟ براش مثال بزنید از طرف سوم شخص که شرایطی مشابه شرایط شما داشته و نظر خواستگارتون رو در مورد این مساله جویا شوید.

خودتون دیگه متوجه می شوید که این مساله چقدر برای ایشون مهمه و در زندگی آینده می تونه نقش داشته باشه. اگر دیدید که براشون مهمه و نمی تونند کنار بیان به دلیل دیگری به ایشون جواب رد بدهید.

در حالی که اعترافی نکرده اید ایشون رو متوجه کرده اید و می تونند برای ادامه تصمیم گیری کنند .

ممکن هم هست همون اول صرف اطلاع رسانی که کردید که محرم بودید و نامزد بودید ایشون بگن اصلا براشون مهم نیست و نمی خوان چیزی بدونند و سوالی نپرسند . در این صورت شما هم چیزی نگید.

[شیدا.]

سلام

به نظر من تا حدودی طبق مطلبی که خانم بی نهایت گفتند پیش برید

اما

قبل از عقد حتما بهشون مستقیم و صریح بگید. چون ممکن هست ایشون در فضایی تربیت شده باشه که اصلا به ذهنش خطور نکنه در دوره نامزدی کسی رابطه داشته باشه ( هستند کسانی که رابطه را فقط و فقط بعد از جشن عروسی می تونن متصور بشن) بنابراین منظور شما را درست نگیره و بعد که با اصل موضوع روبرو بشه زندگیتون دچار مشکل بشه. مراحل جلو رفتن و سنجیدن نظراتش را به تدریج انجام بدین ولی حتما یک بار صریح قبل از عقد بهشون بگید که باکره نیستید.

- - - Updated - - -

اشتباهی است که رخ داده و شما باید خودت را با شرایط وفق بدی.

اگر پرسید راستش را بگو در غیر این صورت نمی خواهد چیزی بگویی

اگر طبق گفته ایشون عمل کنید
حتی طبق قانون هم "فریب در ازدواج" هست

چون در عرف ما باکره بودن دختر از بدیهیات هست و اگر سوال نمی کنه یعنی کاملا بدیهی هست براش که شما باکره هستید.
حتما بهشون بگید.

[Banoye sorkh.]

ممنوووووووووون از همه دوستان عزیزی که زحمت کشیدند جواب منو دادند، نمیدونید چقدر فکرم تا حدی آروم شد چون واقعا مونده بودم چطور مطرح کنم، ممنون از بی نهایت و شیدای عزیز که خیلی واضح جواب و راهکار دادند، در هر صورت از همه دوستان متشکرم، امیدوارم باز هم دوستان عزیز منو با راهنمایی های مفیدشون مورد لطف قرار بدن،
نه نه حتما حتما هم که مطلع شون میکنم چون علاوه بر فریب در ازدواج، اگه بفهمن عقد باطله،و من نمیخوام دروغ بگم به هیچ قیمتی

[مدیرهمدردی]

ممنوووووووووون از همه دوستان عزیزی که زحمت کشیدند جواب منو دادند، نمیدونید چقدر فکرم تا حدی آروم شد چون واقعا مونده بودم چطور مطرح کنم، ممنون از بی نهایت و شیدای عزیز که خیلی واضح جواب و راهکار دادند، در هر صورت از همه دوستان متشکرم، امیدوارم باز هم دوستان عزیز منو با راهنمایی های مفیدشون مورد لطف قرار بدن،
نه نه حتما حتما هم که مطلع شون میکنم چون علاوه بر فریب در ازدواج، اگه بفهمن عقد باطله،و من نمیخوام دروغ بگم به هیچ قیمتی

با سلام
تصمیم مناسبی هست.

مواردی از این دست را باید صادقانه و رک و صحیح به طرف مقابل اطلاع رسانی کرد.

البته این اطلاع رسانی دقیقا باید وقتی انجام شود که ایشون را تا حدود زیادی مناسب دیدید و نگرانی منتشر کردن این اطلاعات نیستید. بلکه صرفا جهت اطلاع رسانی ازدواج هست.

نکاتی اثر راشومون گرامی اشاره کردند که چون درست و غلط در هم آمیخته شده بود و نتیجه غلط استخراج شده بود، من ناگزیرم توضیح بدهم.
1 - هر گذشته ای از ما اثر گذار در زندگی آینده است یا اثر آن در ما باقی مانده است و امکان به هم خوردن خانواده را در آینده دارد باید در هنگام خواستگاری مطرح کنیم.

2 - مواردی که نیاز به شرح نیست. مورد محدود و خاصی هست که کسی جز خدا خبر ندارد و ما هم توبه کردیم و اصلا هم احتمال فاش شدنش نیست. مثلا فردی مدتی ابراز علاقه به کسی کرده و پشیمون شده و ترک کرده و کسی هم خبر نداره.
یا خودارضایی داشته و پشمون شده و توبه کرده و مواردی از این دست.
لیکن کسی که قبلا ازدواج کرده است. یا کسی هم بستری داشته است. و غیر از خودش دیگران هم می دانند قطعا در آینده مخاطرات خواهد داشت.

