لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ( آیه 33 سوره عنکبوت )
در شرایط سخت و ناراحتیها این آیه خیلی دل آدم را آروم میکنه .
وقتی دل به حضور و حمایت خداوند یقین مییابد ، ترس و اندوه فرو میریزد و وصل رخ میدهد ،، وصالی که شادی میآورد ، نه از جنس ماده ، بلکه از جنس نور و معنا ،،،
وجود وجد و شادی میتونه شادی عرفانی و ملکوتی تعبیر بشه که این ناشی از وصال و اطمینان کامل به وعده نجات و حمایت خداوند است، نه خوشی ظاهری یا فرار از واقعیت.
این وصال فراتر از جسم ، ذهن و هر گونه نتیجه گرایی ست ،،، و این نجات ،نه فقط نجات جسمی بلکه نجات از دوری خدا ،،،
و نجات جسمی نه فقط حفاظت از جسم در این دنیا ، بلکه وقتی انسان از دنیا میرود از تنگناهای جسمانی رها میگردد،،
انسان وقتی در مسیر باشد در همین دنیا به خدا نزدیک است و با رفتن از این دنیا نزدیک تر ،،
در این صورت از نتیجه نمیترسد چون در مسیر هست و این مسیر نه مسیر ذهنی ما انسانها ، بلکه مسیر واقعی از دید خدا ،،
هر انسانی به نوعی میداند چه جایگاهی دارد ،،که این جایگاه شاید در بیرون پنهان شود ولی در درونش و نزد خدا پنهان نیست .
در پناه حضرت دوست









پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)