با سلام
من مدت هاست که با این تالار مانوسم و از مطالبش استفاده میکنم
از همه شما بخاطر آنچه به من آموختید سپاسگذارم.
موضوعی که میخوام مطرح کنم نسبت به مسائل گذشته زندگی خانوادم و شما دوستان تا حدود کم اهمیت هست. ولی به هر حال نیازمند کاوش از بیرون و دور از نگاه خود میباشم.
26 ساله م.فارغ التحصیل رشته ای مهندسی از دانشگاهی نامعتبر . عاشق رشته خویش.
با وجود مشکلات فراوان در طول تحصیل نسبت به همکلاس ها و دوستان خود حرفی برای گفتن داشتم و سعی در جبران نامعتبر بودن دانشگاهم.
بالاخره فارغ التحصل شدم و در جستجوی شغلی آرمانی از اشتغال در سازمانهای دولتی گریزان.بالاخره بعد از مدتی در شرکتی مشغول بکار شده و تمام ساعات روز را صرف یادگیری و کسب تجربه در ازای مزدی ناچیز سپری میکردم.پس از ماهها و بررسی شرایط خود که شبیه رباتی روزگار گذران میکردم اندیشه تغییر شغل در سر پروراندم وروزگار خویش را در پی کسب تجربه با شکرتی دیگر سپری میکردم.
این در حالی بود که دوستان من که پروژهایشان بدست من انجام میشد در موقعیت های مناسب و با حقوق روتین مشغول بودند.
مدت قراردادم به پایان رسید و من در ابتدای سال سوم اشتغال خسته از هر شغل و کارفرما به ادامه تحصیل می اندیشیدم که آن هم تلاشی بود بی ثمر .و وقتی بود که به گزاف از من ربوده شد.
از باب ازدواج هم خواستگاری که نظر مرا به خود جلب کند نیافتم و همگی در همان جلسه اول مردود میشدند .(اهمیت این مساله بسیار اندک است در نزد من ) ولی گاه در مقام مقایسه که برمیآیم عیب چندانی در خود نمیابم. کامل نیستم و زیبارو هم نیستم اما کم از دختری نرمال ندارم.
حال که مجددا به اشتغال فکر میکنم و از 6 ماه پیش تا کنون رزومه م رو به مراکز بسیار فرستادم در آزمونهای استخدامی مختلف شرکت کردم ولی دریغ ازیک جواب. این در حالیست که سنم رو به افزایش است جهت استخدام. بلاتکلیفم از جهت تحصیلی و از جهت تاهل و...
هر چه گذشته خود را بررسی میکنم که اهمالم کاریم را دریابم چیزی عایدم نمیشود.
اهل مقایسه نیستم ولی نسبت به دوستانم تلاشی 100 برابر داشته و نتیجه یک صدم .این نشان از چیست؟
آیا روال زندگی من اینگونه هست و ایرادی در آن نیست . یا چشم من ناتوان از دیدن معایب و کاستی های خویش؟
راهنماییم کنید
علاقه مندی ها (Bookmarks)