کمک کردن به دیگران وظیفه ی ماست؟!

سلام
بدون حاشیه میرم سر اصل مطلب. میدونم این سوال خیلی تکراریه اما من واقعا جوابش رو نمیدونم!
آدم باید چه جوری به دیگران محبت کنه که دیگران این محبت رو وظیفه ی آدم ندونن. من خودم اگه بدونم کسی به کمکم احتیاج داره و واقعا من از دستم برمی آد که بهش کمک کنم اصلا نمیتونم سرجام بند بشم..... اگه کمکی از دستم بربیاد و نکنم واقعا عذاب وجدان می گیرم... اما انگار آدم نباید اینطور باشه....حداقل با بعضی ها.. نمیدونم شاید هم من توقعم بالاست...اما گاهی به نظرم میرسه من دارم از جون و دل به دوستم کمک می کنم اما اون هروقت من به کمکی احتیاج دارم چندان به خودش زحمت نمیده... البته نه که هیچ کاری برام نکنه... اما خوب ...... مثلا چند وقت پیش ما باید برای استادمون یه مقاله می نوشتیم... من یه سوالی داشتم که مجبور بودم برم پیش یه استاد و به دلایلی نمی خواستم تنها برم پیشش.... این بود که از دوستم خواستم با من بیاد... البته بگم با همون استاد کلاس داشتیم و من فقط می خواستم دوستم چند دقیقه بعد کلاس بمونه و با من بیاد کنار میز استاد.... منظورم اینه که جای دوری نمخواستیم بریم.... دوستم گفت من بعد کلاس قرار دارم با دوستم بریم جایی و اگه با تو بیام ممکنه از سرویس جا بمونم... منم گفتم باشه برو... و چون نمی خواستم تنها برم پیش اون استاد دو دل شده بودم که اصلا برم پیشش یا نه... برا همین به دوستم گفتم به نظرت اصلا من برم پیشش این سوال رو بکنم یا نه؟ اون یه سری تکون داد و چیزی نگفت.... اما بعد از کلاس دیدم خودش رفت پیش استاد و برای مقاله ی خودش با استاد مشورت می کرد ... منم چیزی نگفتم و از کلاس رفتم بیرون... و دیدم رفیقش که قراره باهم برن بیرون دم دره و سرویس هم رفته... شاید ده دقیقه یه ربع بعدش دیدم با عجله از کلاس اومد بیرون و رفت.... نمی خوام منت سر کسی بذارم ... اما من همیشه بهش کمک کردم.... اگه ازکمک هایی که من به این دختر کردم بگم شاید بهم بخندید.... گاهی فکر می کنم خیلی ساده و احمقم... واقعا راه درست چیه؟ پس چرا کمک کردن به دیگران انقدر سفارش شده؟ آیا واقعا باید بذاریم مردم بهمون رو بندازن بعد کمکشون کنیم ... لطفا راه حل به من بدید...من توقعم بالاست؟...

سلام
شما باید این مهارت رو بدست بیارید تا بتونید تشخیص بدید که دوستی ها و روابط اجتماعیتونو سطح بندی کنید
دست به محبت کردن های افراطی نزنید
محبت هاتون و خوبی هاتون بجا و منطقی باشه تا آسیب نبینید

با سلام
سئوال خيلي خوبي هست.
در واقع جواب اين سئوال پيچيده تر از آن هست كه در بدو امر به نظر مي رسد. و به ابعاد و جنبه هاي مختلفي بايد اشاره شود و جمعبندي گردد. ليكن براي اينكه پاسخم كاربردي باشد و زياد پيچيده نشود به چند نكته اشاره مي كنم:
يكم: شخصيت
بسته به شخصيت افراد نحوه ارتباط و كمك كردنشان به ديگران متفاوت هست. افرادي در لاك خود مي خزند و نسبت به ديگران بي تفاوت هستند. بعضي شخصيت آنتي سوشال دارند ، كمك كه به ديگران نمي كنند هيچ،‌ بلكه از روي لذت به ديگران آسيب مي زنند، گاهي افراد وابسته اند، ترس دارند كه كاري براي ديگران نكنند، گاهي فردي مهر طلب هست و با انجام كار براي ديگري ارضاء مي شود. گاهي هم افراد دمدمي مزاج هستند ، وقتي سرحال هستند همه كاري مي كنند ، ولي اگر مودش نباشه، آب هم دست كسي نمي دهند.
پس پارامتر شخصيت در اينكه افراد چگونه به ديگران كمك مي كنند تاثير دارند.

دوم: مهارتهاي ارتباطي
اين فاكتور كه بسيار اكتسابي هست در افراد مختلف متفاوت هست. و افراد به اندازه اي كه مهارت كسب مي كنند تناسب در ارتباطها و كمكهايشان به ديگران را لحاظ مي كنند. اين همان مسئله اي هست كه hektor ‌در پست بالا مورد اشاره قرار داده است.

سوم: سبك زندگي
هر كدام از ما در خانواده اي بزرگ شده ايم و به خاطر چيزهايي تشويق يا تنبيه شده ايم يا بي تفاوت از كنارشان گذشته ايم. اگر والدين ما بازخوردهاي مثبت در قبال كمك كردن به ديگران به ما داده باشند، اين خصيصه بيشتر در درون ما شكل مي گيرد. و اگر خانواده اي بوده است كه هر كس لحاف را روي سر خودش مي كشيده، طبيعتا افراد بي مسئوليت پرورش پيدا مي كنند.

چهارم: ارزش ها،‌اعتقادات و انگارهاي فردي
هر كدام از ما به خاطر انسان بودن، اهل فكر بودن و ...، دست به انتخاب مي زنيم و براي زندگي خود روشهايي را پيش مي گيريم. گاهي اين روشها متضمن كمك به ديگران هست.


با اين مقدمه نه چندان مختصر :
شما هر وقت خواستيد به كسي كمك كنيد بايد خودانگيخته و از روي خواست و اراده خود تصميم بگيريد. و وقتي كه انجام داديد بابت آن منتظر تلافي يا ... نباشيد. در اين صورت هيچ وقت از بازخوردهاي نامناسب ديگران ناراحت نمي شويد.
همچنين هر وقت هم كه كاري انجام مي دهيد، از درون لذت خودتون را برده ايد و كارتون در واقع بي اجر نبوده است و همچنين از روي اعتقادي انجام داده ايد كه خودتون آن را بر خود فرض گرفته ايد. و جالب اينست كه با توضيحات بالا متوجه مي شويد كه مقايسه خودتون با ديگران معمولا ايجاد اشتباه مي كند.
به هر حال همه ما مختاريم كه هر ميزان كه تمايل داريم به ديگران كمك كنيم.

این قضیه قبلا مشکل من هم بود ولی من پیش خودم جوابی واسه این پیدا کردم

با خودم قرار گذاشتم که همیشه تا اونجایی که بتونم و در توانم باشه به همه کمک کنم ،حتی تا حد زیادی برام مهم نیست که طرف مقابلم ، متقابلا با من هم اینطوری خواهد بود یا نه ، ولی هر وقت ببینم این کمک کردن باعث ضربه زدن به خودم میشه یا مشکل خودم روی زمین میمونه ، بدون رودروایستی درخواست کمک رو رد می کنم و میگم شرمنده از دستم این کمک بر نمیاد براتون انجام بدم