ميل جنسي(libido) بطور چشمگيري در افراد مختلف مـتـفاوت ميـباشد، حتـي در يك فرد بسته به شرايط دروني و بيروني، ميل جنسي متغير ميباشد.


كـاهـش ميـل جنـسي در زنان امري بسيار شايع و در مـردان امري نادر اسـت. (حـتـي غـالب مـرداني كــه از اختلال نعوظ رنج ميبرند نيز ميل جنسي خود را از دست نميدهند.)

هورمون جنسي مردانه ي تستوسترون نقش فراواني بروي ميل جنسي در هر دو جنس مرد و زن ايفا ميكند.

برخلاف تصور عام پس از يائسگي احتمال افزايش ميل جنسي در زنان بيشتر است تا كاهش ميل جنسي.

علل كاهش ميل جنسي در مردان:

علل جسمي:

۱-اعتياد به الكل و يا مواد مخدر

۲-كم خوني (نادر)

۳-افزايش ترشح هورمون پرولاكتين از غده هيپوفيز.

۴-چاقي (علت شايع)

۵-مصرف برخي داروها (بويژه داروهاي درمان مشكلات پروستات)

۶-كاهش هورمون جنسي تستوسترون (نادر)

۷-بيماريهاي عمومي و مزمن نظير ديابت.


علل رواني:

۱-افسردگي.

۲-استرس.

۳-خستگي و كار زياد.

۴-اختلافات و مشكلات جدي با شريك زندگي.

۵-گرايشات همجنس گرايانه.

۶-ترس از عدم توانايي در ارضاء شريك جنسي.

۷-استرس هاي محيطي از قبيل سروصدا و يا نورهاي آزاردهنده.


علل كاهش ميل جنسي در زنان:

علل جسمي:


۱-كم خوني به علت از دست دادن آهن در هنگام عادات ماهانه و يا زايمان (شايع)

۲-اعتياد به الكل و يا مواد مخدر.

۳-بيماريهاي عمومي و مزمن نظير ديابت.

۴-پس از زايمان،طي بارداري و يا شيردهي به علت تغييرات شديد هورموني.

۵-مصرف برخي داروها از قبيل آرام بخش ها،ضد افسردگي ها،كاهنده فشار خون و ضد حاملگي.

۶-افزايش ترشح هورمون پرولاكتين از غده هيپوفيز.


علل رواني:

۱-افسردگي.

۲-استرس.

۳-خستگي و يا كار زياد.

۴-اضطراب.

۵-تجارب پيشين آزارهاي جنسي و يا ***** جنسي.

۶-گرايش به همجنسان خود.

۷-اختلافات و مشكلات جدي با شريك زندگي.

۸-شرايط زندگي دشوار(زندگي كردن در يك منزل مشترك يا والدين خود و يا والدين شريك زندگي)

۹-استرس هاي محيطي از قبيل سروصدا و يا نورهاي آزاردهنده.


دلايل مشترك در مردان و زنان:


۱-اضطراب عملكردي: چنانچه مردان در رابطه هاي گذشته انزال زودرس و يا اختلال در نعوظ و زنان رابطه جنسي دردناك و يا عدم رسيدن به ارگاسم را تجربه كرده باشند، از بيم تكرار آن ممكن است از رابطه جنسي امتناع ورزيده و يا از آن دلزده شوند.

۲- افزايش آشنايي: عموما ميل زوجين براي برقراري رابطه جنسي با يكديگر با گذشت زمان كاهش مي يابد.

۳-سركوب كننده هاي ميل جنسي: از قبيل تغيير در ظاهر فيزيكي (چاقي و يا لاغري)، بوي نامطبوع بدن، نامرتبي موها و لباس و عدم رسيدگي به بهداشت فردي.

۴-فعاليت بدني خيلي زياد و يا خيلي اندك.

۵-عدم آگاهي از دانش جنسي، خواسته ها و ترجيهات جنسي شريك زندگي.

۶-تكراري شدن شيوه و وضعيت بدني برقراري رابطه جنسي.


راهكارهاي درماني كاهش ميل جنسي:


۱-درمان براي هريك از اختلالات زمينه اي.

۲-هورمون درماني.

۳-كنترل استرس.

۴-مشاوره با كارشناسان مسايل زناشويي.

۵-فراگرفتن مهارتهاي گفتگو و برقراري ارتباط موثر با جنس مخالف.

۶-رفع اختلافات و حل مشكلات، تنشها و رنجش ها.

۷-افزايش صميمت با شريك زندگي.

۸-آموزش جنبه هاي مختلف رابطه جنسي.

۹-در ميان گذاشتن علايق جنسي و خيالپردازيهاي جنسي.

۱۰-رسيدگي به وضع ظاهري و بهداشت فردي.

۱۱-ايجاد تنوع در نحوه و مكان برقراري رابطه جنسي بصورت دوره اي.

۱۲-اجتناب از بي تحركي.

۱۳-ايجاد اعتدال در كار و جنبه هاي ديگر زندگي


منبع: سایت پزشکان بدون مرز

از اين عشق حذر كن
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب، آيينه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،
باش فردا كه دلت با دگران است