با فرضهای بالا پیشنهاد ترمیم هم هیچ چیز را عوض نمی کند.


اما مسئله ای که به عنوان گواهی سلامتی عنوان شده است. بااین بحث متفاوت هست.
خواستن گواهی سلامتی برای کسی که برایش مهم هست. باید انجام شود تا بحثهای بعدی نباشد.
این اهانت نیست. چون ازدواجی صورت نگرفته و شناخت کامل نشده است. در مراحل شناخت کم کم همه ابعاد بررسی می شود و بعد انتخاب صورت گرفت به عنوان همسر زندگی می کنند.
اما وقتی یک آقایی در مرحله خواستگاری هست که هنوز شناخت کامل به طرف مقابل ندارد. با همین سئوالات و تحقیق ها متوجه می شود که این دختر مناسب او هست.

البته همانطور که گفتم ممکن است آقایی در مرحله گفتگو و شناخت و تحقیق به نتیجه کامل برسد و برای بررسی بیشتر نیاز به درخواست گواهی سلامت نداشته باشد.
پس این امر سلیقه ای و شخصی افراد هست. و تقاضای اخذ گواهی سلامتی دلیلی بر اهانت نیست، و عدم درخواست گواهی سلامتی هم، دلیلی بر ساده لوحی نیست.
این مسئله به فرایند تحقیق و شناخت در خواستگاری مربوط می شود که آیا نیاز به مدارک بیشتر هست یا نه؟

[skyzare]

سلام . من به شما قاطعانه می گم خیلی شفاف و صریح براش بگید . این نظر شخصی ام هست حالا دیگه هر چی خودتون صلاح می دونید .

شما اول تمامی جلسات صحبتتون رو طی کنید و وقتی مطمئن شدید که تقریبا 90 درصد مراحل طی شده ... پیشنهاد دادن آزمایش دوران نامزادی ( یا داوطلبی ) میدید . این ازمایش برای گرفتن نامه محضر نیست فقط بررسی می کنه که از نظر کم خونی مشکلی نداشته باشید مثلا اگه هر دو مینور باشید به شما می گن که 25 درصد احتمال داره بچه تون ماژور بشه و خوب شاید اصلا خواستگار شما نپذیره .. و واقعا هم ریسکش زیاد هست و خوب دیگه لزومی نداره که اون در مورد نامزادی و حتی بکارت شما اطلاع پیدا کنه اما اگر جواب ازمایش مشکلی نداشت ... اون وقت شما باید حتما موضوع رو با تمام جزئیتاتش در یک جلسه ای به شخص ایشون بیان کنید ... بهش این چیزی رو که من می گم می گید :

من باید یه موضوع رو با شما در میان بگذارم ولی چون دقیقا مطمئن نبودم که کار من به نتیجه می رسه با نه ترجیح دادم که بعد از ازمایش با شما در میون بگذارم . در هر صورت این راز زندگی ام هست و قبول کنید که نیاید در جلسه اول که هنوز هیچ چیز مشخص نبود به شما می گفتم ولی الان که مطمئن شدم باید شما رو در جریان بگذارم .

در ادامه دقیقا تمام جزئیات رو بیان کنید مثلا :

نامزاد شما چه نسبتی با شما داشته ؟

چه مدت نامزاد بودید ؟

شروع نامزادی مربوط به چه زمانی بوده ؟

صیغه محرمیت بینتون بوده یا نه ؟

الان ایشون متاهل هست یا مجرد ؟

علت بهم خوردن نامزادی چی بوده ؟

چه کسی مقصر بوده ؟ ( اگه شما هم مقصر بودید خیلی شفاف حقیقت رو بگید )

حتی فراتر از اون بهش بگید اگه مشکلی با نامزادی ام نداشتید من میتونم ادرس طرف نامزادم هم بدم که به شما اطمینان بدم که پاره شدن پرده ام از راه نامشروع نبوده بلکه از راه حلال بوده ..

و هم چنین از امیزش در این دوران و پاره شدن پرده هم می گید .

یا علی ...

[Banoye sorkh.]

ممنون از دوست عزیز skyzare,خیلی خیلی راهکار جالب و عالی در اختیار من گذاشتید،البته که اگه بخواد میتونم همه چی رو در اختیارش قرار بدم، خدای من شاهد بوده که من از اول هم با خودم قصد کردم که واقعیت رو به همسر آینده ام بگم،چون نمیتونم با یه عمر عذاب وجدان سر کنم،حتی مشاورم پیشنهاد ترمیم رو داد، که به شدت مخالفت کردم و گفتم چیزی به جز حقیقت و راستی نمیتونه کار ساز باشه، باز هم مرسی از راهنمایی دوستان عزیزم