سلام
یه سوالی چندوقته ذهنمو مشغول کرده! نمیدونستم میتونم اینجا بپرسم یا نه؟؟؟؟
فقط میخوام نظر دوستان رو بدونم که آیا این ویژگی درسته یا غلط!!
سوالم اینه: چرا بعضی از پسرها و دخترها خیلی راحت شرایط همو برای ازدواج قبول میکنن ؟؟
چطور یک پسر با وجود نداشتن هیچ یک از شرایط ازدواج (تحصیلات-کار-خونه -ماشین....) خیلی راحت آسون میتونه ازدواج کنه و دختر هم ،چنین شرایط رو قبول میکنه؟؟؟!!!! در صورتی میدونه چه راه سختی در پیش داره!!
ولی یه پسر یا دختر با داشتن تا حدودی از شرایط ازدواج نمیتونه و یا بازم فکر میکنه سخته یا شرایط یا مورد خوبی براش نیست؟
چطور یه دختر 16 ساله شرایط یه پسر 20 ساله رو برای ازدواج همه نداشته های طرف رو قبول میکنه؟
این شرایط بستگی به چی داره؟ شرایط خانواده؟ بلوغ فکری؟ داشتن مهارت زندگی؟ طرز فکر؟ فرهنگ؟ محیطزندگی؟یا اینکه طرز فکر خیلی ها اینه با زود ازدواج کردن آدم میتونه خیلی زود پیشرفت کنه؟!!
من یا امثال ما آدما زیاده در ازدواج سخت میگیریم یا اونا آسون میگیرن؟؟
اصلا تا چه اندازه باید سخت بگیریم؟؟
چرا با وجود شرایط سخت زندگی در حال حاضر بعضی ها یا شاید بگم درصد بیشتر جوونا علاقه به ازدواج دارن با وجود نداشتن شرایط ؟؟؟
معمولا پسر و دختر چه زمانی به بلوغ فکری میرسن؟
سن قانونی ازدواج دختر و پسر چند سال میباشد؟
شرایط 2 طرف تا چه اندازه برای ازدواج مهمه؟
تحصیلات تا چه اندازه مهمه؟

(((((((ببخشید خیلی سوال پرسیدم !!! )))))))))
ممنون میشم به سوالام جواب بدین