* دلم براي شوهرم مي‌سوزه

[مدیرهمدردی]

سلام سپید
خوش آمدی به تالار همدردی
خط قرمز خانواده که بعضی به آن اشاره می کنند، چنین جاهایی هست.
این دلسوزی شما بسان مادریست ، که بی تفاوت فرزند مسموم و تب دار خودش هست ، و فقط از او بوسه می کند ، نوازش می کند و به او می گوید عزیزم مثل اینکه تب داری....
شاید این مثال خنده دار باشد. ولی ظاهرا کار شما همینه....
بخشش یعنی چه....
آیا بی تفاوتی نسبت به بچه ای که لب بوم است، گذشت و مهربانی نسبت به اوست یا جفا؟!
ما مرتب به خانم و آقا توصیه می کنیم باید مهارتهای زندگی و زناشویی را کسب کنید. و شما در اینجا باید مهارت قاطعیت داشته باشید.
باید به او یک فرجه چند روزه ( حداکثر سه روزه)، می دهید، یا باید بستری شده و ترک کند و دیگر هم به سراغ آن نرود ( البته وظایف سنگینی هم باید شما انجام دهید که این برای مراحل بعداست)، و اگر قبول نکرد، متاسفانه شما از همین جا فاتحه این زندگی را بخوان....
و اگر ادامه دهی، باید تبعات رنجهای بی ثمری را تحمل کنی. چرا که به خاطر عدم قاطعیتت منجر می شوی روز به روز اوضاع بدتر شود.
اگر می خواهی برای این زندگی زحمت بکشی و حفظش کنی، ابتدا باید ریشه آن گندزدایی کنی یعنی مسئله اعتیاد را حل کنی.
البته این قاطعیت نباید با بی احترامی و تحقیر همراه باشد.
شما می توانی به او بگویی پشتیبانیش هستی، حمایتش می کنی و در کنارش برای همیشه خواهی ماند، اما فقط در کنار او ، و حاضر نیستی با مواد و اعتیاد همبستر شوی، و تنها وجود شوهرت برایت ارزش دارد. لذا برای این منظور شخص«مواد » و شخص« افیون » را سریعا از حریم خانواده دور کن و ببین که من چگونه برایت دلدادگی کنم.....