ازش خواستگاری کردم اما نمی دونم الان چیکار کنم!!

سلام، پسری هستم ۳۵ ساله که مدتی هست بشدت به دختری در محل کارم علاقمند شدم.
دو سال از من کوچیکتره و توی محل کار حدود شیش ماهه که بهش علاقمند شدم و به طرز واضحی رفتارم باهاش نسبت به بقیه تو این شیش ماه فرق داشته. یعنی میخوام بگم توی رفتارم تا حد زیادی مشهود بوده که بهش علاقه دارم.
خیلی وقتا بهش کمک کردم توی مسائل کاری پشتش در اومدم و..
اونم خیلی باهام رفتار خوبی داره و خیلی وقتا نزدیک به یک ساعت تو محل کار درمورد خودمون، خانواده مون و هر موضوع دیگه ای حرف زدیم و حتی خیلی وقتا حرفای خنده دار زدیم و با هم کلی خندیدیم.
من حتی تو محل کار شده که موقعیت خودمو از نظر کاری به خطر انداختم تا بتونم کاری براش بکنم.
الان حدود ۵ روزه که ازش خواستگاری کردم. یعنی بهش پیام دادم. اونم خیلی با احترام به پیامم جواب داده و گفته جوابش منفیه. ازش پرسیدم میشه اگه امکانش هست دلیلش رو بدونم؟ چون اینطوری ذهنم درگیر میشه.
اونم در جواب گفت که از جانب شما مشکلی و مسئله ای نیست و من چون پدرم برای هفته بعد قرار خواستگاری با یکی از اقوام دور رو مشخص کرده بنابراین ممکنه مسیر زندگی من عوض بشه. پس ازتون میخوام لطفاً اجازه بدین این موضوع همین جا تموم بشه تا فضای کاری سخت نشه.
منم بهش گفتم: بله درسته نباید فضای کاری سخت بشه من خواستم اگه مسئله ای هست حلش کنم اما وقتی اینطوری میگین لابد از طرف شما هم تمایلی نسبت به اون شخص وجود داره و در این صورت من دیگه حرفی نمی تونم بزنم.
اونم تشکر کرد.
فرداش خب من سعی کردم مثل قبل دیگه خیلی باهاش بگو بخند نکنم اما خب بهش سلام کردم و ارتباط عادی کاریمو باهاش حفظ کردم اما اون خودش سعی کرد همون ارتباط صمیمی و بگو بخند رو حفظ کنه. منم خب راستش نتونستم مقاومت کنم و دوس نداشتم فک کنه باهاش سنگین شدم و بی احترامی بهش می کنم. پس منم کم کم دوباره همون ارتباط رو تا حدودی برگردوندم.
الانم کاملاً باهام مثل قبل از پیشنهاد ازدواج دادنم هست و مثل قبل باهام می خنده، ازم تعریف کاری می کنه، باهام صمیمی صحبت می کنه و خلاصه مثل قبل هست باهام. با این تفاوت که راستش خب من دیگه مثل قبل ساعت ها باهاش درمورد مسائل غیرکاری حرف نمی زنم اما اون هر از گاهی سعی می کنه چنین کاری بکنه منم درست جوابشو میدم اما ادامه ش نمیدم که حرفامون ادامه دار بشه.
همه اینا رو گفتم که بپرسم اگه من مثلاً یک ماه و نیم یا دو ماه دیگه ازش بپرسم: ماجرای اون خواستگاری که گفته بود به کجا رسید. آیا این کار خوبیه؟
چون راستش واقعاً نمی تونم ازش دل بکنم. از بس خوش رفتار و مهربون و خوبه که هر روز بیشتر دیوونه ش میشم.
اما راستش تو محل کار این بی قراری و افسردگی و ناراحتی رو اصلاً ابراز نمی کنم و سعی می کنم محکم باشم و حتی با بقیه همکارام بگو بخند هم دارم درحالیکه واقعاً حالم خوب نیست.

