سلام به اکرم عزیزم ،

سپاسگذاری خالصانه ی منو به خاطر دقت نظر و عمق زیبایی که به مقاله ی "من یک مهرطلب هستم" دادی بپذیر ...

کاملا درسته . ما انسانیم و بدون حضور و دوست داشتن یکدیگر بی معنا ... ما در کنار هم و با هم و با پشتوانه ی محبت و همراهی همدیگر رشد می کنیم ... من تو را دوست دارم و تو مرا ... من با تو پیش می روم و تو با من ... ما به هم و توجه هم نیازمندیم ....

اما گاهی در تبیین نیاز متقابل و در برداشتی که از مفهوم زیبای "اتکای متقابل" داریم دچار اشتباه و خطا می شویم و برای برخی از افراد این گاهی نه گاهی که اغلب اتفاق می افتد ... گاهی ما منیت خود را در گرو نگاه دیگران می دانیم و این نابود کننده است و مانع تبلور حس ارزشمندی درون و منشاء خودگریزی و خود ترسی و خود پرهیزی ...

با تو موافقم . همانطوری که گفته ای باید مرزها شفاف شوند و قابل درک .

کسی چه می داند ؟ شاید خواندن این مقاله ی تلخ و گزنده ، تلنگری باشد برای تفکیک مرز ظریف "مهر طلبی" و "اتکای متقابل" در ذهن من و تو ....

دوستت دارم .
تقدیم به تو :
....
من خویشاوند نزدیک هر انسانی هستم که خنجری در آستین پنهان نمی کند.
نه ابرو به هم می کشد و نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان وسایبان دیگران است .
نه ایرانی را به انیرانی ترجیح می دهم و نه انیرانی را به ایرانی .
من یک لر بلوچ کرد فارسم، یک فارس زبان ترک.
یک آفریقایی اروپایی استرالیایی آمریکایی آسیایی ام.
یک سیاه پوست زرد پوست سرخ پوست سفید پوستم که نه تنها با خودم ودیگران کمترین مشکلی ندارم ،
بلکه بدون حضور دیگران وحشت مرگ را زیر پوستم احساس میکنم .
من انسانی هستم در جمع انسانهای دیگر بر سیاره مقدس زمین که بدون دیگران معنایی ندارم .
......

"احمد شاملو"

آقای مدیر باحرفتان موافق نیستم نشون دادن فلش به این راحتی هاهم که فکر میکنیدنیستshadi چراحسرت حسرت یعنی آخرخط نمیخواهی که بگی .... erfan25 موافقم باورهای ما شایدیکی نباشه امااین به این معنا نیست که نشه کاری کردودست روی دست گذاشت بیایید یادمان نره ماآدم ها روی زمین صاف هم ممکنه سربخوریم تازه اش هم راضی کردن آدم ها به معنی قبول همه حرفای اونا نیس گاهی ما کسی رو راضی میکنیم تاخودمون رو راضی کرده باشیم.......

سلام از کمکتون بابت رمز عبورم بسیار متشکرم .

ولی من فکر نکنم دومین راه هم ، راه شکست باشد بلکه یک راه موفقیت است کسی که سعی میکند فقط برای حق کار کند .

«خیلی ها از من راه موفقیت و پیروزی را می پرسند، شاید نتوانم دقیقا به آنها نشان دهم، اما راه شکست را خوب می شناسم. و آن اینست که بخواهی همه را از خود راضی نگه داری»

جالب است.
این تاپیک را در قسمت لینکهای انتخابی دیدم .( مدتی است به لینکها و کلمات قصار تصادفی علاقمند شده ام )
و پست شماره ی یک که توسط آقای سنگ تراشان زده شده یک جمله کوتاه ولی فوق العاده است .

بد نیست این تاپیک بالا بیاید و قدری به خود و عملکردهایمان فکر کنیم .

من این روزها این را خوب فهمیدم که خوبی کردن هم دلیل می خواهد آن هم دلیلی محکم .

لزومی ندارد برای رضایت دیگران خودمان را هلاک کنیم چرا که انسان سیری ناپذیر است حتی دردریافت خوبی و جلب رضایت .

هر چقدر بیشتر جلب رضایت کنیم توقع اطرافیان بالاتر می رود و کم کم فراموش می کنند که این جلب رضایت تاوان سنگینی برای اهدا کننده دارد