از خودگذشتگی در این حد منطقیه؟؟؟؟

من در حال حاضر تهران زندگی میکنم و زندگیمون از پایداری و ثبات خوبی برخورداره. من بخاطر بچه هام که هفت و چهار سال سن دارند مجبورم خیلی نزدیک پدر و مادرم باشم چون شاغل هستم و با کمک اونها اوضاعمون خوبه.
خانواده همسرم شهرستان هستند و رفت و آمد خیلی زیادی نداریم. جدیدا به همسرم شغلی توی شهرخودشون پیشنهاد شده که هم موقعیت شغلیش بالاتره و بالطبع حقوقش هم خیلی بیشتره(تقریبا دو برابر یا بیشتر)
و اما سوال من که به نظر شما منطقیه که من این استرس را تحمل کنم و بخاطر موقعیت شغلی و مالی همسرم خودم و بچه هام و خانوادمو درگیر این تنش کنم؟؟؟؟ برم شهر کوچیک و بقیه عمرم را دور از خانوادم (۶۰۰کیلومتر دورتر)زندگی کنم؟ آیا ظلم به بچه نمیشه و خودخواهانه نیست؟ خواهش میکنم کمکم کنید تصمیم درستی بگیرم.
در ضمن لازمه بگم شرایط مالی ما در حال حاضر اصلا بد نیست و نیاز مالی چندانی نداریم (لااقل از نظر من)
خواهش میکنم کمکم کنید چون باید تا دو روز دیگه حتما جواب بدم. ممنون

اگه وضعیت مالیتون بدنیست وتوامرارمعاشتون مشکلی نداریدوازوضع موجودراضی هستید،نیازی به این همه فکرواسترس نیست .باشوهرتون صحبت کنیدکه توهمین شهری که هستیدمی مونیدتابچه هاتونم اذیت نشند.:310:

چرا فکر می کنید ظلم به بچه هاست؟
ظلم است که هر روز صبح بخاطر مهد کودک و کار مامان و ... مجبور نیستند شش صبح بیدار بشن؟
ظلم است که تابستون و زمستون به علت آلودگی شدید هوا نمی تونن بیان بیرون؟
ظلم است که معنی دود و ترافیک و شلوغی و اضطراب و بدو بدو را علنا تجربه نمی کنند؟

اگر فقط مساله بچه ها هستند بسته به امکانات و وضعیت شهری که دارید می رید به احتمال زیاد بچه ها در شرایط آروم تر و کم استرس تری بزرگ می شن.

sheidaei عزیز

به تالار همدردی خوش آمدید

بهترین کار این است که شما لیستی از معایب و محاسن رفتن به شهرستان و پذیرش شرایط جدید را تنظیم کنید و ببینید وزنه کدامیک سنگین تر است و سپس مطابق آن تصمیم بگیرید .

می توانید از لینک زیر برای یک تصمیم مناسب بهره بگیرید

http://www.hamdardi.net/thread-10711-lastpost.html


موفق باشید


.