* دلم براي شوهرم مي‌سوزه

سلام به همه . خانمي 25 ساله هستم . بعد از 4 ماه دوستي با همسرم ازدواج كرديم . با مخالفت خانواده من و همسرم . سطح خونوادگي ما با هم خيلي فرق داشت و داره و علت مخالفت خونواده هامون هم همين بود . من درس خونده بودم و ايشون نه . به هر طريق ازدواج كرديم . اوايل سر هر دعواي كوچيك كتك مي‌خوردم ولي بعد از 2سال و اندي زندگي مشترك تقريباً 9 ماهه مه ديگه كتك نمي‌زنه . معتاده و تا به حال توي اين زندگي 2 تا دوست دختر هم داشته كه خودم فهميدم و هر دو با بخشيدمش .
من سر كار ميام و هميشه ميگه كه كاركردنم رو دوست نداره . وضع مالي خوبي نداشته ولي حالا چرا . هيچ وقت نشده با وجود دونستن اينكه خونوادش به من زور ميگن بخواد از من پيش اونها دفاع كنه . پدر معتادي داشته كه از مادرش جدا شده و در گذشته زندگي مي‌كنه . به نوعي افسردس و هميشه به گذشته بدي كه داشته فكر مي‌كنه . ديگه دوسش ندارم . ولي چون دلم براش مي‌سوزه نميتونم ازش جدا بشم . چيكار كنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سپیده عزیز سلام
ننوشتی که از این ازدواج فرزندی هم داری یا نه واینکه شو هرت به چه چیز وتا چه حد اعتیاد داره . در اولین مرحله همه تلاشت را بکن تا او را ترک بدی که در حال حاضر خوشبختانه مراکز زیادی برای این امر وجود داره . در صورت ترک اعتیاد حتما خیلی از مشکلات اخلاقی او رفع میشه .
جدایی همیشه بهترین راه نیست بلکه آخرین راه است .
منتظر جوابت هستم:43:

دوباره سلام . بله حق با شماست . نه بچه اي ندارم خوشبختانه . همسرم به ترياك معتاده ولي با وجود دفعات زيادي كه ازش خواستم ترك كنه خودش نمي خواد . با وجود وضع ماليه خوبي كه در حال حاضر داره ميگه من با بقيه فرق دارم و مثل بقيه معتادا نميشم . 7 ساله كه معتاده و روزي 4 گرم مصرف ميكنه ولي هميشه وسايلش جلوشه . اين بيشتر از هر چيز ديگه اي آزارم ميده.

سلام سپید
خوش آمدی به تالار همدردی
خط قرمز خانواده که بعضی به آن اشاره می کنند، چنین جاهایی هست.
این دلسوزی شما بسان مادریست ، که بی تفاوت فرزند مسموم و تب دار خودش هست ، و فقط از او بوسه می کند ، نوازش می کند و به او می گوید عزیزم مثل اینکه تب داری....
شاید این مثال خنده دار باشد. ولی ظاهرا کار شما همینه....
بخشش یعنی چه....
آیا بی تفاوتی نسبت به بچه ای که لب بوم است، گذشت و مهربانی نسبت به اوست یا جفا؟!
ما مرتب به خانم و آقا توصیه می کنیم باید مهارتهای زندگی و زناشویی را کسب کنید. و شما در اینجا باید مهارت قاطعیت داشته باشید.
باید به او یک فرجه چند روزه ( حداکثر سه روزه)، می دهید، یا باید بستری شده و ترک کند و دیگر هم به سراغ آن نرود ( البته وظایف سنگینی هم باید شما انجام دهید که این برای مراحل بعداست)، و اگر قبول نکرد، متاسفانه شما از همین جا فاتحه این زندگی را بخوان....
و اگر ادامه دهی، باید تبعات رنجهای بی ثمری را تحمل کنی. چرا که به خاطر عدم قاطعیتت منجر می شوی روز به روز اوضاع بدتر شود.
اگر می خواهی برای این زندگی زحمت بکشی و حفظش کنی، ابتدا باید ریشه آن گندزدایی کنی یعنی مسئله اعتیاد را حل کنی.
البته این قاطعیت نباید با بی احترامی و تحقیر همراه باشد.
شما می توانی به او بگویی پشتیبانیش هستی، حمایتش می کنی و در کنارش برای همیشه خواهی ماند، اما فقط در کنار او ، و حاضر نیستی با مواد و اعتیاد همبستر شوی، و تنها وجود شوهرت برایت ارزش دارد. لذا برای این منظور شخص«مواد » و شخص« افیون » را سریعا از حریم خانواده دور کن و ببین که من چگونه برایت دلدادگی کنم.....