ادامه تحصیل در مقطع دکترا، ایران، خارج از کشور یا هیچکدام!

سلام دوستان
من کارشناسی ارشد رشته ی ریاضی محض از یکی از دانشگاههای خوب سراسری هستم.
رشته ی ما بازار کارش فقط توی تدریس هست و خیلی هیئت علمی شدن توی ایران پروسه ی طولانی و پیچیده ای هست. از طرفی فارق التحصیلای رشته ی ما خیلی زیادن و این کارو سخت تر کرده
استادم بهم پیشنهاد داده مدرک زبانمو بگیرم و برای اپلای کردن اقدام کنم.
پرس و جو که کردم خارج از ایران هم تقریبا وضع به همین شکل هست، بهتر یا بدترشو نمیدونم
دوستانم رو توی فیسبوک میبینم که رفتن و خیلی راضی و خوشحال به نظر میرسن، البته همه شون ازدواج های موفقی هم داشتن. از شادابی چهره هاشون معلومه. با آدمای تحصیل کرده و درست حسابی ازدواج کردن. ولی من مجردم و میترسم همین موضوع تنهایی توی غربت منو اذیت کنه
میترسم بعد از گرفتن مدرکم نتونم خارج از کشور کاری پیدا کنم و طبق قانون باید برگردم و چون برخوردهای مسولان دانشگاههای ایرانو دیدم میترسم باز بیکار بمونم و این خیلی افتضاحه
از طرفی هم میتونم برم تهران و با همین مدرکم دنبال کار بگردم و یه جا مشغول به کار بشم
واقعا نمیدونم باید چیکار کنم؟

سلام.
راستش خیلی ناراحت کنندست یه دختر خانم 27 ساله احتمالا با مدرک ارشد ریاضی محض این طور مستاصل باشه.سایر رشته ها هم همین طوره.اینم از مشکلاتی هست که بهتره راجبش چیزی نگم چون تقصیر ما نیست

اما شما باید با فردی مشورت کنید که هم رفته خارج هم ایرانه و شرایط شما رو داشته و.. بعدش تصمیم بگیرید.

به هر حال شما باید ببنید با مواردی مثل دوری از خانواده زندگی در غربت مشکلی ندارید ؟! بعدش ببنید با مدرک خودتون برید خارج و .. اپلای کنید و ایا خیلی زنگی بهتری نسبت به این جا خواهید داشت ؟؟
راجب دوستاتون هم بگم انشالله که راست میگند..ولی میگن هیچ وقت باطن زندگی خودشو ادم نباید با ظاهر زندگی دیگران قضاوت کنه !!

من خودمو میگم طبیعتا برم خارج به مشکل بخورم نمیام جار بزنم من شکست خوردم و دیگه بدتر عذاب بکشم سعی میکنم نشون بدم اوضاع خوبه دیگه ...شما چهره هاشونو اگه خارج باشند که توی عکس دیدید و.. پس از روی این چیزا قضاوت نکنید شاید بهتر باشه

به هر حال گمونم شما تهران هم نیستید..اگه توی شهر خودتون تمایلی به موندن ندارید و میتونید خب تهران هم دنبال کتار باشید ولی سختی های خودشو خواهد داشت..شاید هم مجبور باشید پا روی دلتون بزارید بردی سر کاری که الزاما مرتبط با رشتتون نباشه ولی دیگه چاره نیست..

امیدوارم هر تصمیم می گیرید به صلاحتون باشه.انشالله.

مرسی دوست عزیز، کاملا با حرفهاتون موافقم
مشکل اینجاس که من نمیتونم بشینم کنج خونه و درجا بزنم. توی شهرستان ما هم که به قول خودشون نیرو نیاز ندارن
برای دانشجوهای دکترا هم وضعیت خیلی بهتر از این نیست. من خیلی از دانشجوهای دکترای دانشگاه خودمونو میدیدم که سال آخر دکتری بودن ولی جایی هیئت علمی نشده بودن. واقعا اسفناکه. خیلی مسخره ست
ولی بهرحال این راهی هست که توش قدم گذاشتم و برای برگشت خیلی دیره
برای بهبود شرایط و آینده ی بهتر نمیدونم کدوم راه بهتره
کاش بعد از اینهمه بدبیاری بتونم راهی رو انتخاب کنم که بعدا افسوس نخورم

یکی از دانشجوهای قدیم رو توی فیسبوک پیدا کردم، که آمریکا داره تحصیل میکنه. بهم امیدواری داد که وضعیت برای رشته ی ریاضی اونجا بهتر از ایرانه، و گفت پیدا کردن کار به وحشتناکی ایران نیست. گفت میتونی همزمان با درس خوندن تدریس بکنی و یه سری از هزینه هاتو جبران کنی. البته بهم پیشنهاد داد که رشته ی علوم کامپیتور اونجا خیلی تو بورسه و دانشجوهای ریاضی رو خیلی تحویل میگیرن. فعلا که دارم زبان میخونم. امیدوارم بتونم اپلای کنم و با بورس خوب پذیرش بشم.
برام دعا کنید