سلام وقتتون بخیر؛
در ابتدا، نظرم را در مورد موقعیتی که از آن گفتید؛ به شما میگم :
در طول شش ماهی که شما رفتارتون با خانم متفاوت از بقیه بوده؛ ایشون خودشان متوجه علاقه‌ی شما شده بودند. در پیامک هم ، پاسخ واضحی به شما دادن، اگر ایشون هم به شما علاقه‌مند و مایل بودن برای ازدواج ، پاسخ منفی و از همه مهمتر صحبتی از خواستگار دیگر به میان نمی‌آوردند؛ منتها رفتار ایشون که همچنان گرم و صمیمی باقیست ، می‌تواند چند علت داشته باشد :
مورد اول اینکه ، همانطور که گفتین ایشون به طور معمول خوش برخورد و مهربان هستند ، حتی با افرادیکه با آنها رابطه عاطفی ندارند.
مورد دوم : ممکنه حفظ رابطه صمیمانه و دوستانه با شما به این دلیل است که شما متوجه (ردّ قطعی ) درخواستتان از جانب ایشان نشوید و همچنان به عنوان یک همکار حمایتگر ، در دسترس ایشان باشید .
مورد سوم هم ممکنه به این دلیل باشه که ایشون شمارا یه همکار خوب و ارزشمند میدونه و نمی‌خوان جوّ سنگینی بینتان باشد .
و موارد دیگر ...
اینکه شما بعد از ماجرا در محل کار درست و محکم برخورد کردین ، نشانه بلوغ فکری شماست .
در مورد سوالتون هم ، فعلا خواستگاری را پیگیری نکنید، نه از ایشون و نه از همکاران دیگر ؛ اون طور که گفتید ایشون زیاد صحبت می‌کنند و اگر خبری بشه خودشان خواهند گفت .ولی لزومی ندارد شما دیگر دنبال ماجرای ایشان باشید چون پاسخ شما را داده اند.

حالا صحبتی مستقیم با خود شما :
از اینکه به خانم علاقه‌مند هستید و چنین احساساتی را دارین تجربه می‌کنید ، کاملا طبیعیه؛ ولی دوست داشتن باید دوطرفه باشه ؛دلیل نمیشه لزوما هر شخصی که خوش برخورد وخوش مشرب و به ظاهر مهربونه ، آدم خوبی باشه و برای انتخاب زندگی مشترک طولانی مدت هم گزینه مناسبی باشه..(منظورم صرفا خانمی که گفتین نیست ، کلا خدمتتون عرض می‌کنم) ... شما بیشتر از معاشرت با ایشون لذت می‌برید و نباید این را به تمام ویژگی های درونی و جنبه های دیگر زندگیش تعمیم بدید.
مورد دیگر اینکه ما آدما ، چه دختر و چه پسر ، باید تلاش کنیم از دل و احساسات خودمون مراقبت کنیم تا با همسر مناسب خودمون ازدواج کنیم و حتی بعد از ازدواج هم باید کاملا حواسمون باشه.اینکه تو متون دینی ما هم به این موارد سفارش شده ، بخاطر صلاح و مصلحت خودمون هست. ممکنه در اجتماع خانم ها و آقایون زیادی باشند که به طور شخصیتی با همه خوش برخوردند و نیت خاصی ندارند ولی افرادیکه احساسی تر هستند ، در طول این معاشرت ها برایشان ایجاد احساس علاقه و وابستگی عاطفی بشود . بنابراین سعی کنید که در تمامی روابطتون از همان اول مرزبندی داشته باشید. الآن هم برای مرزبندی بین خودتان و اون خانم دیر نیست ، به آرامی رابطه را فقط در حد گفتگوی حرفه ای و کاری پیش ببرید ، به مرور هم وقتی ایشون رفتار شما را ببینند ، رابطه شون را با شما در حد همان محیط کار نگه می‌دارند . مطالعاتی را هم در حیطه کنترل هیجانات و احساسات در روابط داشته باشید ، تا با ساز و کار ذهن بیشتر آشنا بشید .
نا امید هم نشوید، قطعا گزینه های مناسب‌تر که هم شما آن‌ها را بپسندید وهم آنها شما را انتخاب کنند ، در مسیر زندگیتان خواهند بود . به خداوند توکل کنید و زندگیتان را ادامه دهید ، احساساتتون را کنترل کنید تا مانع دیدن حقیقت و گزینه های بهتر و مناسب‌تر در زندگیتان نشود .
ان شاءالله همیشه سلامت و خوشبخت باشین :)

