یکی از دوست هامو خیلی خیلی دوست دارم (منظورم دوست دختر نیستا، پسر) میخوام ساعتها بغلش کنم و باهاش درد و دل کنم. تو بغلش خیلی آرامش میگیرم. میخوام همش کنارش باشم، از این که کنارش باشم نگاهش کنم و به حرف هاش گوش بدم احساس آرامش میکنم

(تاپیک مربوط به وابستگی رو خوندم و فهمیدم وابسته نیستم)
این علاقه من نسبت بهش نادرسته؟ و دلیل این همه علاقه چیه؟
ابراز علاقم بهش، که بغلش میکنم یا همش بهش میگم دوستش دارم و... نادرسته؟
فقط لطفا به تاپیک های دیگه ارجاع ندین.
منتظر جواب هاتون هستم