نمایش نسخه قابل چاپ
سلام
من 18 سالمه و مشکلم اینه که به حرف مردم زیاد اهمیت میدم.مثلا وقتی واسه کنکور میخوندم بدون اغراق از 9 ماه 5 ماه رو فکر میکردم.فکر به این که اگه نتیجه فلان بشه فلان فامیل چی میگه یا اون یکی چیکار میکنه.تازه خیلی موقع ها خیالپردازی هم میکنم(تو همون قضیه کنکور باز).اینا باعث شدن هی درباره همه چی فکر بکنم.اونقدر که دیگه حس میکنم واسه خودم زندگی نمیکنم...
خب ؟
وقتی شما سر جلسه ی کنکور قرار گرفتین مردم کجا بودند ؟
وقتی شما شب بیداری می کشیدین برای درس خوندن مردم کجا بودند ؟
وقتی شما از تلویزیون و بیرون رفتن و خوش بودن دست کشییدین و توی اتاقتون فقط درس خوندین، مردم کجا بودند ؟
وقتی شما دلتنگ می شدین و دلتون لک می زد برای یکم خوش گذروندن و الاف بودن و راحتی ، مردم کجا بودند ؟
مردم در این لحظات کجا بودند و چه نقشی داشتند، در چه سختی ایی با شما همراه بودند که بخوان در نهایت نظر بدن ؟
مشکل شما با تقویت اعتماد به نفس و تلقین به خودتون حل می شه دوست عزیز ...
ممنون
من هم میخوام به این چیزها فکر کنم ولی رابطه و رفت و آمدمون زیاده و باعث میشه بعد اینکه از ذهنم بیرون کردم دوباره بیان سراغم.حتی خانوادم هم مثله اونها هستند.و مشکل دیگم هم که گفتم این بود که درباره چیزای بی ارزش زیاد فکر میکنم و خیالپردازی میکنم
به نظرم بهتره شما ذهنتونو بیش از پیش مشغول کنی
مثلا برید کلاسای ورزشی _ رزمی یا هر ورزش دیگه ای که دوست دارید
یا به فضاهای سبز نزدیکتون برید پیاده روی ( صبحای زود ) یا دوچرخه سواری یا کلا صبح های زود بدوید
برای خودتون هدف های کوتاه مدت و بلند مدت تعریف کنید ( بدون این که سایرین خبر داشته باشن)
کلاس های آموزش زبان برید ... حتی می تونید به جای انگلیسی برید و فرانسه یا اسپانیایی یاد بگیرید ...
اگر شما چیزی داشته باشید که ذهنتون رو بهش مشغول کنید و هدف های خودتون رو بالاتر از حرف دیگران بدونید دیگه برای حرف مردم ارزشی قائل نمی شید ... ( البته حرفهای خوبشون رو بگیریدااا ! یعنی اگر توصیه ای دارند گوش بدید اما به این که نظرشون چی باشه در مورد موفقیت ها و شکست های شما، اصلا اهمیت قائل نباشید ... )
- - - Updated - - -
به نظرم بهتره شما ذهنتونو بیش از پیش مشغول کنی
مثلا برید کلاسای ورزشی _ رزمی یا هر ورزش دیگه ای که دوست دارید
یا به فضاهای سبز نزدیکتون برید پیاده روی ( صبحای زود ) یا دوچرخه سواری یا کلا صبح های زود بدوید
برای خودتون هدف های کوتاه مدت و بلند مدت تعریف کنید ( بدون این که سایرین خبر داشته باشن)
کلاس های آموزش زبان برید ... حتی می تونید به جای انگلیسی برید و فرانسه یا اسپانیایی یاد بگیرید ...
اگر شما چیزی داشته باشید که ذهنتون رو بهش مشغول کنید و هدف های خودتون رو بالاتر از حرف دیگران بدونید دیگه برای حرف مردم ارزشی قائل نمی شید ... ( البته حرفهای خوبشون رو بگیریدااا ! یعنی اگر توصیه ای دارند گوش بدید اما به این که نظرشون چی باشه در مورد موفقیت ها و شکست های شما، اصلا اهمیت قائل نباشید ... )