ممنون و تشکر که وقت گذاشتین.
اما ذکر چند تا نکته رو لازم دونستم.
اول اینکه رفتار این خانوم با همه خوب هست اما با من واقعاً با بقیه فرق داره و من خودمم اینو واقعاً متوجه شده بودم. حالا دلیلشو نمی دونم اما تینو می دونم که با هیچ همکاری ندیدم تا حالا که اینطوری اینقدر نزدیک و راحت باشه. حتی من تا قبل از مطرح کردن پیشنهادم فک می کردم جواب ایشون مثبت هست.
دوم اینکه من صرفاً بخاطر رفتار خوب ایشون بهشون علاقمند نشدم. اتفاقا یک خانمی هست که اونم همکاره و رفتار واقعاً خوب و مهربانانه ای داره اما من هیچوقت نتونستم به چشمی غیر از همکار بهش نگاه کنم. اما در مورد این خانوم و چند ساله که بهش کشش دارم اما چون از نزدیک نمی شناختمش اینقدر احساسم قوی نبود اما الان مدتیه که ارتباط نزدیکی پیدا کردیم و من شناختم کمی بیشتر شده باعث شده که واقعاً حس علاقمندی زیادی بهش پیدا کنم.
مورد سوم اینکه به هیچ وجه اینطور نیست که این خانوم بخاطر حفظ حمایت های من رفتارش باهام تغییر نکرده. چرا که من در طول این مدت بارها و بارها موقعیت هایی رو پیش آوردم که براحتی این خانوم می تونست از حمایت و مهربانی من نهایت استفاده رو ببره اما این کارو نکرده و هر بار بشدت از اینکه بخواد از این موقعیت ها سوءاستفاده کنه دوری کرده.
و مورد آخر اینکه من شنیدم که یکی از نزدیکان یه چیزی شبیه مورد من براش پیش اومده یعنی طرف اولش گفته من خواستگار دارم و قراره برام خواستگار بیاد اما بعد از مدتی که پسر پیگیری کرده ظاهراً خواستگاری بهم خورده و الان هم جواب مثبت داده و در مرحله آشنایی هستن و حتی خانواده ها هم در جریان هستن. گفتم شاید مورد منم بخواد اینطوری پیش بره.

درود مجدد برشما؛
شما فقط روی پاسخی که در پیامک دادند توجه کنید و دیگر علائم رفتاری که در ظاهر ، از آن برداشت عاطفی کردین را فراموش کنید .
همینکه در این تالار مسئله تون را مطرح کردین ، یعنی اهل مشورت گرفتن برای کار درست هستین و این خیلی خوبه. من تاپیک های گذشته شما را هم تاحدی خواندم.
تا دو ماه دیگه که دوباره بخواهید پیگیر وضعیت خواستگاری اون خانم بشید؛من یه پیشنهادی براتون دارم ؛ نمیدونم ساعات آزادتون در طول شبانه روز(به گونه ای که برای خودتون خلوت داشته باشین) چقدره ؟ حتی اگر روزی یک ساعت را هم به موردی که میخوام بگویم اختصاص بدین خوبه.
_ یک الی دو هفته ، هر روز (هر ساعتی که مایل بودین ) ،‌ یه قلم و کاغذ بردارین و احساسات و افکارتون را بدون خودسانسوری در آن بنویسید . حالا این افکار و احساسات چه درباره ی اون خانم هست ، خانواده و چه دوستان (هر چی دلتون میخواد )
_ بعد از اون دوهفته، دوباره به نوشته ها نگاهی بندازید و ببینید بیشترین افکار و دغدغه تون حول محور چیه؟ و بعد وارد فاز تفکر درباره ی اون مسئله و حلش از راه درست بشین . مثلا اگر بیشترین چالش ذهنیتون درباره مسائل عاطفی و احساسیه ، به روابط یا تجربه های گذشتتون فکر کنید و اینکه چرا این الگوی اشتباه در زندگیتون تکرار میشه؟ کجای کارتون منطقی و درست تصمیم میگیرید و چه جاهایی هیجانی و احساسی ؟
این مدت را مشغول این کار بشید و نتیجه‌ی خوبی می‌گیرید. در همین سایت هم مقالات خوب بسیاری وجود داره برای آگاهتر شدن . خودشناسی و خودآگاهی خیلی مهمه آقا .
من گاهی به این سایت سر میزنم، میتوانید در این مدت ، اگر مایل بودین ، روند اون خودآگاهی را اینجا درمیان بگذارید و من هم تا حدی که فرصت داشته باشم و بتونم راهنماییتون می‌کنم .