خدایا دارم دیونه میشم کمکم کنید تو رو خدا یه حس خیلی بدی دارم اعتماد به نفسم زیر خط فقره هیچ

همشم دوست دارم خیلی حذاب باشم همش دوست دارم بهترین باشم دوست دارم یه دونه باشم ولی هرچی میخرمو میپوشمو و هرجور اوقاتمو میگذرونم قبولش ندارم

نمیدونم چرا از شوهرمم بدم میاد قبولش ندارم فکر میکنم دیگران خیلی بهتر از ما هستند همش حسودی میکنم یه جوری همش اعصابم خورده همش به این فکر میکنم دوستای مجردم خیلی خوشبختن ولی من بد بختتتتتتتتتتتتت

خیلی پشمونم از اینکه ازدواج کردم وقتی بحث دارم با شوهرم همش با خودم فکر میکنم چقد دوستای مجردم خوشبختن حتی وقتی هم هیچ بحثو دعوایی هم ندارم به دوستام فکر میکنم میگم اونا از من خوشبخترن

تمام ذهنم به اینه دنبال چیزی باشم که کسی نباشه حتی رشته مورد علاقم مترجمی زبانه اما دوست ندارم کنکورشو بدم چون دوستمم همونو میخونه ولی من دوست دارم بهتر از اون باشم انقد فکر کردم دیونه شدم

چیکار کنم از این حالت دیونگی در بیام